tag:blogger.com,1999:blog-12782502742643267412011-04-21T13:25:48.819-07:00ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.comBlogger311100tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-54286161700744618082009-05-05T13:47:00.000-07:002009-05-05T13:50:18.139-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Μεσα σε καθαρια ματια θελω να κυκλοφορω..χωρις να οπλοφορω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σε παλιους και θολους νομους δεν προσκυνω,ψαχνω το διαφορετικο γιατι το αγαπω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αγκαλια ανοιγω για να το καλοδεχτω,μεσα στα σημεια των καιρων..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Να το μαθω,να το διαβασω,να το καταλαβω..να με μαθει ,να με αποδεχτει,να με σεβαστει.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην καρτα επιβιβασης μεσα στο ταξιδι του χρονου μας δεν θα κρινω το γκριζο,το χρειαζομαι θα πω!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οσο μικρο και ευθραστο ειναι το βαγονι μου,πανω σε ραγες βαριας Ιστοριας..περηφανα το βλεμμα κατοικει μεσα στον ουρανο που με γεννησε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα φιλοξενησω την αναγκη σου,την αμαθεια σου,την διψα σου για το αυριο γιατι η ελευθερια ειναι αδιαπραγματευτη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα ανοιξω τον κυκλο των φιλων που δεν εχει ορια γιατι η εμπιστοσυνη κυλαει στο αιμα μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα παραβλεψω την συνηθεια του φοβου γιατι εχω μαθει να ρισκαρω και να πολεμω και να εξερευνω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα γινουμε ενα,ισοτιμοι μπροστα στο αγνωστο αυριο που ανατελει..αλλα ΜΗΝ ζηταςνα γινεις κατι ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε δεν ποθησα λιμνες και βουνα που δεν ητανε δικα μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε δεν εμπλεξα εγκωμια και χαρτες με συννορα πιο περα απο εκει που τα χερια μου φυτρωσανε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε δεν πουλησα γεματος υπεροψια αυτο που με σηκωσε στα δυο μου ποδια..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε δεν ανταλλαξα την ζωη σου,μεσα σε λυκοφιλιες και μισοτραγουδα για την επιβιωση της δικια μου υπαρξης..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τον βραχο μονο το κυμα μπορει να τον σκοτωσει μεσα στην αιωνιοτητα..ΚΑΝΕΝΑ ΧΕΡΙ ΞΕΝΟ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν επιχειρησει να το κανει,σιγουρα θα πνιγει..αφου ο σεβασμος ειναι σωσιβιο που εχει ξεφουσκωσει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με βρηκες στην αυλη μου,δεν σε βρηκα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μου ζητησες νερο και σε φιλεψα ψωμι.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν εχω κανενα προβλημα να λυσω..μονο μην γινεις ΕΣΥ η αλυτη εξισωση,δεν θελω να αναγκαστω να σε σβησω απο τον μαυροπινακα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ταπεινα το..απαιτω,ταπεινα μαθε να σηκωνεις το βλεμμα γιατι καθε αμπελι θελει μπολιασμα και το μπολιασμα ειναι ΤΕΧΝΗ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο σπιτι που στρογγυλοκαθησες υπαρχουνε κανονες συμπεριφορας που ολοι μας τιμουμε και υπηρετουμε,χωρις διακρισεις..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν θα γινεις ΕΣΥ η εξαιρεση..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν ο ψαρας ανεβαζει το θηραμα του και ο κυνηγος το κατεβαζει..ο σκοπος της φιλιας ειναι να μην εχεις σκοπο και σε αυτο δεν ταιριαζουμε γιατι στην χωρα μου ο ηλιος λαμπει για ολους αλλα ΕΣΥ τον κοιτας καταματα με θρασσος που καποτε θα σε λιωσει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γνωρισε τον τοπο που σε αγκαλιασε,αγαπησε τον για να σε αγαπησει και αυτος,συμβιβασου με την πραγματικοτητα και ισως μαθεις να εκτιμας την ΙΣΤΟΡΙΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ..ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ ΧΑΝΕΙΣ!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5428616170074461808?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-14375166086690577922009-05-04T11:20:00.002-07:002009-05-04T11:26:39.624-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Και ξαφνου τα χερια μπλεκονται τοσο σφιχτα ,τρεμοντας απο φοβο, χιλιοστα πριν την επομενη ανασα που σε λιγο θα γινει ΜΙΑ.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και ξαφνου τα φωτα που τρεμοπαιζουνε παιχνιδιαρικα μεσα απο το παραθυρο του δωματιου που εγινε ναος ,οργιαζουνε σπαζοντας ολα τα χρωματα που μεχρι τωρα γνωριζες,σε απειρα πυροτεχνηματα φωτιζοντας αυτη την μαγικη νυχτα, οπως μονο δυο πανσεληνοι μαζι θα ειχανε το κουραγιο να κανουνε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και ξαφνου το κορμι γινετε υγρη υδρογειος σφαιρα ,που περιστρεφετε μονο γυρω απο το ονειρο,χωρις πολους,χωρις βορρα,χωρις νοτο,χωρις συννορα και πρωτευσουσες..χωρις διαπραγματευσεις!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και τοτε η γυναικα γινετε ξανα η Ιθακη και ο Οδυσσεας ο αντρας που αψηφα καθε Σκυλα και Χαρυδβη μπροστα στην ελπιδα για το φιλι της,την πηγη της,την επιστροφη στο προσκεφαλι της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το στηθος ανεβοκατεβαινει τοσο γρηγορα,φτανοντας τον Θεο,που χαμογελα λαμποντας ολοκληρος γιατι βλεπει τα παιδια του να ανοιγουνε για μια ακομη φορα την πορτα της Εδεμ.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και ξαφνου οι φωνες σωπαινουνε,αποτομα χωρις προειδοποιηση,ανυσχυρες μπροστα σε δυο ανασες που δεν εχουνε κουραστει ακομα να σμιγουνε ψαχνωντας την λυτρωση.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Την στιγμη που ολα τελειωνουνε και αρχιζουνε ξανα,που περιμενεις το σκοταδι αλλα δεν ερχεται,που τα δειλα σου βηματα θα σε φερουνε και παλι εκει που ορκιστηκες οτι ποτε πια δεν θα ξαναπερπατουσες..μην προσευχεσε πριν κοιμηθεις,μην μετανοιωσεις για την υποσχεση που δεν κρατησες,μην κρυφτεις μπροστα στον καθρεφτη σου γεματος φτηνο ενθουσιασμο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η σωτηρια δεν θα ερθει παλευοντας να γινεις αυτο που με τοσο κοπο αποφευγεις!Και αν ολα ειναι μεσα στο μυαλο σου που ακομα προσπαθει να σε γνωρισει και να το γνωρισεις ,ολα τα υπολοιπα αποκτησανε πια δικια τους μηχανη που τρεχει με ιλιγιωδη ταχυτητα πανω στο κορμι.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενας χαρτης γεματος απο φλεβες που κοχλαζουνε,δαχτυλα που δεν σταματανε να αγγιζουνε,χειλη που ρουφανε καθε εκατοστο ζεστης επιδερμιδας,φωνες που ουρλιαζουνε γιατι πια δεν πονανε αφου το ναρκωτικο κυλαει μεσα τους!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καποτε εψαχνες την γιατρεια μεσα στην λησμονια και την απαθεια και την βρηκες και την εζησες,αδιαφορα σφυριζοντας ,αμεριμνα περπατωντας μεσα σε ενα σπιτι αποστειρωμενο χωρις παθη χωρις ..ΦΩΝΕΣ!</span></strong><strong><span style="font-family:arial;">Καποτε αδειασες ολοκληρος με μια αποτομη κινηση που δεν ητανε δικια σου αλλα εγινε κτημα σου σκεπαζοντας με κιτρινα σεντονια τους καθρεφτες του χρονου! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και η συνηθεια εγινε πρωινο ξυπνημα ,μαζι με το φερετρο που καθε βραδυ ξαπλωνες σε εναν υπνο διχως ονειρα, χωρις να ζητας τιποτα περισσοτερο απο αυτο που ηδη γνωριζες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν ξερω τι ειναι ο ερωτας και αν αυτη η τοσο μισιτη λεξη εχει τον απαιτουμενο ορισμο.Ισως δεν θελω να μαθω γιατι μπορει η αποκαλυψη να ειδη μια ανακαλυψη για μενα και αν δεν ειναι ..ποιος μεσα στην αμαθεια του θα με διδαξει πως να οδηγω με τα ματια κλειστα και τα χερια μουδιασμενα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποιος θα μου απαριθμισει τους κανονες που κανεις δεν γνωριζει καθε φορα,ποιος θα τολμησει να γινει Θεος ωστε να ριξει τα ζαρια για να ξεκινησει το αρχεγονο παιχνιδι ? Ποιος δεν θα τολμουσε να ζησει αυτο το μισητο μεγαλειο διαλεγοντας την λογικη? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΚΑΝΕΙΣ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΤΟΣΟ ΘΕΙΚΑ ΤΡΩΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΦΩΤΙΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ..ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΚΑΨΕΙ ΚΑΘΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΔΙΣΤΑΓΜΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΟΛΥΠΟΘΥΤΟ ΝΑΙ ...ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ!!! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"><a onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this)," href="http://www.youtube.com/watch?v=0Gc5d8h5gt0" target="_blank" rel="nofollow">http://www.youtube.com/watch?v=0Gc5d8h5gt0</a></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-1437516608669057792?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-83852572512359470142009-05-04T11:15:00.000-07:002009-05-04T11:19:52.170-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Φιλικα θελω να σου δωσω την συμβουλη μου και φιλικα θα καρφωσω την μαχαιρα στην απολυτη εμπιστοσυνη σου.Ετσι γιατι ειμαι ενα κωλοπαιδο και δεν γνωριζω αλλο τροπο για να επιβιωσω περα απο το ψεμα και τα καμουφλαρισμενα χαμογελα που τοσες προβες εχω κανει μαζι με τον σκηνοθετη που με διαλεξε μια νυχτα σε εκεινο το λιμανι που ξεμπαρκαραμε μαζι!Εγω κοιτουσα τα χρωματα της καινουργιας μερας που δεν ηθελε να ξυπνησει γιατι οι φωνες του χρονου την παγιδεψανε μεσα στο κουτι της Πανδωρας χωρις να την ρωτησουνε, ενω εσυ πυρποληθηκες απο τα φωτα της πολης που η Σαλωμη ειχε εδω και καιρο αποκεφαλισει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μια ανεκδιηγητη πλανη ο λογος σου και η χειρα βοηθειας που τοσο απλοχερα μου προσφερες..ακαρπη και αγονη η γη της ψυχης μου ..σαπισμενα απο την αρχη και τα θεμελια της αυτοκρατοριας μας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Φιλικα ολα τα εγκληματα που θα κανω στο ονομα της αυταπαρνησης,φιλικα και παλι θα με προδωσεις αφου οι πραξεις στο λογιστηριο της ζωης ειναι μειον και το ελλειμα ασηκωτο!Φτηνες οι δικαιολογειες για το ποσο μετανιωσε ο δολοφονος μετα το εγκλημα, μιας και το νωπο αιμα κυλαει ακομα μεσα στα χερια του,ματαιες και οι φωνες του ενστικτου που προσπαθει ασκοπα να αλλαξει το μοιραιο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν ειμαι Ο φιλος σου και αν εισαι Ο μεντορας μου και αν βαζω και το κεφαλι μου στην αγχονη που κρεμεται απο πανω μας καθε μερα χωρις να ξερουμε το γιατι, εσυ επιβαλεται να αλλαξοπιστησεις. Αλλιως δεν θα ζησουμε την παρακμη,την ξεφτιλα,την τρελλα της αντιπερα οχθης που μας πλανεψε.Τοτε ,οταν μας καταβαλει το απολυτο κενο ,θα εκτιμησουμε καθε πολυτιμη στιγμη που χασαμε παιζοντας στις αλανες που μονο οι πραγματικοι φιλοι μοιραζονται και θα αρχισουμε να μαζευουμε σκουπιδια, ρακενδυτα ντυμενοι,μεσα σε ενα κρυο καιρο που διαλεξαμε,γιατι ειμασταν δειλοι μπροστα σε αυτο που λεγετε αφοσιωση.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οσα χτισαμε μαζι, δειλα-δειλα,προσεχοντας τα ναρκοπεδια που στησανε καποιοι αγγελοι καλοθελητες μιας δηθεν αποκαλυψεως που δεν θα αργουσε,χαθηκανε μεμιας μεσα σε δικαιολογιες φτηνες και δωρα αναμνηστικα που εχουνε την δυναμη ακομα να μας πληγωνουνε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα φυλλα του φθηνοπωρου θα πεσουνε,τα αποδημητικα πουλια θα ξεκινησουνε το αιωνιο ταξιδι τους ,οι πλατειες θα ερημωσουνε ,καπου καποιος θα πεθαινει και καπου αλλου καποιος θα γεννιετε..Καπου -καπου θα μου λειπουν τα γελια μας,οι ατακες μας,τα δυο καλαμακια μεσα στο ενα και μοναδικο ποτηρι ξεσαλωματος λογο αδειας τσεπης,των ματωμενων γονατων και μουτρων μας απο το ατυχημα του αξεχαστου εκεινου Αυγουστου,του ωμου που παντα ακουμπουσες και εγω εκλαιγα αλλα πιο πολυ θα μου λειπει ο δικος μας μοναδικος κωδικας αποδοικοποιησης της ζωης!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ισως αυτο απο μονο του, θα δωσει και τον αερα που χρειαζονται επειγοντος τα διαλυμενα πανια του καραβιου μου για πλεσει πισω ξανα σε εκεινο τον Αυγουστο, σε εκεινο το λιμανι που σου προσφερα τσιγαρο και το ενα πακετο γινανε απειρα μιας και οι στιγμες μας ΚΟΡΙΤΣΙ γινανε απο τοτε απειρες,ανεκτιμητες.Μεγαλωσαμε μαζι,τοσο κοντα που οι δρομοι μας γινανε γραμμες τελεια συχγρονισμενες,με ονειρα απο το ιδιο χρωμα,φοβους απο το ιδιο υπογειο..φωτια απο τον ιδιο αναπτηρα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν κολυμπαμε πλεον παραλληλα μεσα σε νερα που πιστευουμε οτι αγαπαμε,παντα θα ζηταω την ζεστη δινη της ΦΙΛΙΑΣ σου που τελικα για μενα ποτε δεν κοπασε.Ειναι τοσο καθαρια και φωτεινη οπως ο φαρος στεκεται φωτεινος και περηφανος μεσα στην θεομηνια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα λαθη μας μικρα και μεγαλα δεν εχουνε πια καμια σημασια αφου μονο το αποτελεσμα θα κρατησουμε στα χερια μας!Το βιβλιο που μου χαρισες τοτε και αυτο που γραψαμε μαζι ειναι μεσα μου και στις μετεπειτα πραξεις μου,αλωβητο εντελως.Ενα παραθυρο που ακομα στεκεται ορθιο μεσα στα αποκαιδια εκεινου του παρανοικου πεισματος και εγωισμου που μονο το θυληκο στοιχειο ειναι ικανο να γεννησει με απολυτη μεγαλοπρεπεια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τωρα με την θαρραλεα συγνωμη που θα στειλω πισω σε αυτο που μοιραστηκαμε,θα ξεκινησω ..εστω και μονη την αναστυλωση μεσα απο τα συντριμμια! Δεν περιμενω τιποτα ,δεν βιαζομαι καθολου γιατι ως καπετανιος ξερω πια, οτι ο πολυποθητος φαρος μεσα στο σκοταδι και στις σειρηνες μπορει να αργησει να φανει...ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Υ.Γ Για την Μαρια...μια φιλια,μια ολοκληρη ζωη!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8385257251235947014?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-62778436924972808952009-05-04T11:07:00.000-07:002009-05-04T11:15:01.947-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Με ποιον τροπο,με ποιες λεξεις μπορω να μεταφερω την υπαρξη που κατοικει μεσα σε μια κουζινα,πανω σε ενα βαθρο που δικαιωματικα της αξιζει?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σημερα ειναι η γιορτη της,το ονομα της εχει την τιμιτηκη του και εγω θα προσπαθησω να στειλω το ταπεινο δωρο μου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεσα στο χαος της καθημερινης ζωης μου ειναι το προσωπο που θυμαμε με καθε λεπτομερεια,καθε ρυτιδα,καθε λακακι που κανει την εμφανισει του μαζι με το υπεροχο χαμογελο της,καθε χρωμα που χρωματιζει εκεινα τα λατρεμενα ματια αναλλογα με την διαθεση της!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τοσο μακρια απο την φυσικη παρουσια εκεινης,παιρνω παρεα την μυρωδια της και γιορταζω σημερα αρκετα χιλιομετρα μακρια της..πινοντας το κρασι που παντα προτιμαει και καπνιζωντας οσο μπορω λιγοτερο προσπαθωντας να εκπληρωσω καθε επυθυμια της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οι ευχες μου ειναι τοσο περιττες και συναμα τοσο αναγκαιες,γιατι γνωριζω οτι της περιμενει σαν μικρο παιδι!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ..ΜΑΝΑ..ΜΗΤΕΡΑ..ΦΙΛΗ ΜΟΥ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεσα στο κορμι σου μεγαλωσα και μεσα απο τον απολυτο πονο ολων των εποχων εγινε η πρωτη μας συναντηση!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εισουνα,εισαι και θα εμμενεις να εισαι το σημειο αναφορας μου,η πρωτη αγκαλια που κουρνιασα καποτε γιατι ετσι η φυση το προσταζε και η μονη αγκαλια που ζηταω οταν τα καραβια μου βουλιαζουνε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εισαι το φως μεσα στο χαος μου,Παναγια δικια μου μεσα στην απελπισμενη προσευχη μου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι και αν ταξιδεψα σε αλλους τοπους μακρια απο τα φτερα σου,ψαχνωντας τον κοσμο,το αγνωστο και τις συγκινησεις του ..εσυ εισουνα παντα εκει!Μεσα στις παγιδες,μεσα στο σκοταδι,μεσα στα καλοφτιαγμενα ψεματα που περιπλανιομουνα ειχα το χερι σου συνοιδοπορο,την υπαρξη σου δικο μου φιλη της ζωης.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι και αν καποτε οι παρεξηγησεις και οι καλοφτιαφμενες παραστασεις που καποιοι καποτε στησανε στην κοινη ζωη που θελαμε,μας χωρισανε? Πλεον δεν εχει καμια σημασια.Δεν μπορω να μην συχγωρεσω τιποτα που εγινε με οδηγο την αγαπη,δεν μπορω να αρνηθω την αναπνοη ΜΟΥ.Οσο μακρια και αν σε εξορισανε,μακρια απο μενα οι καταστασεις της μοιρας ..εγω για ενα πραγμα ειμουνα σιγουρη οτι η καθετη σκεψη σου ητανε παντα το νανουρισμα στο προσκεφαλι μου,το πλουμιστο πεπλο για τα ονειρα μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παντα τα χερια σου διαπλατα ανοιχτα για αυτους που αγαπω και συνυπαρχω με ολα τα δωσε του κοσμου.Μια λιονταρινα με δοντια πιο κοφτερα και απο γυαλι απεναντι σε αυτους που παιζανε με την ψυχη μου και ακομα προσπαθουνε να το κανουνε,μετατρεπωντας την ζωη μου σε κουκλοθεατρο και εμενα σε καλοκουρδισμενη μαριοννετα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πονας οταν ποναω,εισαι ευτυχισμενη οταν χαμογελαω,περηφανος χορηγος μου σε καθε αυτοκαταστροφικη αποφαση της τρελλας που με διακατεχει,ακεραιος δικαστης καθε παρανομιας μου,η μονη αληθινη ΦΙΛΗ μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τεσσερις φορες βιωσες το θαυμα..τις δυο πετωντας σε ροζ ουρανους και τις αλλες δυο σε γαλαζιους πλανητες,αλλα η αποκλειστηκοτητα που κατεθετες στον καθενα ξεχωριστα ητανε..συγκλονιστηκη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ακομα και ο καλυτερος πολιτικος δεν εχει τις ικανοτητες σου,για την διαφυλαξη της τοσο ευθραστης ισσοροπιας που λεγετε οικογενεια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεγαλωσα πλεον ΜΑΝΑ και απο παιδι εγινα γυναικα..και εχω μεινει απολυτα ακινητη απεναντι στο ταπεινο μεγαλειο σου,στην θυσια που προσφερεις καθε δευτερολεπτο ανευ ορων και διαπραγματευσεων,στην πιθανοτητα αλλαγης της ζωης σου για την ..ΔΙΚΗ μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ειμαι εδω ζωντανη,με σαρκα και οστα γιατι καποτε ΕΣΥ αγαπησες,μεταμορφωνοντας την μαγεια σε πραγματικοτητα και την γυναικα σε θεα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ειμαι εδω,γεματη απο σενα,ακομη διψασμενη για το γαλα της γαληνης που μονο εσυ μπορεις να μου προσφερεις.Οσο και αν ξεχνιεμαι μεσα στα φωτα της πολης που με πλανεψε ..εσυ θα εισαι παντα το χωριο μου,το υσυχαστηριο μου,ο ζωντανος κηπος μου!Ενα ευχαριστω σε σενα ΜΗΤΕΡΑ,ενα μεγαλο ευχαριστω στο συμπαν που σε διαλεξε γι'αυτον τον τοσο δυσκολο ρολο και ενα συνεχες ευχαριστω στην νοσταλγια που με ωθει ορμητικα να ερθω πισω στο σπιτι μου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μην μου παθεις τιποτα,σε παρακαλω προσεχε εσενα.Ο εγωιστης εαυτος μου δεν θα αντεξει την απουσια σου,χανωντας τον μοναδικο της δορυφορο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και εσυ ..πλεον ξεκουρασου και μην ανυσυχεις,εγω θα ειμαι εδω για σενα ..ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ .</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ..ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΥΡΝΙΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-6277843692497280895?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-5056253051524819272009-05-04T11:01:00.000-07:002009-05-04T11:05:01.067-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Χαθηκα ξανα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γιατι αυτο το μυαλο δεν λεει να σταματησει να ζηταει τον διαολο? Γιατι ο μαγνητης του ζηταει το αποκορυφωμα σου που δεν γευτηκε ποτε αλλα παντα ειναι ενα βημα πριν την αφετερια? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απελπισμενα,τελικα την θελω αυτη την καταστροφη,ειναι μεσα στο αιμα μου..κυλαει τοσο φυσικα και με μια απληστη απορια ,με καρφωνει ρωτωντας .. ποσο ακομα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σαν δυο μικρα παιδια αποζηταμε ο ενας την παρεα του αλλου,τα χαμογελα ,τα αστεια που μονο σε μενα τολμας να κανεις,το εσκεμενο αγγιγμα που εχει ολο το θελω του κοσμου...το θελω να με ισοπεδωσεις οπως μονο εσυ ξερεις ,το θελω του να παραδεχτεις οτι τα ματια σου ψαχνουνε πλεον μονο τα δικα μου. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν σε αντεχω και ομως δεν μπορω να υποφερω την υπαρξη μου χωρις να ξερω οτι καπου εκει μεσα στο κοινο και παραλληλο κυκλο μας πορευεσε! Πολεμησα και πολεμω την καταραμενη θυμηση σου,αλλα η αλλαζονεια ητανε παντα ο συμμαχος σου..μαζι με το χαμογελο σου που με ακολουθει μεσα στις πιο μυχιες στιγμες μου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ρωταω εμενα ,ανοητα παντα μηπως και διασκεδασω καθε υποψια ενοχης: Eιναι πρεπον? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Επιτρεπεται ,εγω και εσυ να ζησουμε το παραλογο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Επιτρεπετε το αυτονοητο απαγορευετε να διαλυθει μονο με μια κινηση? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα μεινω μονη μετα απο το ολοκαυτομα η' η ανασα σου θα με ακολουθει,ζεστη και γεματη ζωη? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Προσπαθω με καθε τροπο να σε μπερδεψω και εσυ με την σειρα σου επιτιθεσε αγρια,λυσαλεα,χωρις οικτο θελωντας να με αποδεκατησεις.Τοτε θα πονεσω πολυ αλλα δεν θα ζητησω ποτε να σταματησεις να ΜΑΣ ταπεινωνεις.Ειναι η μονη οδος προς την καρδια σου,η μονη λεπτη γραμμη καταρριψεις καθε φραγμου σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ματια μου γλυκα ..γνωριζω ποσο δυσκολο ειναι να μην θελεις ΑΥΤΟ που με ολο σου το ειναι.. θελεις.Και αν ο εγωισμος ειναι συνοδοιπορος μας..καποτε θα κουραστει και αυτος ,ζητωντας την λυτρωση μαζι με την κορυφωση της καταστροφης μας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τοτε εγω θα μεινω μονη μου μπροστα στο ειδωλο μου,ψαχνωντας καθετι που θα σε θυμηζει,φερνωντας το κορμι μου , ολο και πιο κοντα στην απολυτη αυτοκτονια.Και αυτη η φωτια που καει..το ξερω..δεν θα σβησει ποτε,οσο και αν με παλευεις και οσο και αν σε παλευω μεσα σε αυτον τον αγωνα,που εξαρχης το συμπαν ειχε κληρωσει.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αγαπη μου ...δεν θελω να νικησω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε δεν το ζητησα,ποτε δεν το ποθησα,ισως μονο εκεινη την στιγμη που νομιζα πως σε χανω ..τοτε μονο ,απληστα επαιζα με την ψυχη σου χωρις διαπραγματευσεις,υπουλα,με δολο..μεταμορφωνωντας εμενα σε κατι αλλο,αγριο,προστυχο,αμειλικτο γεματο ΟΧΙ καμομενο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα αορατα χαδια σου ειναι παντα διπλα μου,πανω μου,παντου.Και το ξερεις τοσο καλα,οπως ξερεις ποσο ζωτικη ειναι η αναπνοη για την ζωη σου,οτι αν δεν γινουνε ΟΡΑΤΑ τοσο απειρως ρεαλιστικα,κανοντας τον ιδρωτα σου ...προσωπικη πηγη μου, η σπιθα της παρανοιας που βιωνουμε θα τα καψει ολα χωρις αλλη ευκαιρια αφηνωντας τον παραδεισο μονο ενα ονειρο και την κολαση μονιμο σκηνικο στις απελπισμενα πλεον γυρισμενες πλατες μας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν θα ζητησω την λυση ,ουτε την απαντηση που τα χειλη σου ..το βλέπω ειναι πανετοιμα να μου προσφερουνε οπως παντα.Δεν σκεφτεσε για μια ακομη φορα η' ισως σκεφτεσε παρα πολυ τον δρομο μου,που δεν πρεπει να ακουλουθησεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα λαθη μου που κατακρινεις συνεχεια και λατρευεις να βιωνεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Την δυναμη του να ειμαι εγω που τοσο μισεις και με τρομο ποθεις..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενα χρονοβορο παζλ ο χορος μας που δεν κουραστηκαμε ακομα να ακολουθουμε τα βηματα του,με ολες τις αισθησεις γηινες και μη, σε πληρη ετοιμοτητα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ακομα μια φορα δεν θα σηκωσω λευκη σημαια,γιατι το ξερω...το σπαθι ακονιζετε,τα βελη ειναι λατρεμενα δηλητηριο γεματα και ο στρατηγος πανετοιμος για μια ακομη επιθεση.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΙΣΩΣ ΠΙΑ ..ΓΙ'ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-505625305152481927?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-54101975321110126872009-05-04T10:56:00.000-07:002009-05-04T11:00:10.686-07:00<strong><span style="font-family:arial;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=j3iAzdbg3mo" target="_blank" rel="nofollow" __untrusted="true" s_oidt="0" s_oid="http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dj3iAzdbg3mo&amp;h=2cbe197e6a1">http://www.youtube.com/watch?v=j3iAzdbg3mo</a><br />Δεν θα πεθανω αποψε..<br />Θα περιμενω για μια ακομη φορα εκεινο το φιλι,βαλσαμο στην ψυχη.<br />Θα θεριεψω υπομονη και πεισμα..<br />Θα γινω οι ωρες που δεν περνανε..<br />Ο ναυαγος που βρηκε το νησι του,το κορμι του..<br />Δεν θα κοιμηθω αποψε..<br />Κανενα ταξιδι μεσα σε ονειρα που θα με ταξιδεψουνε μακρια και περα απο την αγκαλια που πια με γνωριζει..<br />Μεσα σε χρονοδιαγραμματα ενος μυαλου που εχει πια διαλυθει..<br />Στο τωρα που μισω και αυτο με λατρευει..<br />Δροσοσταλλιδα μου,πανω σε πεταλλα πρωτογνωρα ..γινε το Ροδο μου,μαζι με τα αγκαθια σου!<br />Κρατησε με κοντα σου μεσα σε μυρωδιες που μονο ενα κοκκινο φεγγαρι τολμα να διαλεξει..<br />Μεσα στο σκοταδι,ποτισε τα βλεφαρα μου για να γινουμε και παλι ΕΝΑ.<br />Κανε τον φοβο μικρο παιδι και την λαχταρα μου ποταμι..<br />Μονα σεντονια οι σκεψεις μου...<br />Παραλληλες ανασες,πανω σε κερια αναμμενα..<br />Και η σπηλια μου..εχασε για παντα το κλειδι του παραδεισου.<br />Τοσο απλοχερα προσφερε καθε μυστικο της,καθε παραμυθη της..σαν μωρο που κουρνιασε σε στηθος αγνωστο ζωντας το παραλλογο,το αδιανοητο..Το ΜΑΓΙΚΟ!!<br />Ισως και να πεθανω αποιψε..<br />Ζωντας απο την αρχη αυτο που θελω μονο για μενα,εγωιστικα χωρις οικτο και ταπεινα αισθηματα..<br />Πλαθωντας καθε υπερβολη μεσα σε δαχτυλα που τρεμουνε,φωνες που σιωπουνε,καρδιες που λιγοψυχουνε και δεν τολμουνε..<br />Σε ανηπωτα βλεμματα,που χασανε πριν τον γκρεμο την στιγμη τους..<br />Στην αποριψη που ολο με ψαχνει και ολο με χανει μεσα σε φωτα που εγιναν πια δικα μου..<br />Ισως και να πιστεψω ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ αποψε..<br />Που τραγουδα τοσο δυνατα και εγω δεν μπορω να το αποφυγω..<br />Μεσα απο κλειστα παραθυρα,ο ηλιος που καηκα τοσο γλυκα,με μυριζει φιλωντας το προσωπο μου..<br />Κανενας συμβιβασμος,καμια οθαλμαπατη..<br />Αχορταγα οι λεξεις της παραδοσης καρφωνονται στους τοιχους του μυαλου μου,αχορταγα ο χρονος με πουλαει σαν μαριονεττα,αχορταγα δεν ΠΑΡΑΔΙΝΩΜΕ!<br />Ισως και να ζησω λιγο ακομα..<br />Δινωντας ευχη στο ¨μακαρι ¨ολου του κοσμου και κανοντας προσευχη καθε στιγμη,καθε στεναγμο του δικου μου κοσμου!!!<br />Σπαζωντας χαρτινες αλυσιδες απο φοβο καμωμενες,πετωντας μπαουλα σαπια γεματα κουφιες υποσχεσεις..<br />Κανωντας τα χερια μου φτερα και την καρδια λιονταρι..<br />Τον ηλιο δικο μου και την θαλασσα αιωνιο λιμανι μου..<br />ΚΑΝΕΝΑ ΤΕΡΜΑ,ΚΑΜΙΑ ΑΦΕΤΕΡΙΑ..ΚΑΝΕΝΑ ΕΓΩ,ΚΑΝΕΝΑ ΕΣΥ...<br />ΜΟΝΟ ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ ΣΟΥ ..ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ.<br />ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ..και μετα ας πεθανεις!!!!<br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5410197532111012687?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-63890274077518126062009-05-04T10:49:00.001-07:002009-05-04T10:56:16.860-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Στο μπαλκονι του μυαλου μου αποψε.. η Νοσταλγια χτυπησε την πορτα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πανεμορφα σιωπηλη κυλησε και καθησε με χαρη πανω στον θρονο που τοσο καιρο της στερουσα με παθος.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Διαφανη θλιψη το φορεμα της..κομπος στο λαιμο μου η επομενη κινηση της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με κοιταξε καταματα με ματια πιο φωτεινα και απο τον ηλιο και ο ανεμος ζωντανεψε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αμειληκτα με εδεσε με αορατα καρφια και με γυρισε πισω και το παρον ..χαθηκε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και η σιωπη εγινε εκρηξη,σπαζωντας τα φραγματα των αναμνησεων.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ξαφνου τα χερια μου γινανε φτερα και με στειλανε πισω σε εναν γνωριμο ουρανο με μια δυναμη που δεν ηξερα οτι κουβαλουσα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σφαιρες φαντασματα καθε πριν,βελος γλυκοπικρο ο αοριστος χρονος μου...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πατριδα μου ηρθα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γειτονια μου εισαι εδω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σπιτι μου γλυκο,η μυρωδια σου με κυκλωσε ξανα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και το Κυριακατικο ταπεζι ειναι στρωμενο και οι θεσεις των αγαπημενων μου ακλονητα ιδιες..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και τα χαμογελα που μαζι τους μεγαλωσα..διπλα μου,πλαι στην μονη αληθεια που τελικα γνωρισα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οι καλυτερες στιγμες της ζωης μου,στησανε τον αγαπημενο τους χορο,τρωγοντας σπιτικο ψωμι,μελωνοντας της τηγανιτες της γιαγιας μου,μετρωντας ξανα εως το δεκα τα μικροκαμομενα χερια του ανηψιου μου..δενοντας σφιχτα τον κυκλο της οικογενειας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον κηπο,που μονη της μπολιασε καποτε και θεριεψε πια,θα ψαξω την μορφη της μανα μου γιατι και παλι θα εχω χασει τα κλειδια μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πανω στα ασπρα κεντηματα του σαλονιου,τα αποσπασματα μιας ζωης με περιμενουνε,μεσα σε εχγρωμα χαρτια,που λεγονται φωτογραφιες ψυχης..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Συκλονιστικα τα νεα της ζωης που περασε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα αδερφια μου γινανε αντρες χωρις να το καταλαβω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η αδερφη μου,μανουλα για δευτερη φορα και δεν το εζησα κοντα της..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η παιδικη μου φιλη βαρεθηκε να με περιμενει στο στεκι μας για εκεινον τον καφε που πια εχει κρυωσει και εψαξε για αλλο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οι δρομοι που επαιζα και μαλωνα και τραγουδουσα με ξεχασανε..αλλα με αποζητουνε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και η πολη μου,αστραφτερη οσο ποτε μεσα στην μυστηρια ομιχλη της,θα με πλανεψει και παλι..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην περιπλανηση μεσα στο καταπρασινο φοντο που φιγουραρει γυρω της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα νερα μιας λιμνης που η ιστορια την εκανε αθανατη,πνιγωντας την θεικη ομορφια εκεινης..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στους θρυλους και το ασημι που μεταμορφωνεται σε αριστουργημα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον χρονο που σταματα περνωντας τις πυλες ενος καστρου.. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο σιροπι που γινετε γλυκο και η αμαρτια προσευχη στο στομα σου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην παλια Αγορα που μεθα με τσιπουρο,πανω σε πλακοστρωτα σοκακια..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στους αναπτηρες που θα αναψουνε, στα υπαιθρια θεατρα κανοντας καθε συναυλια γιορτη..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα χωρια με τις πλατειες τους που ο πλατανος ειναι φιλος και το κλαρινο παραδοση..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον Τζε και τη Τζε που θα γινει μπαουλο,εχοντας Ντενουαρ στο κεφαλι..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ρολοι,Δικαστικο,Αβερωφ,Δωδωνης,Νομαρχια,Πλατεια- Παργης,Πλατανος,Παραλημνιο,Φροντζος,Λυγκιαδες,Ζαγοροχωρια,Γιοσεφ Ελιγια,Γυαλι Καφενε,Ιτς Καλε,Ταμπακικα..ΓΙΑΝΝΕΝΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θελω να τρεξω σαν μικρο παιδι μεσα σας και να με εξαφανισετε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θελω να νοιωσω στο προσωπο μου τις σταλλες μιας βροχης που υπογραψε την μοναδικοτητα της εδω και χρονια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θελω καπουτσινο στην Ακαδημια.. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θελω να σε δω,να με αγκαλιασεις,να με φιλησεις,να με αγαπησεις σαν μια αλλη ασωτη κορη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πολη μου ομορφυνες και τα τηλεφωνα κουραστηκανε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πατριδα μου..μικρος ο χαρτης σου,μεγαλη η δυναμη σου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενα θαυμα ο κοσμος που ταξιδεψα ομως ο ομφαλιος λωρος σου..σφιχτα δεμενος!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οι μνημες καλα κρατουν και σαν φωτια με καινε και ζητανε την βαλιτσα της επιστροφης.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η αποφαση γεννηθηκε και μου απλωνει το χερι με σιγουρια μεσα σε μια βροχη που κρατα τελικα τα κλειδια στο χερι.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα περασω το Τουνελ,θα ζαλιστω στις στροφες,θα κοιμηθω στο κρεβατι μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Νοσταλγια μου σ'ευχαριστω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΞΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"><a onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this)," href="http://www.youtube.com/watch?v=-lTYxPVDXtU" target="_blank" rel="nofollow">http://www.youtube.com/watch?v=-lTYxPVDXtU</a><br /><a href="http://www.facebook.com/photo.php?pid=11435&amp;op=1&amp;view=all&amp;subj=70982534710&amp;aid=-1&amp;oid=70982534710&amp;id=1512210931"><br /></a><br /><br /></span></strong><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-6389027407751812606?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-65898071338050714132009-05-04T10:43:00.000-07:002009-05-04T10:48:13.247-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Φαντασια μου πλανευτρα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποσο πολυ με μισεις,ποσο πολυ σε αποζητω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καλα κραταει το παιχνιδι μεταξυ μας,κανοντας τις νεραιδες μου πιο ζωντανες απο ποτε και τα ψεματα μια γλυκια αμαρτια γεματη απο λιωμενη σοκολατα μεσα στα ματια μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Λογια μεσα σε ενα φεγγαρι ολογιομο και φωτεινο,σε κυκλους σφιχτα κλεισμενους πανω σε ενα κορμι που και αποψε θα κλειστω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βοηθεια..θα ψελισω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Χερια που τρεμουνε απο προσμονη θα απλωσω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το σκοταδι θα με ακουσει και θα με λυπηθει τρομαζοντας την καταρα που εριξε πανω μου εκεινο το φιλι!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ζεστο,αδυσωπητο,υγρο..γεματο ΘΕΛΩ,κουρνιασε στις ακρες των ματιων μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποσο θεικα απολυτα ταιριαξα μεσα στην απεραντη αγκαλια του,ποσο ακομα θα περιμενω τα κυμματα να τον κοιμησουνε διπλα μου.. κοντα μου. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και η προσμονη απο μικρο κοριτσι καθε νυχτα που περναει,μεγαλωνει,γινετε η γυναικα που ζηταει,απαιτει,διεκδικει,ποθει χωρις κανενα ελεος το αγγιγμα του,την θερμη του.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το θελω ολου του κοσμου,σαν μικρο παιδι με κυνηγαει μεσα σε ενα αδιεξοδο που με διαλεξε και το αποδεχτηκα διχως ορια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κανονες θα καταλυσω,ποταμια θα γυρισω πισω,στιγμες θα ξαναγαπησω..το μισος θα το σβησω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μικρη θεα θα γινω κανοντας την νυχτα μερα,το ελα ηρθα,το δεν μπορω μπορω,το Σ'ΑΓΑΠΩ ...ΔΙΚΟ μου απορθητο καστρο,με δρακους πανεμορφους γεματους απο την φωτια του.Αυτο ψαχνω..ζωη μου μονη? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το παρελθον με κοιτα απο μακρια και δεν σαλευει..γιατι,τι ζηταει,τι μετραει..ποσο ακομα?Δεν εχω αλλο τιποτα να πληρωσω στο ΤΟΤΕ,μονο κατι γραμματια παραποιημενα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα σημαδια εξω απο την πορτα της καρδιας μου ειναι τοσο δυνατα,τοσο φωτεινα..διψα γεματα απο εκεινη την νυχτα που διαλυθηκε μεσα στον ερωτα του δικου του σεισμου,που αφησε μονο ενα κλειδι στον χτυπο της καρδιας μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι και αν αργησε το ονειρο,ειναι πιο ΑΛΗΘΙΝΟ μετα την βροχη..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι και αν ο φοβος εκανε πρεμιερα,η μοιρα ειχε αποφασισει την γλυκια μου εκτελεση.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μικρες οι λεξεις και η φωνη θα κομπιασει ταπεινα μπροστα στο μεγαλειο της καταλυτικης ενωσης που με περιμενει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παραδινομε,παραδοθηκα..και θα παραδοθω στα φτερα της αυρας που ακουνε στο ονομα του...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σ' εχω ερωτευτει..θα ψελισω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ειμαι εδω..θα ουρλιαξω,στελνωντας την φωνη μου,μελωδια μεσα στην δικη του.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θελωντας τα παντα και περιμενοντας το..ΤΙΠΟΤΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παικτης στην ρουλετα ενος ποθου που δεν λεει να τελειωσει ο εθισμος του!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Χορηγος στην αυτοκτονια του εγωισμου,που καθημερινα με ληστευει και δεν με αφηνει να ανασανω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οτι νοιωθω,οτι αγγιζω και ζω ειναι εκει...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βασιλισα με στεμμα την καθημερινη εγνοια του,προσκεφαλη την καληνυχτα του,προσευχη το γελιο του.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μια βιτρινα που γουσταρω..απλη,απεριττη,λιτη και ...ΟΛΟΔΙΚΙΑ ΜΟΥ!!!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΔΕΝΤΡΟ... ΜΕ ΜΙΑ ΣΚΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΞΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"><a onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this)," href="http://www.youtube.com/watch?v=p7eH9qnH8TM" target="_blank" rel="nofollow">http://www.youtube.com/watch?v=p7eH9qnH8TM</a></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-6589807133805071413?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-6206598232364455582009-05-04T10:34:00.000-07:002009-05-04T10:40:29.925-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Αφιερωμενο στο καλοκαιρι του 2007...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα καραβια που διαλεξαμε μας ταξιδεψανε σε εναν προορισμο που δεν περιμεναμε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τοσες αναμνησεις,τοσα χαμογελα,τοσες αγκαλιες..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μαγεια εκεινο το καλοκαιρι,σχεσεις που μεινανε τελικα μεσα στο χρονο,φωτογραφιες μοναδικες..απεικονηση μιας παρεας που δεθηκε με αλυσιδες ζεστες,ατακες μοναδικες!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η αφετερια γεματη συχγυση και παρεξηγησεις..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ραδιο αρβυλα τα λογια πολλων και η παραπλανηση μπορει ΚΑΙ να εβγαινε ο νικητης αν η καρδια δεν ενοιωθε τοσο ετοιμη,τοσο ανοιχτη στο διαφορετικο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και ολα πηρανε τον δρομο τους και φτιαξαμε εναν μικροκοσμο,οπου γιναμε ΟΙ πρωταγωνιστες,ΟΙ φιλοι,ΟΙ στρατηγοι στην τρελλα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καθε μουρη και μια ιστορια καλα καταγεγραμμενη στο μπαουλο του μυαλου μου και στις σελιδες ενος ημερολογιου που πολλοι θα θελανε να διαβασουνε αλλα θα ..περιμενουνε για λιγο ακομα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Οι εμπειριες σας ειναι πολυτιμες και καθολου διαπραγματευσιμες για μενα.Συγκλονιστηκα σημεια των καιρων!Τοσο ζωντανες και περιεκτικες οι στιγμες που μοιραστηκαμε,γεματες απο τον προσωπικο χαρτη του καθενος..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι να προτοθυμηθω?Δεν θελω να ξεχασω το παραμικρο και δεν θα το επιτρεψω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεσα απο εσας βρηκα το γελιο,το νευρο,το απιθανο,την μουσικη,τη θαλασσα,το ηλιοβασιλεμα,την αστραφτερη δημιουργια,την ..ΣΥΓΝΩΜΗ στο πριν,το ΘΕΛΩ στο τωρα!Μεσημερια γεματα χορο μεσα στον κυκλο που μπλεξαμε,γεματο φωνες και θελω,ποτισμενο απο την δροσια της αρμυρας και της ελπιδας του ..ανελπιστου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απογευματα,γαλαζοπρασινα πανω σε δυο τροχους,μεσα σε δρομους που μας τα προσφερανε ..ΟΛΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πανω σε ψαθινες καρεκλες,παραθεταμε τα ανομολογητα της προηγουμενης νυχτας,χωρις τυψεις..χωρις αναστολες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεσα σε κωμικοτραγικες αντιπαραθεσεις σμιλεψαμε το ιδιαιτερο,το απιαστο,το ρουχο που μονο σε εμας ταιριαζε,στο βλεμμα που με καταλαβαινες και σε καταλαβαινα,οταν η νυχτα προχωρουσε και ο πλανητης της μεθης μας περιμενε.. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δυνατα συναισθηματα,που μεσα σε μια καλα στρωμενη αγνοια,θεριεψανε τρομαζοντας τα επομενα καλοκαιρια που ηρθανε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενα μνημειο απο συγκινησεις,απο στιγμες που το ΔΡΟΣΕΡΟ ειναι αρχηγος και το ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ συνοδοιπορος της τυχης που μας διαλεξε,ερημην μας μεσα στο Απολυτο Αιγαιο!ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην κατηφορα του θανατου,που το τελος επαιρνε μορφη και η τυροπιτα..ζωη!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα τεσερα σημεια του οριζοντα που ταξιδεψαμε και αγαπαμε και πια χαθηκαμε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο μηνυμα που με περιμενει και δεν με ξεχναει ποτε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα κοριτσια που δωσανε στην βαφλα με σαντιγι αλλη υποσταση και στα επομενα γενεθλια της ζωης μου την εκπληξη της ανταμωσης..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην γυναικα που η φωτογραφια ειναι η ζωη της και η παρουσια της ..η ηρεμια μου μεσα σε μεγαλες φουρτουνες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στους μικρους ηρωες που αντεξανε καθε τρελλα μου...ποτηρια,καλαμακια,παγο,σεληνιασμο,σχιζοφρενεια.....στην φαλτα μου φωνη που τραγουδουσε το...ΚΟΣΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον ακατανομαστο που ..ξερει οτι τον σεβομαι αλλα εξακολουθει να απογειωνει τα νευρα μου σε τοπο χλοερο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον ανθρωπο που μιλα μονο με πραξεις και οι χτυποι της καρδια του ειναι η μουσικη!Στον ΛΥΚΟ που δεν θελω να αλλαξει,γιατι ειναι αντρας και το κεφι του θα κανει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο ΕΞΩ περιπτερο,οπου η ανεκδιηγητη καμπανα της κωμωδιας ..περναει σε αλλη διασταση και τα σχολια ειναι περιττα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο μπλεξαμε τις κορδελλες μας αδερφε,γιατι οπως ξερει πολυ καλα να λεει καποιος ¨Το σεξ ειναι μια μακαροναδα με κιμα!!!!!!¨</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην ξανθια κορμαρα που τελικα τα φαινομενα ..την απατουν,αλλα δεν την νοιαζει και γι'αυτο την λατρευω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην κινητη εγκυκλοπαιδεια,που ξερει να κραταει τις ισσοροπιες μεσα στον χωρο μας,αλλα χανει καθε μετρο μπροστα στους λουκουμαδες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στις ατακες ..που μονο ενα μυαλο θα μπορουσε να σκαρφιστει,δινοντας στο χιουμορ αλλη κατευθυνση...αλλη παραμετρο! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο μυστικο βρισιμο μιας ασηκωτης μαυρης σακουλας..που κανεις δεν την γουσταρε,αλλα την εσερνε με κοπο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα υποβρυχια,τις τεκιλες και βοτκες που καναμε θεους και φαγαμε τα μουτρα μας..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στη ΜΑΥΡΗ ΣΕΛΙΔΑ που εβαψε το τριο γυναικειας μιζεριας που με τα ιδια μου τα χερια παρεθεσα στην αυλη μου,βιωνοντας το ψεμα και την κακογουστια στον υπερτατο βαθμο,μιας και το κομπλεξ ειχε πρεμιερα και η αφελεια μου εμοιαζε με μικρο παιδι!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στον ερωτα που γεννηθηκε και δεν τον θελαμε,αλλα τον ζησαμε γιατι ..τον ΑΠΟΖΗΤΟΥΣΑΜΕ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στις ανεξητιλες πλακες που χαρακτηκανε με απολυτη ακριβεια..εκεινο το καλοκαιρι!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο τρελλο παρτυ που οι πλανητες μεσα στο συμπαν σχεδιασανε για μας...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο οτι δεν εχω να πω περισσοτερα και θελω να παραθεσω τα παντα...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην γαληνη μιας ευτυχιας οπου τα χαμογελα σας κανανε μαγικο το ταξιδι μεσα στο αστειρευτο ποταμι των αναμνησεων!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα καλυτερα βιβλια που ειναι αυτα που δεν εχουνε γραφτει ποτε!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ...ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ...ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ...ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ!!!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Υ.Γ..<a onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this)," href="http://www.youtube.com/watch?v=zKoZ7e0KQ7g" target="_blank" rel="nofollow">http://www.youtube.com/watch?v=zKoZ7e0KQ7g</a></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απλα ενημερωνω..Ερε γλεντια!!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-620659823236445558?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-85298071189062536702009-05-04T10:22:00.000-07:002009-05-04T10:27:42.861-07:00<strong><span style="font-family:arial;"><a onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this)," href="http://www.youtube.com/watch?v=OZVhaeX4-jA" target="_blank" rel="nofollow">http://www.youtube.com/watch?v=OZVhaeX4-jA</a></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μπορω να απλωσω το χερι μου και να αγγιξω τα κυματα του Αιγαιου.Ο οριζοντας ειναι τοσο κοντα και συναμα τοσο μακρια και εγω,μενω παντελως ακινητη μπροστα στην αποκοσμη ομορφια της μητερα φυσης!Τα διαδοχικα χρωματα του δειλινου ερωτοτροπουν απληστα πανω στο κρεβατι του ουρανου,πανυγηριζωντας το τελος μιας ακομα υπεροχης μερας.Η αχορταγη ματια του ηδονοδλεψια κατοικει μεσα στο βλεμμα μου,χωρις να ντρεπετε..αφηνωντας τη φαντασια να εξαργυρωσει το εισητηριο στο ονειρο δωρεαν!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πως να μην ερωτευτεις αυτον τον τοπο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πως να αρνηθεις το καλεσμα του?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μια μυτη στεριας μεσα στο απεραντο γαλαζιο..στεκει πανεμορφα τοποθετημενο,περιμενωντας για μια ακομη φορα τους παλιους και νεους ταξιδιωτες,αστειρευτα γεματο απο την μοναδικη του φιλοξενια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν προκειτε να ξεχασω ποτε την στιγμη που ο ερωτας του με χτυπησε για πρωτη φορα.Το πρωινο μολις ειχε ξυπνησει και εγω μαζι του περιπλανιωμουνα στα σοκακια της Χωρας,οταν αντικρυσα.. το χειλος του γκρεμου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η Καλντερα της Σαντορινης με αγκαλιασε με τετοια δυναμη,κοβωντας αναπνοη και γονατα.Το απιστευτο ητανε μπροστα μου,με μια μοναδικοτητα χωρις προηγουμενο!Ασπρο και μπλε παντου,χωρις να γνωριζεις που τελειωνουν τα χερια της θαλασσας και που αρχιζουνε τα χαδια του ουρανου.Ο αργαλιος της φυσης,μεσα στους καιρους,διμιουργησε το αριστουργημα του,που ομοιο του δεν θα αντικρυσεις πουθενα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα παντα μοιαζουν να αιωρουνται μαγικα,χωρις την βοηθεια καμιας οθαλμαπατης,το ενα πανω στο αλλο με πεζουλες φρεσκοβαμμενες,σκαλοπατια χιλιοπερπατημενα και καμπαναρια περηφανα να προσκυνουνε τον Θεο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καθε γωνεια της..η ελπιδα καθε καταξιωμενου φωτογραφου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καθε στιγμη της..η αχορταγη εμπνευση του ποιητη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καθε πετρα και τραγουδι..καθε χαμογελο και ενα καλωσηρθες!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απεναντι,σκοτεινο και αγρυπνο μεσα στον ευαισθητο υπνο του,το ηφαιστειο με παρακολουθει,στελνωντας μυστικα τις δονησεις και τις μυρωδιες του,σφραγιζωντας την πληρη υποταγη μου.Μια ανευ ορων παραδοση των αισθησεων μου,αφου το ταξιδι δεν λεει να εχει τελειωμο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα μεσημερια θα παρακαλεσεις την τυχη να ειναι συμμαχος σου,ετσι ωστε να απολαυσεις μεσα στα γελια και τα παρατραγουδα της παρεας,φρεσκο ψαρι και ουζακι διπλα στο φιλοξενο κυμα,μιας και το Αμμουδι αποτελει πια αναγκαιο συμποσιο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και ο ηλιος,δεν θα βρει αλλο βασιλειο,αλλο θρονο,αλλο στεμμα τοσο γεματο λατρεια και δεος περα απο τα απογευματα της πανεμορφης Οιας.Εκστασιασμενα,γεματος υπομονη θα περιμενεις να βουτηξεις μαζι του μεσα στον οριζοντα που φανταζει πιο ομορφος απο ποτε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ζαλισμενος απο τα τοσα χρωμματα και συγκινησεις και ικανοποιημενος απο τα δωρα που ανοιξες ολη την ημερα,θα θελησεις να γιορτασεις την νυχτα χωρις ορια ..μιας και ο Μορφεας δεν χωρουσε στις αποσκευες σου!Τοτε τα Θυρα,θα ανοιξουνε τις πορτες,τα ρολογια θα σημανουνε την εναρξη της φιεστας,η μουσικη θα αρχισει τον τρελλο χορο της και το φλερτ θα κανει δειλα-δειλα την εμφανιση του.Ολες οι γλωσσες θα γινουνε μια,ολα τα προβληματα θα κατεβασουνε ρολα,ολα θα γινουνε ενα μιας και τα κορμια εχουνε δικο τους κωδικα,δικια τους χωρα χωρις καθολου συνορα και νομους.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το να καταγραψει καποιος αυτο που λεγετε Σαντορινη ειναι αδυνατο,οπως αδυνατο ειναι να αποδωσεις με λιγες λεξεις ολο το παθος και την δυναμη που βιωσες μεσα στην πρωτη σου αγαπη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν παντα ειμουνα μια τσιγγανα στην καρδια,χωρις να θελω να ανηκω πουθενα,περιπλανωμενη μεσα σε χαρτες αγνωστους,ψαχνωντας αδιακοπα καινουργιες συγκινησεις..αυτο το νησι με κερδισε ολοκληρωτικα,επιβεβαιωνωντας αυτους που ρητορικα λενε `Την Σαντορινη η' θα την μισησεις η' θα την αγαπησεις,δεν υπαρχει μεση οδο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Νοιωθω τοσο τυχερη που γεννηθηκα σε αυτον τον ευλογημενο τοπο,σε αυτην την χωρα που η αλμυρα της θαλασσας την αγκαλιαζει συνεχως,που καποτε οι μυθοι κατοικουσανε στην κορυφη του Ολυμπου απολαμβανοντας νεκταρ και αμβροσια,που η λεξη κεφι δεν μεταφραζετε σε καμια αλλη ξενη γλωσσα με τον τροπο που μονο εμεις οι Ελληναρες κατεχουμε και ποτε δεν διαπραγματευομαστε,που ο ηλιος αγαπαει αυτο το κομματι του πλανητη οσο κανενα αλλο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Για ολα αυτα και ακομα περισσοτερα ανομολογητα μυστικα μονοπατια που περπατησα εδω και θα τα φυλαω για παντα μεσα στην ψυχη μου..προσκυνω την ΖΩΗ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ περιπλανωμενοι ταξιδιωτες ..ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΝΕ ΦΟΡΕΣΟΥΝΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ! </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8529807118906253670?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-88389836598102323482009-05-04T10:16:00.000-07:002009-05-04T10:21:23.214-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Kαπνος ....</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ολα χαθηκανε μεσα σε εναν μαυρο καπνο,αφου η φωτια που μονη μου αναψα και καηκα..εσβησε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα σημαδια της δεν με πονανε ακομη..πρωτη γραμμη,πρωτη ανασα χωρις την δικη σου,πρωτο βραδυ χωρις το κορμι σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ο τοπος μου,εκει που θα λιγοψυχησω σε λιγο,δεν με αγκαλιαζει πια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με προδωσες μου φωναζει,με αφησες εδω μεσα σε ενα σπιτι αδειο,μεσα σε μια ζωη που με τοσο κοπο ειχαμε φτιαξει μονο για μας χωρις παθοι,χωρις δεσμευσεις,χωρις την αναγκη κανενος.Τα τιναξες ολα στον αερα μεσα σε μια στιγμη και να τωρα που σερνεσαι στο πατωμα ψαχνωντας το μυτο της Αριανδης,μεσα στον λαβυρινθο που ερωτευτηκες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με κοπο θα σηκωσω το κεφαλι μου για να αντικρυσω το πρωινο και την αληθεια του.Αρνουμε να δεχτω τα ψεμματα που δεν σε θελουνε..ΕΔΩ. Αρνουμε την τελευταια ευκαιρια.Αρνουμε οτι υπηρξες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θεοι και δαιμονες συντροφια μου,τρελλα και λογικη μεσα στην βαλιτσα μου..εισιτηρια κομμενα,γεφυρες κομμενες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παλι απο την αρχη,εγω μαζι με εμενα και η νοσταλγια θα κανει την πρεμιερα της φορωντας,μονο μαυρες σελιδες,προσφεροντας μονο καρφια στην ψυχη μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Φυλακιζω την ελπιδα μου χωρις οικτο,χωρις ελεος,βαζωντας χειροπεδες σε τηλεφωνα και μνημες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν εχω τιποτα να θυμαμε.Το αποτελεσμα μετραει.Απο ολα τα δωρα που μου χαρισες αυτο μου καιει περισσοτερο τα χερια.Δεν εχω πολλα να προσφερω και εχω τα παντα να χασω ξανα.Δεν εχω δρομο πια να περπατησω γιατι εναν μονο θελω να διαβω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εκει πανω στα συννεφα που πεταξα μακρια σου,αφησα και το διαβατηριο της ζωης.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εδω κατω στην γη το ξαναβρηκα..αδειο χωρις φωτογραφια,χωρις ονομα,χωρις πατριδα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Φιλι στον καθρεφτη μου που εγινε κομματια,δεηση στο φιλι που θα τα ενωσει.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μισες οι λεξεις μου,μιση και η ματια μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σβηνω το φως,αναβουνε τα χναρια σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ονειρα ασπρομαυρα ψαχνουνε για το ουρανιο τοξο που θα φερει η βροχη σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γραφω και σβηνω με μανια καθε στιγμη,καθε αναστεναγμο,καθε χαδι,καθε βλεμμα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γδερνω το κορμι μου μηπως ξεπερασει την απουσια σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και η νυχτα εγινε μερα και η μερα νυχτα και ολα ειναι οπως τα αφησες και ολα ειναι διαφορετικα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και εγω που ολα τα περιμενα,δεν ειρθανε..ποτε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Για πια ταξιδια μου μιλας,σε πιο φεγγαρι,με πιο καραβι που τα πανια του ειναι μαζεμενα και ο ανεμος καλα κλεισμενος μεσα στο ΟΧΙ σου?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πια πατριδα μου εταζες..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν προλαβα να δω τον ηλιο σου,δεν ζεσταθηκα..δεν εκλαψα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν προλαβα να πω ολα αυτα που δεν αντεχουνε πια την παρουσια μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν μεθυσα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ....</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν θυμαμε πια..τοσο απλα ..τοσο γρηγορα ..τοσο ΕΥΚΟΛΑ,δεν υπαρχει ουτε η σταχτη σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΝΑΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ..Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ..</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8838983659810232348?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-71187768510834556102009-05-04T10:11:00.000-07:002009-05-04T10:15:25.536-07:00<strong><span style="font-family:Arial;">Στα λαθη μου...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Σε αυτα που με καταδυναστευουν και σε αυτα που με περιμενουνε στην γωνια,γεματα εγωισμο και πεισμα θα γυρισω την πλατη μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ανοιγω την πορτα διαπλατα να πεταξουνε μακρια,τοσο που να μην θυμιζουν σε τιποτα ..εμενα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι η ΓΥΝΑΙΚΑ κατοικει μεσα μου,ψαχνωντας,αναλυωντας,κατακερματιζωντας τα παντα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι αυτη η γυναικα ειναι αχορταγη,απληστη και βαθια τρομοκρατημενη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι η ανασφαλεια ειναι μονιμο αξεσουαρ στην ντουλαπα της και ο εγωισμος παιδι της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι τα αυτονοητα ειναι μυστηριο και το μυστηριο μαγνητης.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι στους λαβυρινθους του μυαλου της η λεπτομερεια ειναι η μοναδικη θεα,διερμηνεας σε καθε ταξιδι της καρδιας,που ποτε δεν γνωριζει την γλωσσα,ουτε ηθοι και εθιμα της χωρας που θα επισκεφτει αλλα ποτε δεν σταματα την αυστηρη κριτικη της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι εξω απο την πορτα της ερχετε συνεχεια η ανοιξη,αλλα αυτη εχει συνηθισει τον χειμωνα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι δεν θελει να καταλαβει οτι στους κανονες της ζωης εχει τεραστια δυναμη,μονο με ενα χαμογελο απεναντι σε καθετι που ανθιζει γυρω της..μεσα της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι εμμενει να φοβατε τα κρυσταλλινα γοβακια που μια φορα και εναν καιρο δεν της ταιριαζανε και δεν τολμα να παραβρεθει στον δικο της χορο..ξυπολητη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Γιατι το... ΓΙΑΤΙ εχει αμετρητα ΙΣΩΣ και το ισως ειναι η μονη λεξη που απεχθανετε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Η γυναικα αυτη δεν ικανοποιητε,δεν κοιμαται,δεν ονειρευτε,δεν σε αφηνει να παρεις τα ματια σου απο το λαθος που νομιζεις οτι ερχετε και που ποτε δεν φτανει,γιατι θα το κανεις ..ΕΣΥ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Μια τεραστεια ειρωνεια της τυχης και κανενας απο μηχανης θεος δεν μπορει να σε σωσει και οτι εδωσες αυτο θα παρεις ..μισο γεματο αμφιβολιες και αθλια πισωγυρισματα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Μεσα στην σκηνη της απογνωσης που κατασκευασες και εστησες χωρις βοηθεια θα κοιμηθεις μονη,παρεα με εικασιες και σεναρια που σε θελουνε δυστυχησμενη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Το καθε ΙΣΩΣ που μισεις ..εκει θα το λατρεψεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Εκει θα γινεις και το θυμα που τοσο πολυ θελεις να παριστανεις!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Εκει θα γινεις και ο δικαστης και ο δημιος σε αυτο που παντα περιμενες να ερθει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Μεσα εκει το δυνατο με λιγες λεξεις θα γινει.. αδυνατο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Περιεργα παιχνιδια που παιζει το μυαλο οταν συμπαικτη του εχει την καρδια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τα χανεις..ψαχνεις την απαντηση που ειναι μπροστα σου και δεν την βλεπεις,θελεις με καθε δυνατο τροπο να λυσεις την εξισωση της στιγμης που περνα και απλοχερα στα δινει..ΟΛΑ!Θελεις να καταριψεις το ανοητο παραμυθι οτι ο ερωτας ..ΥΠΑΡΧΕΙ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Και αν υπαρχει μεσα απο τα ΦΟΒΙΣΜΕΝΑ γυαλια που φορας δεν θα το καταλαβεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Θα αρνηθεις το ταξιδι στην αντιπερα οχι ..γιατι η ψυχη ..μετα απο τοσο καιρο ειναι καμωμενη απο εκατομμυρια ..ΟΧΙ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Δεν μπορω να κανω τιποτα πια..οτι ειδα και κατεγραψα πανω στην στιγμη που εκεινη η γυναικα με καθοδηγησε ..δεν γυριζει πισω για να την εξαλειψω για παντα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Απομενω εδω,με τις κακογραμμενες ιδεες μου και την ελευθερια που δεν ανηκε ποτε σε'μενα,να κοιταζω την αδεια μου καρδια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Κανενα δικαιωμα πια,καμια συγνωμη,καμια εξιλεωση δεν κραταει το κλεδι που θα ξεκλειδωσει την πορτα σε εκεινες τις μυστικες ωρες που μου ειχες ..ΧΑΡΙΣΕΙ,στο τραγουδι που θα μου δωσει ξανα εκεινη την φωνη που νανουρισε τον ΦΟΒΟ μου!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Δεν ειμουνα μονη μου σε αυτο το ταξιδι αλλα μονη μου πηρα αποφασεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Δεν ειμουνα μονη μου,αλλα μονη μου θα μεινω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΜΕ ΞΕΡΕΙ ... ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΩ!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-7118776851083455610?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-38216933978129172002009-05-04T10:05:00.000-07:002009-05-04T10:11:10.957-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Μου λειπεις.....</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οι ωρες περνανε και φευγουν...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οτι ζησαμε μαζι ειναι διπλα μου,στο κρεβατι μου καθε βραδυ και με αγκαλιαζει,σφιχτα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και οτι θελω να ζησουμε μαζι προβαλετε μεσα απο τις μπομπινες της φαντασιας μου,χωρις σταματημο...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παλευουμε να προλαβουμε τον χρονο,μωρο μου και αυτος ειναι τοσο σκληρος και αμειληκτος,σταθερα αμετανοητος στις αποφασεις του και να που..ξαναγυρισει την κλεψυδρα της απουσιας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν αλλαξε τιποτα εδω...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βρεχει...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κρυωνω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Περιμενω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οι φιλοι μου τα ξημερωματα θα καταλαβουνε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και παλι θα εξαφανιστω μεσα στο παρελθον μας..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και παλι το γελιο σου σαν ψιθυρος θα με σκλαβωσει χωρις να με ρωτησει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σημαδια πανω στο σεντονι μου απο τον ιδρωτα της θυμησης σου..τοσο δυνατα,τοσο απολυτα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τρεμω και παραδινομαι,τα βλεφαρα κλεινουνε και η φωνη μου γινετε αναστεναγμος..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα δαχτυλα μπλεκουνε τον χορο τους πανω σε ενα κορμι που πλεον δεν οριζω και ας ειναι δικο μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν υπαρχει ντροπη,μονο ΘΕΛΩ!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν υπαρχει τελος μετα την κορυφωση,μονο ΓΕΜΑΤΗ ΠΟΘΟ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τρελλα εδω πανω στην γη μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Λογικη μου εγινες ταξιδι μακρινο και ανεπιθυμητο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μυαλο μου ..δικο σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καρδια χτυπα δυνατα,βρες την δυναμη,παρε το αιμα μου..παρε την ψυχη μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν ειμαι εγω και ειμαι τα παντα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και τα παντα εισαι εσυ και ο ηλιος σου που αργει να ξημερωσει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Νυχτα μαγικη,παρε με μαζι σου,ταξιδεψε με,φροντισε με,διψαω για το φιλι του..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ανασα μου μην με εγκαταλειπεις..μου θυμιζεις οτι ζω οταν εκεινος λειπει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ματια φωτια,λατρεια στην μορφη που δεν γινετε να σκοτωσω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Καταδικασμενη πατριδα η αναζητηση του..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αερικο,φοβερο η μυρωδια του..με στοιχιωσε..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σφραγιδα το φιλι του..και το θεριο του αχορταγου ποθου σε πιο κλουβι να το κλεισω?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μιλα μου ξανα ,να λαμψουνε οι στιγμες μεσα στον καταραμενο χρονο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μιλα μου,μιλα μου,μιλα μου..μην σταματας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ερωτησεις στελνω στον πλανητη σου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σε εκεινο το σοκακι που κρατησες για πρωτη φορα το χερι μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στην ευχη που εγινε πραγματικοτητα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο χαρηκα πολυ...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο επανειδειν..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο θελω να σε ξαναδω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο θελω εμενα να κοιτας..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στο θελω εσενα να κοιτω ..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εσυ εισαι το ερεθισμα του μυαλου μου..το ξυπνητηρι στον ληθαργο του τρομου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ακου οι φωνες του ουρανου αντηχουν και μας καλουν..μας λατρευουν!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δυο θνητοι θεοι..θα κολυμπησουμε στον βυθο που μας επνιξε και μας αδειασε,ναυαγους στου ανεμου το νησι..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ασπρο πανι,απεραντο γαλαζιο...γυμνη καρδια,ελευθερα ΔΕΜΕΝΗ...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ειναι η ζωη μας μια παγιδα και αυτο που μας ενωνει..ειναι αυτο που μας χωριζει..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΥΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ!!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-3821693397812917200?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-73230069379358945192009-05-04T09:57:00.000-07:002009-05-04T09:59:50.095-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Σκοταδι τα φωτα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Περιμενεις την επομενη μερα να επισκεφτεις και το τελευταιο οροφο της κατρακυλας που δεν λεει να τελειωσει..να αδειασεις εντελως,μενοντας μονος, αντιμετωπος με τον σχιζοφρενη εαυτο σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γυρνας και ξαναγυρνας τα γραναζια της υπαρξης σου, ακουραστα γυρω απο εκεινη την λατρεμενη μορφη που εδω και καιρο,μαλλον σε εχει ξεχασει,σκηνοθετοντας απο την αρχη την πραξη του τελους ..χωρις ΚΑΝΕΝΑ τελος!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα τυφλα οδηγεις τα ποδια σου,γνωριζοντας οτι ο κυνηγος των αναμνησεων ειναι πολυ κοντα ετοιμος να κανει το καθηκον του,θελωντας εσκεμμενα να σε βρει,μηπως επιτελους, εχει βαρεθει και ο ιδιος να παρακολουθει το ιδιο εργο και σου δωσει την χαριστικη βολη!Ομως,αυτη η μυρωδια του θυραματος που αποπνεεις,εκμπεμποντας τοσο αδειος και γεματος συνεχη πισογυρισματα ,κρυβωντας καθε σημαδι εντοπισμου της παραιτησης σου με αριστοτεχνικο τροπο,στο εδω και καιρο κυνηγι χαμενων εντυπωσεων,του αρεσει τοσο πολυ, που γελαει σαδιστικα μιας και .. ο πονος εγινε συνηθεια και η συνηθεια πονος!Δεν γνωριζεις αλλον τροπο αναπνοης,αλλη πορτα διαφυγης,αλλο ηλιοβασιλεμα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τρεμεις στην ιδεα να εγκαταλειψεις αυτον το μικροσκοπικο σκοτεινο πηγαδη εγκαταλειψεις,που με τοσο κοπο αποκτησες.Ισως,μεσα στα περιεργα μονοπατια του μυαλου σου να ειναι ο μοναδικος συνδετικος κρικος με το λατρεμενο παρελθον,το μονο οχημα που σε ταξιδευει πισω στο χρονο,που οτι ποθησες και πιστεψες οτι ειναι δικο σου παιρνει σαρκα και οστα και αποστηθιζει με καθε επισημοτητα το μονο ποιημα που θελεις να ακουσεις!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ισως,ανελπιστα καποια στιγμη,μετανοιωσει και ανεβει στο στρωμενο με κοκκινο χαλι βημα της ψυχης σου απαγγελωντας τους στιχους που θα σου δωσουνε την ζωη σου πισω,σταματωντας χωρις προσπαθεια τα δολοφονικα βηματα του χωρισμου,διαγραφοντας με ανεξητηλα χρωματα τις συλλαβες που εκεινο το λατρεμενο στομα αρθωσε..τοτε ,μετατρεποντας τα γονατα σου σε κερι λιωμενο και την καρδια σου πισω στο ασχημοπαπο που πιστεψε με παθος οτι ητανε ..κυκνος! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και καθως η ατελειωτη νυχτα,συρικνωνετε ολο και πιο πολυ,φερνωντας μαζι με τον ανεμο,τον αντιλαλο απο τα βογγητα και τα θελω της πρωτης ανοιξης που τα δυο μισα γινανε ενα,ο εφιαλτης της πραγματικοτητας σε παρασερνει μαζι του μεσα σε ενα βρωμικο χειμαρρο,φουσκωμενο απο ομορφα ψεματα,ανειπωτες υποσχεσεις και ανεκπληρωτα ονειρα και σε πνιγει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απελπισμενα ψαχνεις για το σωσιβειο που θα σε βοηθησει να αποτελειωσεις το κακογουστο πινακα ενος ερωτα που απομεινε να στεκει μονος του,ορφανος απο χρωματα και πινελα ,μιας και ο καλλιτεχνης του,το μισησε με τοσο παθος,που ακομα και η καταστροφη του εμμελε να περασει στην αδιαφορια!Παρακαλεις τον χρονο και τα ρολογια να γινουνε οι συμμαχοι σου,να σταθουνε διπλα σου και με τα πολυτιμα και παναρχαια εργαλεια τους να επιδιορθωσουνε την ζημια,υπογραφοντας επιτελους ενα τελος με την δικια σου συγκαταθεση. Ελπιζεις οτι καποια απο τα κυταρρα του εαυτου σου θα ξανακερδισουνε την μοναδικοτητα τους, αναπληρωνοντας οπως- οπως τα κενα μιας χαμενης αθωοτητας που δεν θελει να περασει στην ιστορια οσο βαρος και αν πρεπει να κουβαλησει,οσο και αν δεν μπορει πια να τρεξει σαν μικρο παιδι!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα δακρυα επιστρεφουνε απο το μακρυνο ταξιδι τους,για να γινουνε η μονη καθαρση στην κακοθορμισμενη πληγη που επειμενει να μην οδευει προς την υαση,πιστευοντας οτι οσο πιο δυνατα και ατελειωτα θα βρεχεις το προσωπο σου,τοσο πιο γρηγορα θα αρχισεις να λησμονεις εκεινο το καλοκαιρι που ερωτευτηκες τον ηλιο,τοσο πιο σκληρος θα γινεις για να επιβιωσεις μεσα στον παγωμενο και δυσκολο χειμωνα που καραδοκει και τοσο πιο αποτομα θα ξυπνησεις μεσα στην καινουργια ανοιξη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν χρειαζεται να πεταξεις κανενα παρασημο που κερδισες μεσα σε αυτον τον πολεμο.Εγινε αναμεσα σε δυο αντιπαλους που ηττηθηκανε απο τα λαθοι τους χωρις να το καταλαβουνε,αφου προσπαθησανε να αλλαξουνε την ροη ενος ποταμου που η φυση γεννησε,πριν απο αυτους.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η αναγεννηση,λαμπερη οσο ποτε αλλοτε θα ερθει με το πληρωμα του χρονου και τα φτερα σου θα ανοιξουνε διαπλατα πετωντας ψηλα,αναζητωντας την επομενη μαχη,την καινουργια μερα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και μπροστα σου ερχεται το αγνωστο που ομως ειναι τοσο γνωριμο..Ξυπνας απο μια ζεστη ηλιαχτιδα που προσπαθει να ανοιξει μια χαραμαδα στο παγωμενο κελι που κατοικεις.Και η φωτια που ποτε δεν εσβησε μεσα σου,παιρνει ζωη καιγοντας οσες αλυσιδες σε κραταγανε πισω απο τον χρονο,πισω στα παρασκηνια της μιζεριας δεινοντας μορφη και σχημα σε οτι εμενε νεκρο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τοτε το μονο που εχεις αντιπαλο ειναι ο φοβος της αποφασης!Η μερα που χαραζει θα φερει και την καινουργια ευκαιρια ,το κοκκινο θα συνεχιζει να παλευει με το πρασινο ατα απειρα σταυδροδρομια που θα συναντησεις. Τα παντα θα αλλαζουνε γυρω σου και ολα θα προχωρανε μαζι με την ιστορια που δεν περιμενει κανεναν!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στα χερια σου κρατας ακομα το βιβλιο που μαζι του γεννηθηκες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ανοιξε την σελιδα σου,βρες την καλυτερη θεση κατω απο τον ηλιο,ασε τα δακρυα να τρεξουνε,δωσε στα χαμογελα την σειρα τους,παρε τα χρωματιστα μολυβια σου,ακολουθα την καρδια και την ψυχη σου και γραψε την δικια σου μοναδικη ιστορια,γιατι ακομα και αυτο που καποτε αγαπησες πιο πολυ και απο τον εαυτο σου ..ηδη ΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ χωρις εσενα στις γραμμες του!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-7323006937935894519?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-54943172688419291852009-05-04T09:38:00.000-07:002009-05-04T09:42:18.929-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Απειλωντας για μια ακομη φορα να αποτελεσω το κοκκινο πανι για πολλους αορατους και καλα.. φιλους θα παρω μονη μου το πινελο και θα βαψω ακομα και την μουρη μου με αυτο το χρωμα, αφου τοσο πολυ τελικα τους εξειταρει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ο χειμαρος της ξεφτιλας ειναι τετοιος που δεν μπορω να κρατησω κανενα φραγμα ορθιο,καμια στοιχειωδη ψυχραιμια απεναντι στις κινησεις που τωρα πια απροκαλυπτα υποτιμουνε την νοημοσυνη μου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ισως εχω ενα μικρο μεριδιο ευθυνης γι'αυτη την κατασταση,μενοντας πειθανια διπλα σε αυτο το κακοφτιαγμενο ψεμα με την πεποιθηση που κουβαλαει καθε γυναικα οτι ολα μπορει να αλλαξουνε.Ισως η αισιοδοξη πλευρα του σκατοχαρακτηρα μου,που δεν λεει να αλλαξει παρα τα οσα εχει δει και βιωσει χτυπωντας εδω και χρονια καρτα πισω απο την μπαρα,να ειναι πιο αφελης απο οσο νομιζα.Ισως οι κατα τοπου διαφορετικοι ειδοιμωνες που ειχα την τυχη και την υποτιθεμενη τιμη να συναναστραφω μαζι τους καθε φορα,να ειχανε σαπισει εδω και καιρο αλλα κανεις δεν ειχε τα αρχιδια να τους μαζεψει και να τους στειλει στα σκουπιδια μεσα στην μποχα που τους αξιζει.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οταν μαθεις με πολυ κοπο,οτι δεν πρεπει να μιλας και πολυ χειροτερα να μην παιρνεις θεση πριν την ετυμηγορια θα μπορουσες ισως τοτε..να αποκαλεις τον εαυτο σου αρκετα ωριμο και ισαξια ετοιμο για την αντιπαραθεση που ανελλειπως διμιουργεις και τρεφεσε μαζι της,κατασκευαζοντας σεναρια που μονο εσενα βολευουνε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν σε εχρισε κανεις κριτη μου στο τι κανω,πως σκεφτομε,πως λειτουργω,πως αναπνεω,πως κουμανταρω το κορμι μου! Το γουσταρισμα που κουβαλαω σε καθε τι διαφορετικο,απρεπο,φτηνο,μικρο η' εστω πυροβολημενο και κατακριτεο απο ολους αυτους που περπατανε ορθιοι και αυτοαποκαλουνται αξιοσεβαστοι,δεν το διαπραγματευομε με κανεναν αοσμο και αχρωμο μαλακα.Και που το εκανα μια φορα και εναν καιρο,το μονο που καταλαβα τρωγωντας την μια σφαλιαρα μετα την αλλη ειναι οτι η πλατη μου θα ειναι παντα ενας απο τους πρωτους στοχους στην καλομελλετημενη λιστα τους!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και τι ειναι διαφορετικο για τον καθενα μεσα στα σκατα που μεσα τους περπαταμε και τρωμε καθε μερα? Που βρισκετε αυτη η διασημη ζυγαρια που ανεβενεις πανω της παντα ερημην σου ακομα και αν δεν το θελεις ..ποιος σε ανεβαζει εκει κρυμενος παντα πισω απο μια μαυρη κουκουλα και σε κατακρεουργει,πια τα μετρα και τα σταθμα αυτης της παρωδιας και εν κατακλειδι, ποιος τα διαλεξε παιζωντας τη μετανσαρκωση του Χιτλερ?Τουλαχιστον αυτος ειχε τον τσαμπουκα και την παρανοια να το δηλωσει καποτε,καταστρεφοντας ολοκληρη την υφηλιο αποκτωντας την αθανασια μεσα στην ιστορια,εστω και με μελανα χρωματα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εσυ ομως που κουβαλας ρατσισμο,μισωντας την χαρα,την ελευθερια,την ομορφια του αλλου που δεν εχεις,την ανοδο και την προοδο του αλλου που και παλι δεν εχεις,το ζευγαρι με οποια δομη και αν εχει, που δηλωνει τον ερωτα μπροστα σου χωρις τυπικοτητες,την τρελλα της στιγμης χορευοντας φρενιασμενα,το ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ και πολυ πιο εξω απο τα λογικα πλαισια αυτης της κοινωνιας που μονο η αναρχια πλεον μπορει να την σωσει .. εισαι Η χειροτερη απειλη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μια απειλη που στολιζετε με τοσο ψεματα και φανφαρες που μου ερχετε να κανω εμετο!Αρρωστια τεραστια μεσα στον κηπο μου,ζιζανια που τρεφονται παρασιτικα απο τα λαθη που ΕΓΩ επελεξα να κανω περιμενωντας την κατατροπωση μου,που σας το υπογραφω ..ποτε δεν θα ερθει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Προτιμω να γινω ενα ζωο μικρο η' μεγαλο, με φτερα η' με λεπια,με κοφτερια δοντια η' γλωσσα που σταζει δηλητηριο ζωντας οπως το συμπαν καποτε μας διμιουργησε με κανονες καθαριους ακομα και σκληρους μονο για την επιβιωση μου, παρα να συνεχισω να πορευομε με τα αλλα τα ΖΩΑ που κατοικουνε σε μπετον-αρμε και οδηγουνε ακριβοπληρωμενες ζαντες αλλαζοντας μονο το χρωμα της γραβατας τους καθε φορα δηλωνοντας αποψη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μοναχικος ο δρομος που ακολουθω,οσο και αν γυρω μου το τσιρκο εχει καθημερινη πρεμιερα και τα εισητιρια κοβονται.Αντιθετη και η ροη του μυαλο μου απεναντι στο ποταμι των προκαταληψεων και των ταμπου σας που εσεις ασπαστηκατε και λατρεψατε χωρις ποτε να με ρωτησετε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Στους Θεους σας μπορειτε να προσκυνατε ελευθερα κανοντας το υπερτατο καθηκον σας μαζι με τα αλλα προβατα που βελαζετε παρεα, πριν το καθιερωμενο αρμεγμα της κακιας που παραγετε,το οποιο πλεον ειναι τοσο πολυ που οι βοσκοι της υφηλιου μας τριβουνε τα χερια τους απο ευχαριστηση!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το κραταμε να σε κρατω απαγορευτε πια και το συγνωμη εγινε γραματοσσημο μονο για ..φτησιμο!!Η αληθεια θα περασει στην ιστορια σαν το εγκλημα ολων των εποχων μιας και θα εχει βιαστει απειρες φορες απο δισεκατομμυρια κατα συρροη δολοφονους που λεγονται συνανθρωποι και εσυ αν ποτε ξυπνησεις απο τα παραισθησιογονα τρυπακια που καταπινεις χωρις δευτερη σκεψη πανω στην προσπαθεια σου να ταιριαξεις την υπαρξη σου απολυτος τελεια μεσα στα στρατοπεδα του Αουσβιτς,εγω θα κολυμπω ΕΛΕΥΘΕΡΗ ,κανοντας τουμπες με φοντο τον καταγαλλαννο ουρανο,γιορταζοντας το θαυμα της επιλογης, μαζι με τα καινουργια αδερφια μου ...τα ΔΕΛΦΙΝΙΑ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ετσι για την ιστορια.....ΟΣΟΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΛΥΜΠΑΤΕ ΑΜΕΡΙΜΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ,ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΝΙΞΩ!!<br /><br /></span></strong><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5494317268841929185?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-6280530053974027392009-05-04T09:33:00.002-07:002009-05-04T09:38:04.226-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Τι μπορει να σε σκοτωσει πιο αργα και επωδυνα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το να περιμενεις αυτο που ποτε δεν εζησες και ουτε γευτηκες ποτε την γλυκα του η' η αδιστακτη αναμονη που δεν λεει να τελειωσει,ματατρεποντας τους δεικτες του ρολογιου σε μαχαιρια θανασιμα,που σε χτυπανε καθε δευτερολεπτο ,καθε λεπτο ενω το μονο που περιμενεις ειναι ενα σημαδι ζωης για την ανασα σου?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεταπειδας,χωρις να το καταλαβεις μεσα στο στιβο της παρακρουσης,τρεχωντας μανιασμενα να προλαβεις τις σκεψεις εκεινες που εχουνε δωσει το τελος στο ονειρο,στην ελπιδα του μη τετελεσμενου,στη μια και μοναδικη πιθανοτητα της καταριψεις των πιθανοτητων! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ο μαεστρος του μυαλου σου,προσπαθει απελπισμενα να συντονισει μια ορχηστρα που αρνειτε πια να υπακουσει..Τα σημαδια ειναι τοσο εμφανη και καθαρογραμμενα,χωρις ουτε ενα συντακτικο λαθος που θελεις να ουρλιαξεις με ολο σου το ειναι,δυνατα σπαζοντας το φραγμα του ηχου,τιναζοντας την ετοιμοθανατη φωνη σου,σαν ενα καταμαυρο τεραστιο μαστιγιο ..περα μακρια,πανω και παντου,σε θαλασσες και βουνα,πολεις και πολυβουους δρομους ..μηπως σε ακουσει ο δημιος σου και με απολυτη ψυχραιμια σου χαρισει τον θανατο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βουλιαζωντας,ολο και πιο κατω,συρρικνωνεις το κορμι σου προσπαθωντας να γινεις ενα με το πατωμα,ετσι ωστε ολες οι αισθησεις σου να εξαφανιστουν γιατι ειναι ο μονος τροπος να μην θυμασε,να μην περιμενεις,να μην πονας!Διψας τοσο πολυ,να ακουσεις για μια ακομη φορα εκεινη την μελωδεια της φωνης, που θα αναγνωριζες παντου να συνθετει το ονομα σου,πεινας τοσο πολυ να χαιδεψεις για μια ακομη φορα εκεινο το κορμι που δεν χορτασες ποτε,να δεις για μια τοσο δα μικρη στιγμη την φλογα να καιει μεσα σε εκεινα τα απυθμενα ματια,την μυρωδια του αερα που λατρευεις να ..επιστρεφει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποσο μικρος και ταπεινος πρεπει να γινω για να στειλω αυτη την προσευχη στο συμπαν που πια κοιματε?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν πρεπει να πυροβολησω το φεγγαρι και αν πρεπει να παγωσω τον ηλιο και αν χρειαζετε να γινω αυτο που αγαπας αλλα τελικα δεν ειμαι.. και αν η παρεξηγηση εγινε βασσιλισα με στεμμα πιο βαρυ και απο την αμφιβολια που τωρα πια εισπεεις και ειμαι αυτο που αγαπας αλλα ποτε δεν θα το μαθω..που ειναι το περιστερι που μου εταξες? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πως θα μαθω,μεσα στα εγκατα της μαυρης αρνησης μου,οτι η βροχη σταματησε,οτι το ουρανιο τοξο ειχε την πρεμιερα του ..οτι ΕΣΥ ο δημιος μου με ακουσες και γυρισες?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα σταματησουνε ρολογια,πλοια,αεροπλανα δρομοι να σε παιρνουνε μακρια μου,θα διαλυσεις τους καταραμενους αριμθους φτιαχνωντας στεφανια και πολυχρωμους σβωλους με αυτους,θα αφησεις μια για παντα τις βαλιτσες ανοιχτες ,να χασκουν σαν να γελανε και αυτες μαζι μας μιας και θα ξεκουραζονται επ απειρο,θα μου ψιθυριζεις εκεινο το αγιο καλυνηχτα καθε βραδι στα μπλε σεντονια μας μακρια απο καλωδια τηλεφωνου και room serves?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Φοβαμαι καρδια μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η κουραση σιγα-σιγα εγινε η μονη μου συντροφια και οσο και να την διωχνω αγρια μακρια και οσο και αν σκαρφιζομε παιχνιδια μεσα στην απελπισια μου προσπαθωντας να κρυψω το δακρυ μου ..εκεινη δεν ξεγιελιετε,γινετε καθε μερα ολο και πιο δυνατη και μεγαλη οσο πιο αδυναμη και τρομερα ευθραστη γινετε η αναμνηση μας!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν θα κρατησω πια αυτο που δεν με χρειαζετε,δεν θα πιεσω αλλο τον χρονο να γυρισει αναποδα,δεν θα γεμισω ξανα το βλεμμα σου με το σε παρακαλω μου,δεν θα σπασω τον κυκλο ..απλα θα τον ΚΛΕΙΣΩ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν θελεις να ανοιξεις εσυ ξανα τους δρομους που σε παιρνουνε μακρια μου και αν θελεις να παραβιασεις καθε κοκινο φαναρι που σε εμποδιζει να ερθεις κοντα μου και αν ο κοσμος αλλαξει και οι μοιρες μας πλεξουν απο την αρχη την ζωη μας καπως διαφορετικα τοτε μωρο μου ..ισως..ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-628053005397402739?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-16607328191661082692009-05-04T08:39:00.000-07:002009-05-04T09:31:25.649-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Φανταστητε οτι ξυπνατε απο μια μεγαλης διαρκειας χειμερια ναρκη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Η καθεμια παντα με τον τροπο της..αντικριζεις το προσωπο σου στον καθρεφτη και παρατηρεις ολες τις ανεπαισθητες αλλαγες που αφησε ο χρονος αλλα για πρωτη φορα δεν σε πειραζει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δροσερο νερο πανω σου και απολαμβανεις αυτην την αισθηση που πιστεψες εσθαλμενα οτι σε ειχε εγκαταλειψει!Η δυναμη της ειναι τοση που κρατας τον αερα μεσα στα πνευμονια σου μηπως ετσι καταφερεις να κρατησεις το κορμι σου σε αυτην την διασταση.Ολα μα ολα γυρω σου,στροβιλιζονται τοσο ομορφα και απολυτα εναρμονισμενα με την μελωδια που δεν λεει να κοπασει μεσα στο κεφαλι σου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κοιτας πισω σου και συνειδητοποιεις οτι κανεις δεν προκειται να σε τρομαξει ξανα,τα φαντασματα ειναι πλεον φιλοι σου,σου χαμογελανε..Κουνανε το κεφαλι τους σαν να σου λενε..εισαι ετοιμη πια ,εμαθες ,δεν μας χρειαζεσε!Τους χαμογελας και εσυ με την σειρα σου γιατι το ξερεις ..τα δεκανικια που τοσο καιρο κουβαλουσες γινανε φτερα πολυχρωμα ετοιμα,πανετοιμα να σε ταξιδεψουνε σε μερη που ειχες πολυ καιρο να αντικρυσεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενας πρωτογονος φοβος σε κατακλυζει για μια στιγμη,κοντοστεκεσαι και αφουγραζεσε ...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αλλα οι αμφιβολιες ειναι τοσο αδυναμες μπροστα στο φως που πηγαζει μεσα απο τα ματια σου,θελεις να κλαψεις και να γελασεις ταυτοχρονα,θελεις να χορεψεις μεσα στους αδειους δρομους με τα χερια ψηλα χαιρετωντας τη βροχη που σε χαιδευει,θελεις να γινεις ενα με την θαλασσα ..γυμνη χωρις περιορισμους, οπως γυμνη και ΕΛΕΥΘΕΡΗ ειναι πια η ψυχη σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το θαυμα ειναι εδω,ηρθε χωρις ειδοποιηση,χωρις τυμπανοκρουσιες,χωρις πυροτεχνηματα,αλλα με ενα μαγικο χαλι που σε ανεβασε τοσο ψηλα που δεν ξερεις αν θα κατεβεις ποτε κατω η αν θελεις να σταματησεις να πετας οσο και αν ζαλιζεσε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Το κορμι ...τα γραναζια του,παιρνουνε φωτια καιγοντας παλια σεντονια και φωτογραφιες κενες! Ολα τα αψυχα πραγματα γυρω σου αποκτουνε ζωη,ανεπαισθητα, γιορταζοντας μαζι σου τα καινουργια σου γενεθλια!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Ζητας συγνωμη απο τις μερες που καποτε σε πληγωσανε ..γιατι αυτες σε οδηγησανε εδω,σε ενα μεγαλειωδες ΤΩΡΑ,σε ενα τεραστιο ΘΕΛΩ και ΜΠΟΡΩ.Ψηλωνεις και αλλο,αψηφωντας νομους και φυσικη,ζωντας το παραμυθι που ολα ειναι πιθανα,οπου η καλη νεραιδα αναστηθηκε γιατι εγινες παιδι και παλι! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν υπαρχουνε σταυροδρομια και διλληματα για το ποιον δρομο θα ακολουθησεις,δεν υπαρχουνε αυτοδιοριζομενοι δικαστες για το τιμημα που μπορει να πληρωσεις,δεν υπαρχει τιποτα αιχμηρο η ατσαλο η κακοφτιαγμενο στο οπτικο σου πεδιο.Οι γωνιες εχουνε λαξευτει πανεμορφα,τα αγκαθια εχουνε κοπει εδω και καιρο,τα θρυματισμενα κομματια τα πηρε ο ανεμος της νεας καταιγιδας αφηνωντας ασπιλο το μαρμαρο στον γλυπτη για την ιδιοφυη,μοναδικη διμιουργια του!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ο χορος ξεκινησε Πριγκηπεσα μου!!! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα γοβακια μαλλον δεν τα χρειαζεσε,το φορεμα ειναι για πρωτη φορα στο νουμερο σου,τα μαλλια σου πιο λαμπερα και απο τον ηλιο ,τα ματια σου πιο καθαρα και απο το ξημερωμα ,τα βηματα τα ηξερες πριν γεννηθεις ...μπορεις να κατεβεις την σκαλα περπατωντας πανω στο κοκκινο χαλι και θα σε περιμενει εκεινος.. μαζι με την μαγεια που ειναι πλεον δικια σας.Δεν θα ζησετε σε κανενα πυργο,δεν θα πολεμησει ποτε καπου μακρια σου παρα μονο για σενα και αν ποτε το χερι του δεν κραταει γερα το δικο σου μην φοβηθεις ...σιγουρα θα ειναι για λιγο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν μετρας ξανα τον χρονο με ρολογια, με μεσημερια η νυχτες.Δεν υπαρχει μετρο,δεν υπαρχει ποσοτητα,ουτε αποχωρισμοι,ουτε επιστροφες ,ουτε καθετες σκεψεις,ουτε τελος η αρχη.Μονο αυτο που νιωθεις ΤΩΡΑ ,το οτι εισαι ζωντανη ,αναπνεεις και ξερεις τον λογο ,το γιατι που σε σκοτωσε καποτε και που σε ανεστησε ξανα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τιποτα δεν ειναι δικο σου ουτε καν οι σκεψεις σου ,αλλα υπαρχει εκεινη η στιγμη που το ΕΝΑ γινετε μεγαλειωδεις κτημα σου και εναποθετεται στο χρηματοκιβωτιο της καρδιας σου για παντα .</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Αυτο δεν μπορει κανεις να σου το κλεψει,ουτε ο δημιουργος του,μονο η ιστορια και ο τελικος απολογισμος της.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και μονο γι'αυτο ΑΞΙΖΕΙ να ΖΕΙΣ!!!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-1660732819166108269?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-46292793659682692352009-05-04T08:31:00.000-07:002009-05-04T08:36:15.970-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Ποτε μπορουμε να χαρακτηρησουμε μια μερα τελεια? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τι ειναι αυτο που χρειαζετε,ποσα συναισθηματα,καταστασεις,χρωματα ,μυρωδιες για να κλεισεις το μυαλο σου το βραδυ πληρως ικανοποιημενος? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δυσκολα τα πραγματα πια!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Λιγο το ενα, λιγο το αλλο και φανταζει απολυτος απιθανο.Λιγο η κουραση στα ματια και λιγο πιο πολυ το αδειο πορτοφολι</span></strong><strong><span style="font-family:arial;">,λιγο τα ξυδια που κατεβασες εχτες χωρις κανενα λογο οπως παντα και λιγο πιο πολυ οτι δεν χτυπα το κινητο ισοπεδονωντας καθε ελπιδα που οντως μπορει να πεθαινει τελευταια,οτι καπου ,καποιος μπορει να σε σκεφτεται.. σε αφηνει μετεωρο μπροστα στην εξωπορτα που τελικα δεν θα ανοιξεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τα γυαλια ηλιου θα παραμεινουνε στην θηκη τους και το τηλεκοντρολ θα κερδισει για μια ακομη φορα την μαχη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ας μου επιτρεψετε ομως να το παρουμε λιγο διαφορετικα και αυτο γιατι η σημερινη Κυριακη για μενα κερδισε τον τιτλο.Οχι απο μονη της λογω ιδιοτητας ως μερα αργιας ,αλλα λογω οτι καπου,καποιοι με σκεφτονται!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ιδιαιτερα ατομα που εχουνε παντα να δωσουνε και δεν ρωτανε ποτε το γιατι.Ελευθερα ατομα που σε αποδεχονται οπως εισαι γιατι ισως να λατρευουνε το διαφορετικο και εν κατακλειδι εισαι αυτο που εισαι.Αυθορμητα ατομα που ταιριαζουνε με απολυτη μαεστρια το χταποδακι με τα τεραστια μοσχαρισια φιλετακια,που η ρακι παντρευεται ανετα τους λουκουμαδες με μελι και καρυδια λερωνοντας καθε εκατοστο απο δαχτυλα και μαγουλα,που το καπουτσινο, παντα με μαυρη ζαχαρη σερβιρετε στο πιο δροσερο ,γεματο χρωματα και καθαροτητα καφε της Σαντορινης δινωντας σου την δυνατοτητα να φωναξεις ΦΩΣ και αυτο πραγματι να σε ακουσει και συναμα να ζησεις τον τελειο γευστικο οργασμο αναμεσα σε σουφλε σοκολατας και φρεσκια μηλοπιτα που λιωνει στο στομα ,αφου πρωτα εχει γινει ενα με το παγωτο σοκολατα , φερνωντας τον ουρανισκο σου σε κατασταση σχιζοφρενειας!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και μεσα σε αυτο το ντελιριο,εχοντας το Αιγαιο ακριβως μπροστα σου... τα ματια ,τα χαμογελα,οι αγκαλιες μπλεκουν το δικο τους μοναδικο γαιτανακι, με καθε δοξα και τιμη!Μπορεις να ακους την Εφη Θωδη να κατακρεουργει το Smoke on the water και να μην ξερεις αν πρεπει να γελασεις η να κλαψεις μπροστα σε αυτο το ηχητικο ντοκουμεντο!Μπορεις με βλεμμα που καιει και προσωπο που λαμπει να εξιστορησεις στην θεικα και απολυτα μοναδικη Σαλλονικια που εχεις διπλα σου και στην εξισου απολυτα καστανη ηρεμη δυναμη ,με τα πιο υπεροχα ματια που εχω δει,που εχεις απεναντι σου ,την απολυτη στιγμη σου με τον ερωτα χωρις αναστολες!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μπορεις να σηκωθεις και να χορεψεις το πιο γελοιο τσιφτετελι επι της γης, εχοντας το ενα ποδι χτυπημενο γιατι απλα το ενιωσες.Μπορεις να κλεψεις την τελευταια μπουκια απο το υπεροχο τυρι με σουσαμι μεσα απο το πιατο του δικου μας Λακη Γλυκουλη και αυτος θα σου βρει ως εκ θαυματος και αλλο αρκει εσυ να εισαι χαρουμενη.Αρκει ολοι να ειναι χαρουμενοι ,γιατι πλεον το πιστευω ...αυτη ειναι η αποστολη του στην ζωη ,περα απο το να ειναι ο προσωπικος μου φωτογραφος,αποθανατιζωντας καθε τρελλη στυλιστικη μου μεταμορφωση.Μπορεις να τραγουδας το Ριτα Ριτακι σε πληρη συχγρονισμο με απαντες στον χωρο ,εστω και φαλτσα,εστω και αν δεν θυμασε ολα τα λογια και να μην σταματας γιατι νοιωθεις οτι ειναι απο τα πιο ωραια πραγματα που εχεις κανει.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και μεσα σε αυτον τον υπεροχο κυκλο των φιλων ερχονται και αλλοι καινουργοι εξισου ιδιαιτεροι,οπως οι γαλαζοματες υδροχοαρες αδερφουλες που με πολυ καθετες και καθαρες κουβεντες ,που παντα τις λατρευα,μου δωσανε να καταλαβω οτι δεν χρειαζετε να νιωθω αλλες ενοχες για την απολυτη καταστροφη που εζησα εχτες το βραδυ!Η την γλυκυτατη φιλη της δικια μας λογιστριας ,που αυτο το πλασμα τολμω να πω οτι δεν ταιριαζει καθουλου διπλα στους αριμθους.. τοσο γεματη απο καλοσυνη και παντα με ενα χαμογελο για σενα και τις ιδιοτροπιες σου που δεν μπορεις να μην την αγαπησεις!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και εκει που καταλαγιαζει η ενταση,τα ποτηρια εχουνε αδειασει,τα πιρουνια ξεκουραζονται.. εσυ θελεις και αλλο,δεν εισαι ετοιμος ακομα να διαλυσεις αυτο το πολυδιαστατο μωσαικο.Τα φιλια ερχονται να σφραγισουνε την επιτυχια της μερας και να δωσουνε την υποσχεση της επαναληψης!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μοιραζομαι σημαινει ανοιγω τα χερια μου προς εσενα χωρις δευτερη σκεψη,εμπιστοσυνη σημαινει τολμω και ας καω [τι τον εχουνε τον πυροσβεστη στην παρεα?],χτιζω σημαινει σε βοηθω εστω και αν δεν το χρειαζεσαι, ισως δεν το γνωριζεις ακομα, γιατι την ωρα ακριβως που ανοιξα τα ματια μου στην καινουργια μερα δεν το γνωριζα αλλα καποιος ,καπου το ηξερε και .......το κινητο μου χτυπησε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Υ.Γ Αφιερωμενο σε αυτους που σιγουρα θα καταλαβουνε ,που με εχουνε πανω απο ολα καταλαβει ..σας ευχαριστω.Ενας τελειος χειμωνας περασε με ολους εσας ,ο κυκλος μεγαλωνει,οι συντενταγμενες μας καλα κρατουν [ μην γελας ..ξερεις εσυ] ,εχουνε καταγραφει βαθια μεσα μου ολα με καθε λεπτομερεια.Και τα γαλλικα που προσπαθησαμε να μαθουμε και τα ανεκδοτα που καποιος εχει τα πρωτεια να δημιουργει και τα απιστευτα κιλα απο τσιπουρο και ντακου που εχουμε κατεβασει σε πολυ γνωστο μαγαζι που για μας πλεον ειναι στεκι.Αφιερωμενο στις μπαμπολλες βλακειες που εμπνευστηκαμε και παντα βγαιναμε κερδισμενοι,στο δεν με λενε Γιαννη, στο διασημο ΟΤΣΟ [8],στον καθρεφτη που τελικα κρεμαστηκε ετσι για να βλεπουμε πιο πολυ τα υπεροχα μουτρα μας,στα γενεθλια καποιας αλλης τρελλης Σαλλονικιας που ειχανε καταληξη νησιωτικου ξεφαντωματος πληρωνοντας ΔΥΟ φορες τον λογαριασμο,στον μικρο πλην ομως καθολου επυθυμητο αποχωρισμο μας μεσα στις γιορτες,στην εκπληξη και τα δωρα που μου κανατε στα δικα μου γενεθλια,στο οτι αντι να παρακολουθησετε ταινεια στο σινεμα κατεβασατε ολη την καβα ,τα τυρια,τις ελιες τα τελευταια κομματια της τουρτας μου στο μαγαζι που δουλευα και τελος στο διασημο κινητο καποιου που οπως πολυ καλα λεει...ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΑΛΙ ΕΧΤΕΣ ....ΟΝΕΙΡΟ!!!!!!!!<br /><br /></span></strong><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-4629279365968269235?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-3209902215265302562009-05-04T08:13:00.000-07:002009-05-04T08:22:00.657-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Εγω ακουω, μιλα εσυ και συναμα τραβαω και μια μ......!! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Tι να πω και τι να μολογησω ? Θα σηκωσω τα χερια ψηλα και με σωας τα φρενας θα παραδεχτω οτι το πειραμα εμεινε ατελες ..το πειραματοζωο απο τις υπερπροσπαθειες του να εισακουστει...NO MORE,απεβιωσε αφου πρωτα εχασε την ακοη του και μετα τα μυαλα του,δεν θελει και πολυ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Λα λα λα λα λά ..το ιδιο τραγουδακι ,αντε με διαφορετικα γυρισματα ετσι για να το κανουμε δικο μας οπως θα ελεγαν και οι κριτες αλλα δεν στεκετε απο μονο του !Αλλου πατανε οι νοτες και αλλου η γλωσσα και εγω μπορει να γυριζω και εσυ να πηγαινεις να δεις αν ερχομαι !</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μια απλη ερωτηση ,που μαλλον θα εχει μια εξισου πολυ απλη απαντηση ,θελω να πιστευω ..να την τολμησω ή οχι? Μηπως πρεπει να παω ξανα στο σχολειο ,να μαθω τα βασικα,να το παρω παλι απο την αρχη ,μηπως, λεω ξανα, μηπως κανω λαθος?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ενας τεραστιος πυργος της Βαβελ μπροστα μου, καθε μερα και διπλα μου και πισω μου και μεσα μου,τσιτα τα γκαζια και τα νευρα και θελω να σκοτωσω !</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αληθεια ποσες φορες φταιει ο φονιας ? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ή καλυτερα να εφευρω την μηχανη του χρονου και αφου περασω πρωτα απο το καφε της γειτονιας μου προς αγορα της αναγκεας καφεινης (μην παω με αδεια χερια) να επισκεφτω τον διασημο πια ..πλην ασημο τοτε mister Σαιξπηρ για μια εκ βαθαιων συζητηση πανω στο χιλιοειπομενο ερωτημα,να ζει κανεις ή να μην ζει ?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ας συζητησουμε δηλωνουν.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μεσα απο τον διαλογο ολα μα ολα λυνονται .Πως?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οπως βολευουν αυτους ή οπως βολευουν εμας? Αυτοι φωναζουνε για να επιβληθουνε και εμεις μετραμε τα αστρα (ειναι και πολλα ),πλαθωντας ονειρα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και επιβαλανε την ταξη τους και ηρθε η αταξια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εσυ και εσυ και οι υπολοιποι κηφηνες ας συνεχισετε το περναει -περναει η μελισσα ..κ.ο.κ.. αν και απο τις τελευταιες πληροφοριες μου τα λουλουδακια καθε ειδους δηλωνουνε πτωχευση το ενα μετα το αλλο ,κατεβαζοντας ρολα χωρις αντικρισμα!Παρτε τωρα τους στιχους σας ,τις μελωδιες σας και τους αταλαντους μαεστρους σας και σε αλλη παραλια αν υπαρχει καποια που δεν καταπατησατε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αν μπορουσα να γινω ο Μαθουσαλας θα μπορουσα μετα να ανοιξω τις κανουλες των ματιων μου και να κλαψω οσο θα διαρκεσει και η αιωνια υπαρξη μου ,πνιγωντας καθετι που δεν θελει να ευθυγραμιστει με την πραγματικοτητα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οχι εξιλεωση,OXI...κανονικο πνιξιιμο σε καθε ανεγκεφαλο,εγωιστη, ξερολα, νεοπλουτο,αναισθητο,σαδηστη,παρτακια,πολιτικαντη,βρυκολακα,αγυρτη,ρασοφορεμενο μαιντανο που ψαχνει για οση γυρη μπορει να εχει απομεινει !</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οι πυργοι σας ..αυτοι οι τοσο καλοστημενοι, με τα τοσα παραθυρακια και τις μυστικες κρυψωνες οπου σχεδιαζετε πως θα κατεβασετε ή πως θα ανεβασετε τον μαλακα που βολευει τα σαδιστικα σας εξοντωντικα σχεδια αποτελουνε παρελθον,οχι γιατι παντα το καλο νικαει το κακο,απλα γιατι (αν και το ξεχασατε ) οι μελισσουλες εχουνε κεντρι εστω και αν πεθαινουνε μετα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα γινουμε εμεις οι εκγληματιες αυτη την φορα ετσι για αλλαγη που καθε τοσο προαγεται και τσαμπουνατε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα αφησω τον σταυρο που κουβαλουσα τοσο καιρο στο χερι και θα αρπαξω το μαχαιρι ..Που σε πονα και που σε σφαζει!! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Απο γαιδαρος με παρωπιδες θα γινω super πειρατης μονο με το εναν οθαλμο κλεισμενο. Γιατι οχι ??Θα βλεπω και εγω μονο οτι με συμφερει ,θα ακουω οτι μου αρεσει ,θα πιστευω οτι ΓΟΥΣΤΑΡΩ, θα νουθετισω τους δικους μου κανονες και ετσι για το κερασακι στην μπαγιατικη τουρτα σας θα επιβαλω και τις τιμωριες που κοβουναι γονατα!Να σας δω μεσα σε αυτον τον χορο,θα τον μαθετε ..θελετε δεν θελετε και χωρις εξασκηση ,χωρις παραπληροφορηση ,χωρις κηρυγμα,χωρις διακοπη για διαθημισεις.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Για ποιον διαλογο και πια ωριμη παραθεση αιτηματον και προτασεων μεσα στα κολαρισμενα κουστουμια(τα περισσοτερα extra large) αραγμενοι στις υπερπολυτελεις δερματινες πολυθρονες τους στο παγκοσμιο παζαρι που αποκαλουνε καθε φορα και καπως διαφορετικα μας παραμυθιαζουνε? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποτε καποιος απο ολους εμας εχει μαθει πραγματικα τι σκατα κανουνε και τι γινετε κατω απο μυστηριο της στρογγυλης τραπεζης?Οι ιπποτες μας ,με το χρησμα που εμεις οι ιδιοι τους δανεισαμε παιζουνε μπαρμουτι με τις ζωες μας ,τα ονειρα μας, τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ μας και πινουνε στην υγεια μας χαμογελωντας σφιγμενα οπως το απαιτουν οι καλοι τροποι συμπεριφορας.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ισως τωρα πια να εχω μπει στην black list ως μελλουσα τρομοκρατης,ναι γιατι οχι..ζωσμενη με εκρηκτικα και μπουρκα στο κεφαλι να δωσω ενα τελος φαντασμαγορικο! Ποσο πολυ θα ηθελα να αντικρησω τα μουτρα τους και να δω τον φοβο μεσα στα γουρουνισια ματια τους .</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κυριες και κυριοι θα αναφωνησω (σε ολες τις γλωσσες που ξερω) παμε ενα ταξιδακι στην κολαση..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα μπορουσαμε ακομα καλυτερα να ζησουμε το fight club σε original version, ανατιναζωντας καθε κεντρικο παραρτημα αυτης της τοσο καλοστημενης απατης που ονομαζετε τραπεζα! Ολα στον αερα ..μια αλιμουρα σε συντριμια και καρβουνο απο τον αερα τον κοπανιστο που μας εχουνε επιβαλει να πληρωνουμε με τοκο!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πλαστικο χρημα ,πλαστικα μπουκαλια,πλαστικο φαγητο,πλαστικες κουκλες..πλαστικο παντου που δυστυχως δεν λιωνει οσο βαθεια το θαψεις οσα χιλιαδες χρονια και αν το αφησεις.Θα ξεπροβαλει στην επιφανεια οπως και το ψεμα ,γιατι οι βροχες ειναι πλεον πολλες ,εχουνε γινει καταιγιδες ,τυφωνες..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Τιποτα δεν κραταει αυτο που δεν ταιριαζει ,που δεν ειναι ενα με την φυση του ..γιατι ειναι παρα φυσην.Ειναι βρωμικο,παρασιτο δημιουργημα καποιον που το παιζουνε θεοι και δαιμονες μαζι! Βιαζουνε την αληθεια που εχει κουραστει να παραμενει στην ιδια σταση εδω και χρονια ,δηλαδη στα τεσσερα ,βαζοντας της και διαφορετικο χρωματος φιμοτρο καθε φορα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποια παιδια σου καλη μου μητερα? Ποσο πονας εκεινη την θεικη στιγμη που καποιος σου φωναζει σπρωξε λιγο ακομα? Ποσο θα πονεσεις οταν η γυαλα που τοσο πολυ προσεχες και καμαρωνες βλεποντας μεσα το μελλοντικο επιστημονα σου ειναι μια τελεια οθαλμαπατη...Χαρτια με υπογραφες και υποσχεσεις για την γενια των 700 ευρω ,γλυκια μου μητερουλα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">ΝΑΙ θα σκοτωσω για το παιδι μου,αν ποτε κανω, αλλα δεν ξερω ποτε και που και ποιοι θα το κανουνε καθε μερα, καθε ωρα ,καθε δευτερολεπτο γεμιζοντας το κεφαλι του με λογοτυπα περα για περα εξω απο την σφαιρα της εξωπορτας του σπιτιου μου .</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ας σκοτωσω εμενα πρωτα απο ολα .Ειναι μια καλη αρχη ,γιατι εγω θα ειμαι ο πρωτος σπορος ολης αυτης της θεωριας οτι ολα θα πανε καλα .Αλλα μαλλον πρωτα πρεπει να σκοτωσω την μανα μου και στην συνεχεια ..το περιστροφο στο κεφαλι και ..ΜΠΑΜ..τελος!Περιστροφο στο κυκλοφοριακο χαος που επικρατει στον εγκεφαλο μου ,σε αυτα που μεχρι τωρα προσκηνουσα και δεν αμφισβητουσα,σε αυτα που με κανανε να γλειφω αυτα και αυτους που ουσιαστικα σιχαινομαι.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Να χεσω και τους νομους τους και τις θεωριες τους και τα επιδοματα θερμανσης που εχω βαρεθει καθε πρωι να παρακολουθω ποιος ΔΙΚΑΙΟΥΤΕ να παρει και ποιος ΟΧΙ απο τους χρησμενους ειδημονες των παραθυρων.Αλλωστε για να παρω 300 ευρω ο υδραργυρος στη περιφερεια μου πρεπει να ειναι υπο το μηδεν ,λες και ο υπερηλικας διπλα στην θαλασσα αναβει φωτια απο φυκια και χορευει rege ακουγωντας Bob Marley!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Και τη με νοιαζει εντελει αν σκοτωνετε η κυβερνηση? Τι αλλο μπορει πλεον να κανει και αυτη και ολες οι υπολοιπες ορκες?Οταν δεν υπαρχει τιποτα αλλο να καταβροχθισουνε θα φανε ο ενας τον αλλο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Εμεις δεν ξερω τι θα κανουμε..ΠΟΙΟΝ απο τους 847 friends μου να ξεκινησω να αλατοπιπερονο για να ειναι ετοιμος για τον φουρνο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Παραλογο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν νομιζω...ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ πλεον.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αρχη μιας συνηθειας τοσο καλα υπολογισμενης και με τοσο μαεστρια δουλεμενη που θα καταληξει οπως το οξυγονο για τους πνευμονες μας!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ας γινουμε πλεον ζωα ..ετοιμη η ζουγκλα ...και ο καλυτερος .......θα ΦΑΕΙ!!!!! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-320990221526530256?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-48669401274843765242009-05-04T08:03:00.000-07:002009-05-04T08:11:45.709-07:00<strong><span style="font-family:arial;">-Γιατι τρεχεις και τρεχεις.Που πας,μπορεις να μου πεις,ξερεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> -Πολλα ρωτας..πολυ απλα επειδη ολοι γυρω μου εχουνε πατησει το γκαζι,πρεπει να προλαβω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-TI να προλαβεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Oχι μην με ρωτας,ουτε εγω ρωταω..γιατι πρεπει να μαθω?Δεν θελω,δεν με νοιαζει αρκει να μην αργησω..δεν βλεπεις τι γινετε,δεν θα μεινει τιποτα στο τελος για μενα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Aπο τι, τι ψαχνουμε,σου εχει πει κανεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Παλι τα ιδια,μην με ρωτας και μην με τραβας πισω..πρεπει να προλαβω,ελα μαζι μου αν θελεις αλλα γρηγορα δεν εχουμε πολυ χρονο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Περιμενε σε παρακαλω ενα λεπτο,σκεψου λιγο και πες μου τον λογο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Δεν χρειαζετε να τα ξερεις ολα ,δεν κανει καλο,θα μπερδευτεις ,θα καταναλωσεις ενεργεια ψαχνωντας ενω πρεπει να τρεξουμε γρηγορα,ολο και πιο γρηγορα.Ελα θα ειμαι μαζι σου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Mα εγω θελω να περπατησω και αν μου αρεσει καπου να κατσω να ξαποστασω.Να κοιτα εκει ,διπλα σ'εκεινη την λιμνουλα ποσο ηρεμα ειναι.Ελα παμε,θα σου πω και μια ιστορια. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Kοιτα δεν εχω χρονο για χασιμο,αλωστε με περιμενουνε εκει που παω..ετσι μου ειπανε τουλαχιστον..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Πιοι?Οι γονεις σου,οι φιλοι σου,αυτος που ψαχνεις τοσο καιρο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-................ Mην με μπερδευεις σε παρακαλω.Αν δεν τρεξω τωρα το σιγουρο ειναι οτι θα βγω χαμενος,αυτο μονο γνωριζω.. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Θα χασεις ..μαλιστα και αληθεια ποσο καιρο τρεχεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Τι χαζη ερωτηση και αυτη..απο οσο θυμαμε τον ευατο μου καλε,γιατι εσυ δεν κανεις το ιδιο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Oχι! To αντιθετο ,αν και για να ειμαστε ειλεικρηνεις σε δυο σπανιες περιπτωσεις στην ζωη μου ετρεξα τοσο πολυ που καποια στιγμη εχασα την ψυχη μου και το μυαλο μου,αλλα ειχα την τυχη με το μερος μου,ποτε δεν με εγκατελειψε...ξαναβρεθηκαμε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Kαι πως το αντεχεις αυτο?Κοιτα εγω το μονο πραγμα που εχω μεσα στο μυαλο μου ,αυτο μαλλον που μου μαθανε ειναι οτι πρεπει να κανω οτι ΠΡΕΠΕΙ να κανω,να ακολουθησω αυτο το προγραμμα ,χωρις να ρωταω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Eσυ οργανωσες το προγραμμα σου ,εισαι σιγουρος οτι αυτος ειναι ο σωστος δρομος που ακολουθεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-.....Ναι,οχι,κοιτα και παλι δεν ξερω αλλα δεν βλεπεις ολους αυτους που κανουνε το ιδιο.Εγω δεν θα ακολουθησω.Ολοι αυτοι κατι παραπανω ξερουνε και οι αλλοι πριν απο αυτους.Ειναι η μονη οδος..γι'αυτο σου λεω ελα μαζι μου και οταν φτασουμε θα ακουσω οσες ιστοριες θελεις να μου πεις. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Και σε ποσο καιρο θα υπολογιζεις οτι θα φτασουμε?Ξερεις γιατι ρωταω..βλεπεις εκεινο τον κυριουλη που περασε τωρα δα απο μπροστα μας?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Ναι,ο ανθρωπος τρεχει οπως θα επρεπε να κανω και εγω..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Σωστα,αλλα να ειναι η τριτη φορα που τον βλεπω να κανει την ιδια διαδρομη.Πιο κατω,πριν συναντηθουμε ειχα ξαποστασει σε ενα ερημο χωριουδακι και τον ειδα..μου εκανε εντυπωση ομως γιατι την πρωτη φορα ητανε πιο νεος,γεματος ζωντανια και πολυ πιο ομορφος.Τωρα δες τον με δυσκολια κρατιετε</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Τι ειναι αυτα τα παλαβα που μου λες.Οι οδηγιες ειναι πολυ σαφης και συγκεκριμενες ΑΚΟΛΟΥΘΑ ολους τους αλλουςκαι κανε οτι κανουνε και κλεισε τα αυτια σου στις σειρηνες,καλη ωρα οπως εγω τωρα με σενα,που καθομε και εξηγω τα προφανη και δεν ξερω και γιατι το κανω!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Μα το εχεις ξανακανει!!!!Δεν με θυμασε,μαλιστα ειναι η δευτερη φορα που συναντιομαστε.Τις αλλες τρεις δεν σε προλαβα,ειμουνα ψηλα στον λοφο,σου φωναξα αλλα δεν με ακουσες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Για να μην τρελλαθω,θελεις να μου πεις οτι εχω περασει απο εδω αλλες πεντε φορες..στην ιδια διαδρομη?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Ναι.Αχ δεν με θυμασε.Μαλιστα την πρωτη φορα με αγαπησες και εζησες μαζι μου δυο χειμωνες.Εσυ μου εμαθες να πλαθω ιστοριες,εσυ μου εμαθες να γελαω με το παραμικρο,εσυ μου εμαθες να ξαποστενω, να μην κουραζομαι.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Σταματα,σταματα..Εγω δεν αγαπησα ποτε.Πωςνα το κανω αυτο ,οταν δεν εχω χρονο,οταν δεν ξερω αν ειναι μερα η νυχτα.Το καταλαβαινεις?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Πολυ καλα,ουτε εγω ειχα χρονο αλλα με βρηκε αυτος μεσα απο σενα,τοτε και δεν με αφησε ποτε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Κοιτα δεν προκειτε να μεινω και μια δοση αληθειας να εχει η ιστορια σου ,που αμφιβαλω γιατι δεντο θυμαμε,πρεπει να φυγω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-To ξερω,ουτε εγω θελω να σε κρατησω,δεν μπορω αν δεν το θελεις και εσυ.Απλα θα σε περιμενω την επομενη φορα.Μην ΑΡΓΗΣΕΙΣ..εχω τοσα πολλα να σου πω και να σου δειξω.Ξερεις πλεον ειναι και αλλοι μαζι μου και ξαποσταινουμε και ποτε μα ποτε δεν ξεχναμε ο ενας τον αλλο.Οταν κουραστεις προσπαθησε να κοιμηθεις,να ονειρευτεις και σιγουρα θα μας βρεις!Και μην μου ζητησεις να ερθω μαζι σου και παλι.Τον ξερω καλα τον δρομο που εχεις παρει,τον εχωπερπατησει πολλες φορες πριν απο σενα και μαζι με εσενα αλλα δεν το θυμασε.Αφησα το χερι σου πανω σε τρεις χειμωνες οταν πια ειχες αρχισει να με ξεχνας και γυρισα πισω.Εκει πανω στο λοφο μενω πια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Δεν μπορει,δεν γινετε να εχω ζησει τοσα πραγματα μαζι σου και να μην θυμαμε το προσωπο σου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-Δεν μπορω να σε βοηθησω,μονο εσυ μπορεις να το καταφερεις να με θυμηθεις,αν το αντεξεις ,αν εισαι ετοιμος να κοιταξεις καταματα τον εαυτο σου!Μην απορεις και παψε να κρυβεσαι.Ναι εγω ειμαι ..ΕΣΥ..το ιδιο και ενα.Κοιτα με καλα ,πως ξεχασες εσενα τον εαυτο σου? Δεν εχω αλλαξει,εδω μεσα σου ειμαι, και σου φωναζω συνεχεια.Ουρλιαζω πια αλλα σπανια με ακους.Ποναω,υποφερω χωρις εσενα,την αγαπη σου,το χαμογελο σου που και αυτο πλεον σπανια εμφανιζετε.Ακομα και το αρωμα σου εχει εξατμιστει,το δικο σου μοναδικο αρωμα.Τοσο πολυ με μισεις που ουτε στα ονειρα σου δεν περπατω? Πεθαινω και γι'αυτο σε περιμενα δεν γινοτανε αλλιως,να σου μιλησω εστω και για τελευταια φορα.ΚΟΙΤΑ ΜΕ,απο παιδι αποτομα γερασα,με δυσκολια αναπνεω,μπορεις να με σωσεις!Μπορεις να μας σωσεις!Σε παρακαλω,αγαπησε με ξανα αλλα αυτη την φορα οσο πιο δυνατα μπορεις.Παλεψε για μενα με νυχια και με δοντια,οσο και αν οι αλλοι με κακομεταχειριζονται και δεν με σεβονται και πατανε επανω μου χωρις ενοχες προσπαθωντας να με ισοπεδωσουμε.Εσυ ..μην με προδωσεις ΠΟΤΕ ξανα,γιατι οντως πλεον δεν θα εχουμε αλλο χρονο,καμια ευκαιριαοσο και αν τρεξεις ,οπιον δρομο και αν παρεις!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">-.....................................................................</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αυτη την φορα δεν μπορω να δωσω τελος στην ιστορια μου ..θα δειξει!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-4866940127484376524?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-89598198960404288352009-05-04T07:58:00.000-07:002009-05-04T08:02:12.730-07:00<strong><span style="font-family:arial;">BAΡΙΕΜΑΙ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Τι και εσυ? Πολυ καλα,ετσι για να μην νοιωθω μονη μου. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Σε κοιταζω και θελω να μου πεις ,να μου δειξεις ,να το καταλαβω,να το νοιωσω ,οτι ειμαστε μαζι και σε αυτο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Mην γελας,μην με κοιταζεις λες και μολις τωρα ξυπνησαμε και θελουμε επειγοντως την τεραστια δοση μας σε καφε,για να λειτουργησουμε ως καθωσπρεπει πολιτισμενα οντα,προσπαθωντας να θυμηθουμε τα ονοματα μας! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δεν θελω,δεν γουσταρω,δεν ειμαι εγω,δεν θα παρω,οσο χαμηλα και αν εχεις βαλει κοστος,προσφορα και ζητηση...Eδω θα γελασω εγω,αν μου επιτρεπεις! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μπορω? Νομιζω οτι εχω αυτο το δικαιωμα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αν σηκωσω το περιστροφο και σε σημαδεψω στο δοξα πατρι,θα με κοιταξεις οπως πρεπει,οπως μονο σε μενα αρμοζει? Oπως ο μπαμπας μου θα με κοιταζε ,αν δεν ητανε τοσο δειλος,οπως η μανα μου θα με κανακευε αν εκανα τα σωστα πραγματα την σωστη στιγμη,οπως η κολλητη μου δεν θα ενοιωθε πιο ομορφη απο μενα ,οταν εχω γινει ενα με το πατωμα απο τις ενοχες μου?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οταν αυτο που νομιζω οτι αγαπω,πανω και περα απο μενα και το απειρο,δεν ειναι τιποτα αλλο απο μια μικρη τελεια ,που μοιαζει με το απειρο,το ενα,το ολο. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Mπλεκω τα δαχτυλα μου με τα δικα σου και περα απο τα δικα σου και πιο πανω,εκει που δεν μπορεις να φανταστεις.Μπλεκω ολοκληρη τον εαυτο μου και το κορμι μου ..που παντα εχει τον ρολο του προδοτη,που τοσο μα τοσο πολυ τα χνωτα του μου ταιριαζουν!Ποσο,ποσα θελεις ,τι να δωσω? Πες μου,περιμενω να ακουσω,να δω αν θα αντεξω.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αυτη η καλοφτιαγμενη σιωπη ,ποσο καλα την γνωριζω, για ακομα μια φορα ας παιξουμε κρυφτο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κανενα προβλημα, μονο που δεν ξερω να μετραω πλεον.Ενα,δυο,τρια..αρχη-τελος,πριν -μετα,μερα-νυχτα,κρυο-ζεστη,μαυρο-ασπρο,σε αγαπω-σε μισω..Στην συνεχεια ενα τεραστιο, μεγαλειωδεις,διαφορετικο,απλησιαστο..ΕΓΩ και ΕΣΥ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μην αρχιζεις να με ρωτας γιατι? Δεν υπαρχει,δεν θα σου πω,δεν θα μου πεις. </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μισες οι φρασεις μου και οι σκεψεις μου,γεματες τελειες,οι οποιες μου μιλανε και να τες μου ανοιγοκλεινουνε το ματι ,με βαθεια ειρωνεια ,λεγωντας μου:Δεν θα καταλαβει οσο μεγαλες και αν μας κανεις ,οσο χρωμα και αν βαλεις,οσο πιο πολλες και αν γινουμε..εχασες τον πολεμο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αλλα στον πολεμο πρεπει να μεινεις εκει οπως καθε στρατιωτης,που δεν θα το βαλει κατω,δεν θα παραιτηθει,δεν θα τον νοιαζει πως θα περασει ο καιρος περιμενωντας ενα γραμμα η εστω ενα τελεσιγραφο.Εχει κατι να περιμενει,εχει ενα σκοπο,που γι'αυτον μεσα απο τον δικο του μεγεθυντικο φακο,ειναι η προσευχη του πριν ξαποστασει,η ελπιδα πριν την προσωπικη του κολαση,το μικρο παιδι που κουβαλαει ατα εσωψυχα του πριν τα μυαλα του τιναχτουνε στον αερα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αντε,ανοιξε παλι τα ποδια σου,ελα και τελειωσαμε,λιγο ακομα,σου αρεσε?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πια η απαντηση τωρα?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Ματια που κοιτανε μονο την ζεστη αγκαλια σου,αλλα εχουνε χειμωνα εδω και καιρο.Γυρνα μου την πλατη γιατι αν δεν το κανεις εσυ,πρεπει να το κανω εγω και δηστυχως το θελω τοσο πολυ.Λυπαμε,ποσο λυπαμε αλλα αυτο σου εμαθα και αυτο διδαχτηκες και ειμαι σιγουρη πως δεν θα ψαξεις για την εξαιρεση στον κανονα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με κοιταζεις και η ψυχη μου φευγει απο τον Αδη..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μου χαμογελας και ο ηλιος ειναι εδω,δεν κρυωνω...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Με αγγιζεις και η βροχη χορευει μαζι μου...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Υπαρχεις και μισω την ελευθερια μου...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και να με παλι εδω,πασχιζοντας να βαλω τελεια και δεν μπορω,θα με βοηθησεις? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αλλα αν το κανεις,μην ανακαλυψεις την εξαιρεση στο κανονα που απεγνωσμενα κατακρινω,το δωρο που ανοιξα τρεμωντας απο προσμονη και τελικα δεν ητανε ποτε δικο μου,την αντερωτηση -ΕΣΥ?-ως απαντηση στην ερωτηση -ΒΑΡΕΘΗΚΕΣ?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βαρεθηκαμε μωρο μου,αυτη ειναι η ουσια και τωρα πρεπει να κοπω στα δυο,να κλεισω και ματια και στομα κοβωντας για μια ακομη φορα το καπνισμα. Να μην σε σκεφτω ψαχνωντας σαν τρελη το πακετο μου,να μην το ανοιξω με τελετουργικες κινησεις οπως θα αγγιζα εσενα,να μην το ακουμπισω στα χειλη μου οπως θα γευομουνα τα δικα σου,να μην το αναψω τραβωντας τον καρκινο μου οπως ρουφαω και ανασαινω την δικη σου μυρωδια.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Αλλος για την αντιπερα οχθη,δεν θα παρω,δεν γινετε,ισως γιατι η ψυχη ειναι καμωμενη απο χιλιαδες,ανομολογητα ΟΧΙ!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Πανοπλια για κλαμματα,ενας Αχιλλεας με αδυνατο σημειο παντα την καρδια του,ο θυσαυρος που δεν θα βρεις ποτε στο τελος του ουρανιου τοξου,ο πριγκηπας που δεν θα φιλησει ποτε την κοιμισμενη πριγκηπισσα..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Βαριεμαι...ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΦΩΣ....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8959819896040428835?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-85377763878471662552009-05-04T07:52:00.000-07:002009-05-04T07:57:41.176-07:00<strong><span style="font-family:arial;"><br />Θελωντας και μη καποιες φορες,δυστηχως η ευτυχως,ερχεσαι αντιμετωπος με ανθρωπους και στην συνεχεια με τις καταστασεις που οι ιδιοι δημιουργουνε,που σε αποσυντονιζουνε και δεν ξερεις πως να συμπερηφερθεις,πως να δειξεις στον αλλο ,οτι το συγκεκριμενο βαθος οσο καλα και αν μελετηθηκε,οσο καλα και αν χτιστηκε, δεν σου κανει, δεν το θελεις,δεν σου ταιριαζει ,ουτε στο οριζοντιο,ουτε στο καθετο.Οπως και αν το δεις δεν θα το αγοραζες ποτε,δεν θα επενδυες ποτε τις προσωπικες μετοχες σου.<br />Καποιες εικονες ειναι παρα πολυ φωτεινες και τραβηγμενες στην σωστη γωνεια,αλλα κατα ενα περιεργο τροπο..ΚΕΝΕΣ,χωρις ουσια και περιεχομενο.<br /> Μονο προλογο,εναν ατελειωτο,καλοσχεδιασμενο,πανομοιοτυπο προλογο!<br />Και επειδη για τους περισσοτερους απο εμας η προσωπικη μας κλεψυδρα ειναι ανελεητη [η ετσι θελουμε να νομιζουμε ],ο χιλιοειπομενος προλογος, μας φτανει και μας περισευει.Aρα δεν υπαρχει και ο λογος να φτασεις στο κυριως θεμα,που και να ηθελες να το ανταμωσεις ,πολυ απλα δεν υπαρχει και δεν υπαρχει γιατι πολυ απλα δεν χρειαστηκε και δεν χρειαστηκε ποτε γιατι στα σημερινα παραμυθια κοιμασε στο πρωτο δευτερολεπτο! Δεν εισαι γεματος προσμονη ρωτοντας ..και ΜΕΤΑ και ΜΕΤΑ?<br />H κοκκινοσκουφιτσα δεν θα μαθει ποτε οτι δεν κανει να παρακουει τις συμβουλες της γιαγιας της,αντιθετος μπορει κατω απο την κοκκινη καπα της να φοραει δαντελωτο σεξι κορμακι απο τη Venus Victoria,τραγουδωντας περιχαρης ..λυκε λυκε ΕΙΜΑΙ εδωωωωωωω!<br />Kαι γιατι ο λυκος να μην κανει την δουλεια του? Αλλωστε αυτο εκανε και αυτο θα συνεχιζει να κανει ..και αν ειναι και μαστορας επι του θεματος,καλλιτεχνης στον προλογο,ας ντυθουμε ολοι κοκκινοσκουφιτσες στελνωντας ολα τα προβατακια μας [ιδεες,αρχες,αξιες ] προς φυλαξει,μιας και οτι συνηθιζετε ειναι εγγυημενο!<br />Δεν προκειτε ουτε κατα διανοια να σταθεις στις λεπτομερειες..και παλι δεν εχεις τον χρονο και την ορεξη να παρακολουθησεις ολη την παρασταση,το τελος ,τον ΕΠΙΛΟΓΟ.<br /> Αλλα και παλι μπορει να το φανταζεσε,στα δικα σου μετρα και σταθμα,μεσα στα δικα σου καλουπια, που αν ο μη γενετο [που καποιες φορες..δεν γενετο] ο αλλος δεν χωραει ,θα κανεις τα ασφυκτικα μαγικα σου για να ζησει με το ετσι θελω την φαντασιωση σου στην χωρα του ΠΟΤΕ!<br />Δηστυχως το μονο που θα κρατησεις στα χερια σου,ειναι τα κομματια απο το θρυματισμενο καλουπι,γιατι εδω δεν εχουμε να κανουμε με την σωστη δοση δρασης και αντιδρασης,εδω εχουμε να κανουμε με το ετσι θελω και ετσι θα γινει,γιατι ο προλογος μου δουλευει ...ειναι πετυχημενος,εγγυημενος!<br /> Και οσο οι ρωγμες γινονται μεγαλυτερες,τοσο πιο πολυ εμφανιζονται τα τρομερα δοντια και τα τεραστια νυχια,τοσο πιο πολυ γινεσε αορατος και αοσμος, τοσο πιο τεραστια και σκληρη θα γινει η πορτα που θα φας..<br />Aλλα το χειροτερο απο ολα ειναι να μην συνειδητοποιεις οτι πισω απο το δεντρο υπαρχει ενα ολοκληρο δασος .Πεισμωνεις και τρελενεσε και στο τελος κλασσικα παντα μετακομιζεις τις ευθυνες σου καπου αλλου,τοσο αλλου που ξεχνας ακομα και τα ψεματα που ξεφουρνισες στην προσπαθεια σου να δικαιολογησεις γιατι η μουρη σου δεν μοιαζει στο ελαχιστο με την γλυκητατη φατσουλα της γιαγιας.<br />Oταν εσυ ο ιδιος δεν θελεις να γινεις ερμαιο κανενος,πρωταγωνιστης σε παρασταση που εσυ δεν υπεγραψες ,λιονταρι που η θεση του δεν ειναι το κλουβι,ναυαγος σε ερημο και αφιλοξενο νησι και με τα χερια δεμενα,χωρις περιθωρια αντιδρασης γιατι ολα ειναι διαστρεβλωμενα και τακτοποιημενα με το γαντι..τι σκατα κανεις?<br />Tο να εισαι εποιπολαιος και ανωριμος,μενωντας μονο στην επιφανεια,στον αφρο,χωρις που και που να ξεμακρενεις με μακροβουτια γιατι μπορει να βαριεσε η μπορει και να φοβασε να αντιμετωπισεις το εδωλειο και το κατηγορητηριο της καθαρα προσωπικης σου μαλακιας..μην ψαχνεις για σημαδουρες!<br />Και πανω απο ολα,μην ξαμολας τις ερρυνιες πισω απο οπιοδηποτε αλλον περα απο τον εαυτο σου,ως τον μονο επιλογο που μπορεις να επιδειξεις,σε ενα απαραδεκτο δραμα,που απο θυτης εγινες ξαφνικα το θυμα.<br />Τωρα αν το κανεις για να το πιστεψεις μονο εσυ και ο ναρκισσιστης εαυτος σου εχει καλως,κανεις δεν προκειτε να σου αφερεσει αυτο το δικαιωμα. Μονο που αυτο το δραμα,φαρσοκομωδια,μαλακια η εστω το καθε ζωντανο σου δευτερολεπτο,καποια στιγμη δεν θα εχει θεατες,δεν θα κοβει αλλα εισητηρια,θα κατεβασει ρολλα!<br />Aλλα και παλι οι κοκκινοσκουφιτσες ειναι πλεον τοσες πολλες,αμετρητες και πολυ καλα δουλεμενες απο λυκους που οπως πολυ σοφα λεει και η παροιμια ..δεν θα αλλαξουνε ποτε!<br />Tι ειχαμε τι χασαμε? Ετσι μηπως και ο Ποσειδωνας ξυπνησει και αλλαξει ο καιρος και επιτελους βρουμε τον φαρο μας,αραξουμε,φυτεψουμε και περικοκλαδες και με την καταλληλη μουσικη υποκρουση ακουστει η φραση ..και ζησαν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα...ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΗΤΕ ΤΩΡΑ ..<br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8537776387847166255?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-53169954804939398342009-05-04T07:48:00.000-07:002009-05-04T07:52:54.584-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Γιατι οι πιο ομορφες στιγμες σου,οι στιγμες που νοιωθεις οτι πετας και νομιζεις οτι θα σκασεις απο ευτυχια ειναι σαν το νερο που τρεχει και δεν μπορεις να το σταματησεις με τιποτα?Και διπλα στην πηγη να βρισκεσε και τα χερια σου να απλωσεις να το φυλακησεις,αυτο σου ξεγλυστρα και το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να ακουμπησεις τα χειλη σου ..για να δροσιστεις λιγο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και τι γινεται οταν διψασεις ξανα? Θα εισαι παλι κοντα στην ιδια πηγη και αν εισαι ,μετα απο ποσο καιρο μερες,μηνες,χρονια,θα νοιωσεις την αναγκη να ξεδιψασεις ?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θα ακους τον κελαριστο ηχο του να σε καλει η θα εχει στερεψει? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Και αν ολα ειναι οπως τα αφησες,ποσο πολυ εχει αφυδατοθει το κορμι σου και η ψυχη σου,για να αγγιξεις ξανα εκεινη την μοναδικη στιγμη λυτρωσης νοιωθωντας την ανασα ζωης απο την δροσια του? Δεν το ξερεις και ισως να μην το μαθεις ποτε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποια ειναι η πιο σημαντικη στιγμη για σενα,για μενα,για τον καθενα ξεχωριστα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Γιατι θυμομαστε τα πιο ασχημα πραγματα,γιατι ανατρεχουμε συνεχεια και συνεχεια πισω σε καταστασεις που μας πονανε και μας εχουνε στοιχειωσει και οχι σε προσωπικα τρειλερ με πολυ happy end και απιστευτο γελιο? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Θεωρουμε τοσο πολυ δεδομενη την ευτυχια που κανουμε τοσο ευκολα delete στις στιγμες της? Eιμαστε τοσο πολυ αλλαζονες και σιγουροι οτι μας περιμενει ξανα στην γωνια ,με σαμπανια και πυροτεχνηματα? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αν ναι,γιατι γυρο μας επικρατει τοση μιζερια και απαισιοδοξια, σε τετοιο βαθμο ,που και τρακαρισμα με μετωπικη να εχουμε μαζι της ,αμεσως αναβοσβηνει στο μυαλο μας το ρητο ..ειναι πολυ καλο για να ειναι αληθινο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μα ξεκλειδωνεις απο το μπαουλο του μυαλου σου μονο την μαυριλα..γιατι εκει εχεις πονεσει και οταν πονας δεν εχεις πεθανει ακομα,αρα ζεις θα μου πειτε! Και εγω ,με την σειρα μου,θα απαντησω οτι απο εγωισμο και μονο πονας και αυτο γιατι εχασες κατι που θεωρουσες καποτε δικο σου [μεγα λαθος] η δεν ητανε ποτε δικο σου και το αποζητουσες απελπισμενα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Μονο ο θανατος εχει κατοχυρωμενα το δικαιωμα να ζηταει τοκους απο την τραπεζα της ψυχης σου.Eκει δεν εχει διακανονισμους και το φαρμακο της ληθης ,ειναι μονο ο χρονος..Εκει κατεβαζεις το κεφαλι και δινεις στην ευτυχια και τις στιγμες της αδεια για επ αοριστο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ειναι μερικες φορες που με τρομαζει το γεγονος ποσο τεραστιο ειναι το μεγεθος μιας εντελως απεριτης στιγμης ευτυχιας,οπως επισης θυμωνω και τρελενομαι ,οταν συνειδητοποιω ποσο πολυτιμο χρονο και ενεργεια καταναλωσα ,αναμασωντας στιγμες που πιστευα οτι ητανε ουσιαστικες γιατι με πονεσανε [και ητανε ..τοτε] αλλα με κρατησανε εκτος κυκλοφοριας,πραγμα που σημαινει ..κανενα ατυχημα ,καμια μετωπικη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Οι σκεψεις που κανεις καθημερινα,που κανεις ΤΩΡΑ.. η οι αναμνησεις που ερχονται σε αργη κινηση μπροστα σου,ειναι αυτο που θα ζησεις αυριο. Οταν κατεβαζεις την καταμαυρη πλερεζα και κλαις την μοιρα σου εκθειαζωντας την γκαντεμια και τον μαλακομαγνητη που μονο ΕΣΥ εχεις και κανεις αλλος,ειναι απολυτος λογικο και βεβαιο οτι με το Ε mocion + [θετικη ενεργεια ,για οσους δεν καταλαβανε] δεν εχεις καμια απολυτος σχεση,ισως μονο αν εχει μεινει μερες στο ψυγειο και εχει ξυνισει. Μαλλον εχουμε συνηθισει η μαλλον εχουμε ρυθμισει τον εγκεφαλο μας να λειτουργει κατα αυτο τον αυτοκαταστροφικο τροπο.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;"> Φοβος τρελος,με το αλυσοπριονο στο χερι μας διακατεχει στην σκεψη και μονο μα ξαναβιωσουμε νοητα μια ευτυχισμενη στιγμη που ητανε δικια μας,ολοδικια μας και αυτο γιατι δεν κρατησε πολυ,γιατι η ζυγαρια παντα γερνει προς αυτοκαταστροφη μερια,γιατι ητανε απλα μια στιγμη!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ποσες στιγμες πρεπει να μαζευτουνε παρεα ,ωστε ενα πρωι χωρις κανενα ενδοιασμο και με το χερι στην καρδια ,στην κλασσικη ερωτηση:ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ? να απαντησεις :ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΟΧΑ ..απλα τελεια! Εκατο,χιλιες,ενα εκατομμυριο? </span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αλλα και παλι ολα σχετικα ειναι σε αυτη την ζωη.Αναλογος τι γευση εχει η ευτυχια για τον καθενα.Εχει να κανει με αριθμους η εχει να κανει με χρωματα? Εχει να κανει με το ρετιρε η εχει να κανει με το υπογειο?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Δικια σας η απαντηση και τελικα δικο σας και το προβλημα και πανω απο ολα δικο σας και το εργο που παιζετε ανελληπως στους λαβυρινθους του μυαλου σας..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η θα παρακαρεται αιωνιως στην οδο ΕΠΙΑΣΑ ΠΑΤΟ ΚΑΙ Μ'ΑΡΕΣΕΙ η θα πατησετε γκαζι και θα στριψετε γωνια ΕΛΠΙΔΑΣ+ ΥΠΕΡΟΧΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ για μια εκωφαντικη μετωπικη με την ..ΣΤΙΓΜΗ σας!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5316995480493939834?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-43540957619996902012009-05-04T07:42:00.000-07:002009-05-04T07:48:02.099-07:00<strong><span style="font-family:arial;">Σημερα θα τα πουμε πιο επιστημονικα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Πολλα απο τα παρακατω σοκαριστηκα αποσπασματα ειναι δανεικα.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Ο αγαπητος μας πλανητης, που ονομαζετε ΓΗ..σημερα φιλοξενει [ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ τονιζω ] περισσοτερους απο 6,7 δισεκατομμυρια ανεγκεφαλους ανθρωπους.Χρειαστηκανε περιπου 1 δισεκατομμυριο χρονια για να διαμορφωθουν οι συνθηκες για την εμφανιση των πρωτων ζωντανων κυτταρων.Ο αριθμος διαβαζεται πανευκολα..κατι σαν το ετησιο κρατικο προυπολογισμο μας [λεμε τωρα] ,που κανεις δεν δινει καμια προσοχη αλλα εμεις τον κουβαλαμε στο τελος!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Η ομοταξια των ζωων στον ανθρωπο [εδω γελαμε ..εμεις τι σκατα ειμαστε?]..τα θηλαστικα δηλαδη,περιλαμβανει 5.400 ειδη.Τα πτηνα φτανουν τα 10.000 [τα αλλα πουλια ..ο μητσαρας ,ο βαγγελαρας..εχουν δικια τους κατηγορια ,με τιτλο.. Πεταει ο γαιδαρος?].Τα εντομα αναφερονται σε 30 εκατομμυρια ειδη κ οσο αναφορα τα φυτα [περα απο τα 300 σπανια ειδη που διαθετει η Βουλη των Ελληνων] ,οι επιστημονες υπολογιζουν των αριμθο των ειδων σε 350.000.Ολη αυτη η ζωη κατανεμεται σε 150 εκατομμυρια km στεριας κ 361 εκατομμυρια km νερου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Αριμθοι ασυλληπτοι κ αν προσθεσουμε την αξια των πορων που εξαγονται ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ απο τη ξεχασμενη απο εμας ΓΗ φαινεται ατι η βιοσφαιρα εχει ανεξαντλητους πορους.Κ μιας και παντα ειχα αριστη σχεση με τους αριθμους..παρτε τα κ εσεις κ εγω ..ετσι μηπως και αφησουμε λιγο κατα μερος τα μαθηματικα των γαμοεπιτοκιων,του χαζοστοιχηματος,του ..3 γκολακια η παναθα σημερα, του 375 οι γοβες Μανολο κ του 3 το λαδι 3 το ξυδι!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Λοιπον:</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">1) 1.000 ειναι τα ειδη που εχουν χαρακτηριστει εξαφανισμενα απο την εμφανιση του grande macho ανθρωπου[φυσικα!!] αν και πιστευουνε οτι ο αριμθος ειναι μεγαλυτερος.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">2) Συμφωνα με την WWF/Adena, 50% ειναι το ποσοστο των δασων που χαθηκανε τα τελευταια 8.000 χρονια απο την εποχη που εμφανιστηκε η γεωργια κ επισης το 80% θα χαθει μεχρι το 2030.[Αυτο που δεν εγινε τα 8.000 χρονια θα το κανουμε εμεις σε 22!!].</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">3) 30% των παγκοσμιων εκπομπων αεριων του θερμοκηπιου,που συνδεονται με την κλιματικη αλλαγη,σχετιζονται με την αποψιλωση[απο της γαμοφωτιες λαικιστη] κ χρειαζονται το λιγοτερο 100 χρονια για να αποκτησει μια περιοχη τα αρχικα της χαρακτηριστικα [τι μας νοιαζει καλε..θα εχουμε πεθανει!!].</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">4) Συμφωνα με το εγκυρο περιοδικο Science [θα το βρειτε στα περιπτερα διπλα απο το Cosmopolitan κ το 4 τροχοι], τον Νοεμβριο του 2006 το ενα τριτο των αλιευτικων πεδιων εχει καταρρευσει δηλαδη οι ωκεανοι ως πηγη τροφης τα εχουνε παιξει...κατι που θετει σε κινδυνο ολο τον πλανητη.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">5) 24 δισεκ.τονοι γονιμης γης εξαφανιζονται καθε χρονο εχοντας ως αποτελεσμα περισσοτερους απο 280.000 θανατων κ αυτο απο το 1991 μεχρι το 2000 [σιγα τα λαχανα εμεις αυτα τα χρονια στην ασφαλτο με τις κλασικες μαγκιες μας θα το σπασουμε το ρεκορ]6) 2 ειναι οι ορεινοι παγετωνες της Βενεζουελας που ακομα υπαρχουν.Πριν 30 χρονια ειχαμε 6 κ οι τελευταιοι θα εξαφανιστουνε τα επομενα 10 χρονια[αρκει να μην γινει η Αραχοβα λιμνη ..που θα μοστραρω την καινουργια μου σανιδα?Βρεγμενη σανιδα που θελουμε ολοι].</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">7) 45% ειναι η αυξηση στις τιμες των τροφιμων μεσα σε 9 μονο μηνες!! 8 εκατομ.ανθρωποι πεθαινουνε απο πεινα καθε χρονο δηλαδη 1 ανθρωπος καθε 4 δευτερολεπτα κ τα 5 εκατομ. ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ! 0,7 του ΑΕΠ πρεπει να προσφερει καθε πολητησμενη [λεμε τωρα] χωρα για την μειωση της πεινας στον κοσμο..αλλα μονο 5 ..ναι μονο 5 κρατη το κανουμε[κ φυσικα οχι εμεις ,ουτε η γαμοαμερικα].</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">8) 115 εκατομ.εκταρια ειναι η καλλιεργησιμη επιφανεια μεταλλαγμενων φυτων ,σαν να λεμε 3 φορες οπως η Ισπανια. [Οπως τα ποντικακια ετσι κ μεις ..πειραματοζωα κ τρεξε για χημειοθεραπειες κ εξοσοματηκες μετα..].</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">9) Συμφωνα με τον παγκοσμιο Οργανισμο Υγειας 13 εκατομ. θανατοι το χρονο οφειλονται στην εκθεση σε περιβαλλοντικους κινδυνους.Το τρομερο ειναι οτι απο τις 102 γνωστες ασθενειες οι 85 συνδεονται με το περιβαλλον!! Αν σκεφτεις οτι κ το 85% των παιδικων ογκων εχει την ιδια αιτια ..ουτε τα βουνα δεν μπορουμε να παρουμε πια!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">10) 20 εκατομ υπολογιστες μαζι με 100 εκατομ. κινητα τηλεφωνα μετατρεπονται σε σκουπιδια στην αμερικα καθε χρονο. Επισης 3,5 τονους σκουπιδιων παραγει ΚΑΘΕ ευρωπαιος πολιτης ΕΤΗΣΙΩΣ κ απο αυτο το συνολο τα 535 κιλα ειναι οικιακα σκουπιδια[ φυσικα ,εγω τρωω με 0% λιπαρα γιαουρτι,η μανα μου με 2%,ας παρουμε κ χλωρινι με αρωμα λεμονιου κ κερασιας κ ας αγορασουμε την ταδε προσφορα ..που δεν θα δοκιμασουμε σχεδον καθολου κ θα την πεταξουμε ..αλλα ας παει κ το παλιαμπελο κ κινητο..εκεινο το ροζουλι.. γιατι τον δυο προ μηνων κινητο που τα ακουμπισα για να το παρω δεν εχει ραδιοφ.!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κουραστηκα να γραφω..εχει κ αλλα τι να λεμε ..εδω σε λιγο καιρο θα μας λενε τα καλαντα παιδακια με ξυρισμενο κεφαλι [χημειοθεραπεια],παιδακια με 3 χερια κ ενα ματι [ματαλλαγμενα] ,παιδακια που θα προεξεχει η κοιλια κ μετα αυτα [απο την πεινα]..'η τωρα που το σκεφτομε δεν θα υπαρχουνε καθολου παιδια!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;">Κ αν οντως καποιος μπορει να μας πει τα καλαντα σιγουρα θα ειναι με 75 βαμθους κελσιου[κ θα εχουμε χειμωνα ..στο ημερολογειο..] φορωντας την ειδικη στολη που εχουν στην αντιτρομοκρατικη, κατεβαινοντας 40 οροφους ΚΑΤΩ απο την ΓΗ που πλεον θα εχουμε το σπιτι μας μιας κ καποτε εκεινος ο φιλοξενος πλανητης θα τα παρει στην κρανα κ θα μας εξορισει κ ετσι για να ειμαστε κ μεσα στο πνευμα των γιορτων ..θα στολησουμε τον υπολογιστη μας με τα ωραιοτατα σκουπιδια μας!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-4354095761999690201?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-14163293437896063372009-05-04T07:39:00.000-07:002009-05-04T07:42:11.673-07:00<strong><span style="font-family:Arial;">Για ολα αυτα που ηθελα να ζησω και δεν τα εζησα και για ολα αυτα που δεν ηθελα να ζησω αλλα τα εζησα ,τα αποδεχομαι και κλεινω τα ματια και ακολουθω...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Την μυρωδια που εχει ο αερας πριν ξεκινησει η βροχη,την γευση εκεινη που θα απολαυσω μονο απο το γλυκο του κουταλιου της γιαγιας μου,την αγαλιαση που θα νοιωσω αντικριζωντας το πρωτο χαμογελο του ανηψιου μου που μολις γενηθηκε,την προσμονη που ολο και γιγαντιωνετε περιμενωντας το πρωτο σου φιλι...και που μπορει να μην απολαυσω ποτε!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τις θυελλες περιμενα παντα για να ανασανω και στην απολυτη και καταλυτικη ηρεμια μεσα στο ματι του κυκλωνα δεν εκατσα ποτε να σκεφτω το γιατι.ΠΟΤΕ! </span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Νοιωθουμε πολυ πιο ασφαλεις πισω απο τα φωτα,ετσι δεν ειναι?Πισω απο τα δυσνοιτα ψεματα που ακομα και εμεις που τα διμιουργουμε δεν τα καταλαβαινουμε,αλλα και οι αλλοι τα αποδεχονται παρα πολυ ευκολα,απλα γιατι..βαριουνται να τα αναλυσουνε η' ετσι ειναι πιο ευκολο να προχωρησουνε σε αυτην την παρωδια μαζι μας..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Διψασμενα τα ματια,διψασμενη η καρδια μου,αλλα πιο πολυ απο ολα ..διψασμενο ειναι το μυαλο μου.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Εχω παρει και εχω δωσει,εχω κοιταξει καταματα τον ηλιο και θα το ξανακανω,εχω πεσει χωρις δευτερη σκεψη σε απυθμενα βαθη αλλα το Do Re Mi ειναι πανομοιοτυπο.Και εκει που νομιζεις οτι αυτες οι τοσο μοναδικες νοτες ερωτευονται η μια την αλλη και κατακτουν το απολυτο κρεσεντο στους λαβυριθνους του μυαλου σου και η εξισωση ..εγω + εσυ = ενα ...ειναι ενα συναιπαγετε πριν απο την λυση ,εχεις μπροστα σου ενα τεραστιο 0.Μην το ξεκη</span></strong><strong><span style="font-family:Arial;">νας παλι απο την αρχη. 0 + 0 = 0. Αποχαιρετατο νοιωθωντας ευγνωμοσυνη γιατι απλα προσπαθησες και προχωρα στην επομενη εξησωση. Το συμπαν εχει απειρες.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τα ζωα που κατοικουνε μαζι με εμας σε αυτον τον πλανητη ,αν το εχετε ξεχασει,ειναι οι καλυτεροι μαθητες.Καιρος να γυρισουμε πισω στα θρανια λεω εγω,αλλα ποιος με ακουει? Εχουμε πολλες απουσιες και εχουμε μεινει ,ουτε καν στο νηπειαγωγειο..μακαρι να ειχαμε παραμεινει εκει!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">ALL I GOT IS ALL I HAVE DONE ..ειτε το ηθελα ,ειτε δεν το ηθελα.Οι πραξεις μας ειναι το παρελθον μας και ολοκληρη η περιουσια μας.Ας το παρουμε αλλιως πλεον ..και σας παρακαλω ανοιξτε και κανα βιβλιο να μπει λιγο φως και καθαρος αερας..μουχλιασαμε!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Υ.Γ Ειπα να μεινω σοβαρη σημερα αλλα δεν αντεξα ,αλλωστε εχουμε αρρωστησει με τοση σοβαροφανεια! </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-1416329343789606337?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-2695332249492593042009-05-04T07:25:00.000-07:002009-05-04T07:33:42.451-07:00<strong><span style="font-family:Arial;">Προς καθε γυναικα και αγορακι που νοιωθει γυναικα [κανενα προβλημα επι τουτου],εχω υπεροχα νεα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Βρηκα την λυση στο τεραστιο προβλημα που μας βασανιζει απο οταν καταλαβαμε τι εχουμε μεσα στο ροζ βρακακι μας..Δηλαδη στην πολυ απλη και γεματη τρομο ερωτηση:Που ειναι ο μαλακας ο πριγκηπας που με παραμυθιαζανε μικρη και ακομα παραμυθιαζομαστε μην γελιομαστε.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τελικα ειναι πολυ πιο κοντα μας απο οτι φανταζομαστε..ρεκλα στο χαλακι της κουζινας ισως,κουλουριασμενος στο κρεβατι μας ισως,τρεχωντας απο πισω μας παντα;Ακριβως ,καλα καταλαβατε..για τον υπεροχο σκυλο ομιλω!Οι σκυλοι ειναι απειρως καλυτεροι απο τους αντρες και για του λογου του αληθες ειδου τα αποτελεσματα της ερευνας μου..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι μπορει να χαλβαδιαζουν αλλα θυληκα,αλλα τρεχουνε διπλα σου οταν τους φωναξεις και αδιαφορουνε παντελως αν το νουμερο του σουτιεν σου δεν ξεπερναει το 0!Οι σκυλοι ξερουναι να ακουνε και σε κοιτανε με εκεινα τα απειρος γλυκα ματια τους,εστω κι αν δεν καταλαβαινουνε απολυτος τιποτα απο την ελληνικη γλωσσα ..ισως να γνωριζουνε το πασιγνωστο μαλακας!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ενας σκυλος δεν θα μπει ποτε στην διαδικασια να αναρωτηθει αν ειναι αρκετα κιλα καλος για σενα.Ειναι αυτο που ειναι ακομα και ας ειναι κακασχημο οπως το τσιουαουα!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος δεν θα εχει ανασφαλεια αν βγαζεις πιο πολα ευροπουλα απο αυτον,ισα-ισα θα χαιρετε που η κυρα του εχει αναλαβει ολες τις ευθυνες!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι θα σου δειξουνε ξεκαθαρα οτι θελουνε να βγουνε εξω βολτα,σε τετοιο σημειο που η εξωπορτα να θελει αντικατασταση και οχι διμιουργωντας σεναριο επιστημονικης φαντασιας.Οπως π.χ πως γινετε ο γκομενος σου να εχει 35 θειους και θειες,μην αναφερω την κακομοιρα γιαγια που εχει παει στον αλλο κοσμο αλλες τοσες φορες,ενω οι γονεις του δεν εχουνε καθολου αδερφια?Να μην μιλησω,για τον συμπτωματικα εντελως εμφανιζομενο φιλο απο τον στρατο,που κανανε σχοινακια μαζι,μια φορα και εναν καιρο σε εντελως διαφορετικες περιοχες της Ελλαδος καθε φορα ..μυστηριο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι θα σου δειξουνε επισης,οτι ζηλευουνε ξεκαθαρα,δειχνωντας την οδοντοστοιχια τους σε ολο της το μεγαλειο και οχι ψαχνωντας κινητα,τσαντες η' ρωτωντας:Ποιος ειναι αυτος που μιλαγες τωρα,οχι οτι με νοιαζει,αλλα να μωρε ,δεν μου αρεσει η φατσα του?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος δεν θα διεκδικει συνεχως το τηλεκοντρολ,λες και ειναι προεκταση μην πω ..ξερετε εσεις,αλλα θα το αγκιξει μονο αν το πεταξεις και αυτο για να στο φερει τρεχωντας πισω στα χερακια σου,εστω κι αν το προγραμμα εχει αθλητικη κυριακη..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι οταν ορμουνε και γλυφουνε μια αλλη σκυλιτσα,δεν ισχυριζονται μετα οτι ειναι η πρωτη τους αγαπη απο το νηπειαγωγειο,που ξαναβλεποντας την,η χαρα τους ειναι τοση που παιζουνε την μακρια γαιδουρα δημοσιως!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Δεν χρειαζετε να σκεφτεσε επι ωρες και ωρες,φτανοντας μεχρι και σε ψυχαναλητη,ακουμποντας τα ζεστα λεφτουδακια σου,προκειμενου να ξεκαθαρισεις που παει η σχεση με τον σκυλο σου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι ομορφοι σκυλοι δεν γνωριζουνε την ομορφια τους και συνεπως ειναι παντα ετοιμοι στα ραντεβου τους,χωρις να κοιταζονται σε καθε πιθανο καθρεφτη που θα συναντησουνε με τις ωρες..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι θα σκεφτουναι μονο με το στομαχι τους και οχι με το ανεγκεφαλο αλλο κεφαλι τους,που αψυχα καθε νομο βαρυτητας,ετσι θελω να πιστευω.Αν ομως σκεφτετε και αυτος με το ιδιο κεφαλι, του πετας μια περιοιπημενη στειρωση να εχεις το κεφαλι σου ησυχο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος δεν θα κατακρινει ποτε τον τροπο που οδηγας,απλα θα παρακολουθει αμεριμνος την διαδρομη,μην σου πω οτι θα σου φερει και τα κλειδια κουνοντας την ουρα του.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος ξερει και δεν υπαρχει ποτε περιπτωση να αμφισβητησει το γεγονος οτι εχεις δικιο.Δεν προσπαθει να σου σπασει τα νευρα,εν ολιγεις γιατι πρεπει να εχει την τελευταια κουβεντα,εστω και αν αμολαει παπαριες..Ελεος!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος γουσταρει να σου δειχνει οτι σε αγαπαει και σε δημοσιους χωρους,χωρις να νοιωθει οτι χανει καποια γαλονια αντριλας! Σε γλειφει ολοκληρη και σε διεκδηκει και ας του θυμωσεις..δεν μασαει καθολου!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος θα χαρει τρελα οταν γυρισεις κουρουμπελο απο την βραδυνη σου εξοδο με τις κολλητες σου,χωρις να σε περασει απο τα 40 κυματα ερωτησεων,που τις περισσοτερες φορες δεν εχουνε κανενα νοημα και φυσικα καμια απαντηση..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος σου δεν απαιτει να μαγειρευεις τον μουσακα οπως η μανα του,ουτε χρειαζεται να την γνωρισεις για να παρεις την σιωπηλη συγκαταθεση της,οταν πατε προς γαμου κοινωνια..αν ειναι ποτε δυνατον αυτο..</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι ξερουνε πολυ καλα τι σημαινει πιστη και αφοσιωση,κατι που στο μαγικο λεξιλογιο των αντρων εχει σβηστει με blanko...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Δεν χρειαζετε να ακολουθησεις τον σκυλο σου κυνηγωντας μπεκατσες για να διατηρησεις την σχεση σου,σε αντιθεση με τον γκομενο σου που εχει ως χομπυ την ελευθερη πτωση με αλεξιπτωτο....</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Οι σκυλοι καταλαβαινουνε ποτε κανανε μαλακια και αισθανονται ενοχες και πανω απο ολα δειχνουναι οτι εχουνε μετανιωσει.Δεν το παιζουνε Αλεκος λεγοντας ..ποιος ΕΓΩ τρελλη εισαι?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τον σκυλο σου ανετα τον δενεις σε μια κολονα οταν γουσταρεις να μπουκαρεις στα Dona Karan και να κατσεις 221 ωρες,τιναζοντας την πιστωτικη του καρτα στον αλλο κοσμο ,μαζι και αυτον,με την βεβαιωτητα οτι θα τον βρεις εκει που τον αφησες και φυσικα χωρις να φοβασε οτι θα ακουσεις τα καλαντα σε αντιχριστη version!!!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Ο σκυλος σου θα σε υπερασπιστει ακομα και με την ζωη του,αν αισθανθει οτι απειλειτε εστω και μια τριχα της κεφαλης σου,σε αντιθεση με καποιος ψεφτομαγκες που σηκωνουνε χερι μονο πανω σου,γιατι μονο εκει τους παιρνει και πολυ απλα δεν τους σηκωνετε και τιποτα αλλο!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;"> Εν κατακλειδη, ο σκυλος ξερει τι θα πει οχι και ΟΧΙ σημαινει οχι..τελεια και παυλα..ουτε ισως,ουτε μηπως,ουτε ναι αλλα το παιζεις δυσκολη,ουτε αυτο μου εδειξες μωρη ..τι το παιζεις τωρα?</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Για ολα τα παραπανω και πολλα ακομα ..ΚΟΡΙΤΣΙΑ,τρεξτε να αποκτησετε εναν σκυλο εκτος και αν ηδη εχετε.Δεν θα το μετανοιωσετε.Ειτε κρυο,ειτε ζεστη αντεχει,αρκει να τον ταιζετε..μην τα θελουμε ολα δικα μας.Βεβαια υπαρχουν καποιες μικρες τεχνικες λεπτομερειες στο ολο σκηνικο..καταλαβαινετε, αλλα καλο το παραμυθη.Για σκεφτητε το λιγο..τρισδιαστατο κιολας,με εναν σκυλο πανταχου παρων και με τιτλο: Το αλλο μου μισο,ο αντρας μου ο τετραποδος Τζακ και παντα με happy end!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">Τιποτα ομως δεν ειναι τελειο και η μαυρη αληθεια ειναι οτι δυστηχως δεν μπορουμε χωρις τους αντρες γιατι πολυ απλα ειμαστε μαζοχες,καταδικασμενες απο τα γενοφασκια μας.Ετσι το μονο που εχουμε να κανουμε και εγω και εσεις, ειναι να χουχουλιασουμε με τον τετραποδο αρσενικο μας η' να τον στειλουμε προς αναζητηση τρισχαριτωμενης σκυλιτσας.....Που ξερετε,μπορει να χουχουλιαζει και αυτη με εναν εξισου μαζοχα αντρα οπως εμεις και να απαρυθμει και αυτος τα προτερηματα της σκυλιτσας του!</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;">ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΑ..ΛΕΤΕ? </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-269533224949259304?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-55398873686854359602009-05-04T07:18:00.000-07:002009-05-04T07:35:30.594-07:00Flight A3 0355<br />Gate 6<br />Time 12:15<br />Seat 11A<br />Boarding time 11:45<br />From nowhere...To heaven<br /><br />Τελευταια ειδοποιηση για επιβιβαση.<br />Τελευταιο ξυπνημα πριν το ληθαργο της αποπλανησης,τελευταιο αντιο για το αυριο που δεν ερχετε.<br />Φευγιο μου τρελλο,σε πιο ταξιδι θα με γυρεψεις και παλι?<br />Μεθυσμενο μου κορμι τι ζητας σε τοπους που δεν ξερεις?<br />Βασανο η αυγη,ζητα την απογειωση!<br />Βηματα γεματα προσμονη πανω σε συννεφα απο μελι..με πανε και με γυριζουνε χωρις σταματημο.<br />Τρενο χωρις ραγες,φωτια χωρις σπιθα,φαρος χωρις θαλασσα..τηλεφωνο που δεν χτυπα,θανατος χωρις λυτρωση.<br />Πισω απο τις λεξεις ολη η αληθεια που δεν προκειτε ποτε να αγαπησω..<br />Πισω απο αναστεναγμους η πατριδα που θελω για παντα να μεταναστεψω..<br />Πονος δικος μου,το στηθος ενος καινουργιου ουρανου που μεσα του θελω να κουρνιασω σαν μικρο παιδι..<br />Ζηλια δικια μου,τα φιλια που δεν γευτηκα..<br />Δεσε την ζωνη σου,εχε μου εμπιστοσυνη..εγω θα σε κομματιασω ξανα,εχω την δυναμη και το ξερεις.<br />Κλεισε τα ματια και ασε με να σε ψιλαφισω,οπως ο τυφλος οδηγει την ψυχη του στα σκαλοπατια του Αδη.<br />Σφαλισε τα δαχτυλα μεσα στα δικα μου..θελω να σε σκοτωσω,τοσο γλυκα,τοσο αθωα.<br />Κανε κισσο το κορμι σου,τυλιξου γυρω απο το δικο μου,θελω ΕΣΥ να πατησεις την σκανδαλη.<br />Παρεξηγηση μου..ποσο μεγαλωσες?<br />Τα φωνηεντα γινανε συμφωνα και η μεταφορα τρελη παρωμοιωση γεματη ατσαλες φωνες στολισμενη.<br />Στην λεπτη γραμμη της προσγειωσης το αποτελεσμα θα κρατησω,καμωμενο με θρυψαλα απο θελω γεματα!<br />Μπροστα στο θολο τζαμι της αποφασης θα χασω την πτηση μου.Τι και αν ο ελεχγος της καρδιας δεν χτυπησε κοκκινο μπροστα στα ματια που με καλεσανε?<br />Ο χρονος των αισθησεων με προδωσε,κερδιζωντας και αυτο το στοιχημα.<br />Θα μαζεψω βαλιτσες αναμνησεις και θα ακολουθησω τα βηματα της λησμονιας μεσα σε κυμματα που ποτε δεν με ξεχασανε.<br />Δεν θα τολμησουμε καρδια μου την πτωση στο ονειρο χωρις αλεξιπτωτο,φτασαμε τοσο ψηλα που ζαλιστηκαμε!<br />Μοναξια μου σε χρειαζομαι..πανω στο παλιο τραπεζι τα ποτηρια μας περιμενουνε.<br />Η πτηση ακυρωθηκε και ο διαδρομος του ΦΕΥΓΙΟΥ μου δεν υπαρχει πια!<br />Πιο εισητηριο να εξαργυρωσω και πιο βιβλιο παραπονων να σκισω?<br />ΚΑΝΕΝΑ..μονο την ταξιδιαρα μου ψυχη που τοσο με παιδευει.<br /><br />ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΣΕ ΗΛΙΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΖΕΣΤΑΙΝΟΥΝΕ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ..ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΤΗΣΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ..ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5539887368685435960?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-12180914384402830782009-01-28T10:03:00.000-08:002009-01-28T13:37:39.967-08:00Πολλά τα groupakia στο face book. Κυρίως ότι κατεβάσει η κούτρα του καθενός. Έτσι με άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε! Ήθελα να ήξερα όλος αυτός ο χρόνος που εξοικονομείται για να σκεφτείς τι group θα δημιουργήσεις και στην συνέχεια να το κάνεις πράξη που στα σκατά βρίσκεται ,αλλά από την άλλη οι περισσότεροι από εμάς η δεν δουλεύουμε η τρέχουμε να βρούμε δουλειά ,και πάνω από όλα πάντα θέλουμε να πούμε κάτι ,ας το χαρακτηρίσω ,διαφορετικό μιας και ξερολες ..μιας και Ελληναρες!!<br />Πριν λίγες ημέρες όμως έπεσα κυριολεκτικά μέσα σε ένα group που μου κίνησε το ενδιαφέρων αρκετά και για αν είμαι ειλικρινής, άφησα και τις περγαμηνές μου μιας θέλω να πιστεύω οτι είμαι αρκετά σκεπτόμενο άτομο! Το θέμα είχε να κάνει με τις λεγόμενες ΚΥΡΙΕΣ...Για να αποσαφηνίσω την κατάσταση με τον όρο κυρίες ,έβαζε το ερώτημα ...Ποιες κατά την γνώμη σας λέγονται κυρίες και ποιες το παίζουνε; Με μια πρώτη σκέψη η απάντηση είναι εύκολη ,με μια δεύτερη όμως ματιά το πακέτο είναι όντως ..ΠΑΚΕΤΟ!!!<br />Διάβασα όλα τα σχόλια που κάθε μέλος είχε παραθέσει και το πράγμα είχε πολύ ζουμί.Η αιώνια διαμάχη μεταξύ αρσενικού και θηλυκού σε όλο της το μεγαλείο αλλά με την τεράστια διαφορά ότι ήτανε καταγεγραμμένη και μπορούσες να την εξετάσεις από πολλές οπτικές γωνίες ..και με περισσότερη ψυχραιμία!Το πουτανακι ,τσουλάκι κ.τ.λ έδινε ρέστα και το μαλάκας ,γάιδαρος ,κάθαρμα συμπλήρωνε το φιλοδώρημα...γιατί πως να το κάνουμε συμπληρωματικοί είναι οι ρόλοι μας σε αυτή την ζωη..αγόρια και κορίτσια!<br />Το πια είναι όντως κυρία ,πιστεύω ότι έχει να κάνει με τον εγκέφαλο που κουβαλάει ο καθένας .Είναι πολύ οι παράμετροι και οι συντεταγμένες και πάρα πολλές οι εμπειρίες που κουβαλάει ο κάθε καμένος. Γιατί μην τρελαθούμε πολύ έχουμε κάψει την γούνα μας ερχόμενη αντιμέτωπη με μια κλασική αντιπρόσωπο αυτού του είδους!<br />Ουσιαστικά το πρόβλημα ξεκινάει από τον κύκλο ,ξέρετε αυτό το γεωμετρικό σχήμα που δεν έχει αρχή και τέλος.Γιατί και αυτή η κατάσταση είναι σαν το άπειρο ..κανείς δεν ξέρει ποιος το ξεκίνησε ποιος το δημιούργησε.Φαύλος κύκλος και γύρω γύρω όλοι ,με ασπίδες και τόξα ,ετοιμοπόλεμοι και συνάμα υπερασπιζόμενοι τα γεννητικά μας όργανα που μας κάνουνε τόσο διαφορετικούς και ταυτόχρονα τόσο απαραίτητους για τον άλλον.<br />Ο άντρας είναι κυνηγός ,έτσι μου λέει η γιαγιά μου εδώ και χρόνια και η δουλειά του είναι το θήραμα να πέσει οπωσδήποτε μέσα στην καλοστημένη παγίδα {έγκειται πόσο καλός είναι σε αυτό} κάνοντας το θηλυκό να νιώσει μοναδικό και πολύτιμο .Από την άλλη η γυναίκα πρέπει να είναι το θήραμα άλλα με μια μικρή αλλά τεράστιας σημασίας διαφορά.Να έχει δημιουργήσει αυτή την καλοστημένη παγίδα [συμβουλή της γιαγιάς και αυτή] .Ποιος θα μου λύση την εξίσωση;Ποιος είναι ο άγνωστος Χ στην προκειμένη περίπτωση και και από που στο διάολο ξεκινάμε;Νομίζεις οτι πετάς η ονειρεύεσαι; Έπιασες τα σταφύλια η ως αλεπού τα έκανες κρεμαστάρια;<br />Και αν το δούμε διαφορετικά τι κάνει μια γυναίκα να λέγετε η καλύτερα να την χαρακτηρίζουνε πουτάνα; Αν και το αρχαιότερο επάγγελμα από ότι γνωρίζω ,με το συγκεκριμένο επίθετο είχα πολλές διαδουλευεις κατά καιρούς στην ενεργό σεξουαλική ζωή μου .Πρωταρχικό ρόλο στις κατά μέτωπο συζητήσεις με το alter ego μου είχανε οι προκαταλήψεις και τα ταμπού που κουβαλούσα από παιδί και τα οποία μου πίεζαν τον εγκέφαλο τόσο πολύ που και να είχα ευχαριστηθεί την άλωση της ..ΠΟΛΗΣ μου[μην σου πω την είχα υπονομεύσει κιόλας ], εγώ έβαζα γυαλιά να μην φανεί η ντροπή μου!!<br />Ας προσπαθήσουμε να λύσουμε την εξίσωση ... λέμε τώρα.<br />Η γυναίκα προορίζεται για ..το χιλιοειπωμένο ερώτημα ..πότε θα γίνω μανα; Μην τα βάλουμε με την φύση τώρα .Αρα θα προσπαθήσει να βρει τον κατάλληλο και πιο διαθέσιμο αρσενικό για να συντελεστει το μεγαλύτερο θαύμα της φύσης .Μιας και άνθρωποι έχουμε μια διαφορά με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο.Σκεφτόμαστε ,νιώθουμε και κατά συνέπεια ερωτευόμαστε ..και εδώ αρχίζουμε τα δράματα<br />Όντως η γυναίκα είναι πιο πρακτική επί του θέματος ..δεν τα δίνει όλα οπως ο άντρας αλλά αυτό δεν την κάνει πουτάνα .Έχουμε μπερδευτεί!! Αν ο συγκεκριμένος υποψήφιος δεν μπορεί να της προσφέρει αυτό το οποίο το γαμημενο της βιολογικό ρολόι της υπαγορεύει θα πρέπει να παει παρακάτω ότι κι αν σημαίνει αυτό .Και αυτό γίνετε πολύ απλά γιατί οι σάλπιγγες της και τα ωάρια της είναι σαν το γάλα ..με ημερομηνία λήξης .Για έναν άντρα είναι ψιλά γράμματα και από μια άποψη το καταλαβαίνω αλλά για την γυναίκα είναι ένας αγώνας δρόμου και δυστυχώς δεν έχει και πάρα πολλές συμμετοχές ..<br />Καπου ειχα διαβασει οτι η γυναικα που δεν εχει τεκνοποιησει γινετε αγριο θηριο και ειναι αληθεια ,τεκμηριονεται και απο επιστημονικης πλευρας λογω ωρμονων.Αρα θα κανει οτι ειναι δυνατον για να φτασει στο στοχο της ,ακομα και αν πρεπει να σε στειλει απο κει που ειρθες οσο και αν δηλωνει ..δικια σου για παντα.<br />Και αν οντως εσυ μεσα στα ματια της εχεις βρει το αλλο μισο σου και την μητερα των παιδιων σου και θες να προχωρησεις στην δημιουργια μιας οικογενειας ,πως θα τα καταφερεις με τα υπεροχα εφτακοσια ευροπουλα σου;Αλλος ενας παραγοντας στην εξισωση μας.Τα μαρουλια που πλεον δεν φυτρωνουνε πουθενα.<br />Ναι η γυναικα θα το εξετασει και αυτο !!Για να γινει αυτο ..πρεπει να υπαρχει και αυτο ..πολυ απλα .Killer θα την χαρακτηρισετε και πολυ καλα θα κανετε και πολυ καλα θα κανει και αυτη με την σειρα της να σηκωσει κεραιες για την αναζητησει του θησαυρου.<br />Αυτο ειναι το ενα σκελος του προβληματος αν και θεωρω οτι ειναι η βασικη πηγη και απο εκει ξεκιναει, αν μπορω να παρω το ρισκο ...ο κυκλος μας !!<br />Ερχομενοι πλεον στην εποχη μας ,η γυναικα εχει διεκδικησει και εχει αποκτησει πραγματα και ελευθεριες που καποτε υπηρχανε μονο στην σφαιρα της φαντασιας της.Το υφαιστειο καποια στιγμη θα κανει την εκρηξη του ..ετσι και η γυναικα την εκανε .Ομως την πηρε και αυτη το ωστικο κυμα.Ζαλιστηκε και εχασε την μπαλα και την ευθεια.Το μετρο εχει κλειδαμπαροθει πολυ καλα και οι κοκκινες καρτες ειναι πλεον απειρες.<br />Ειναι τοσα πολλα τα μυνηματα και η παραπληροφορηση που και να θελεις να παραμεινεις σταθερος περπατωντας στο τεντωμενο σκοινι που επελεξες κατι θα σου αποσπασει την προσοχη και θα κανεις βουτια καπου που τις περισσοτερες φορες δεν υπαρχει σχοινι ασφαλειας.<br />Ολες μα ολες οι γυναικες θελουν να λεγονται κυριες .Να λεγονται αλλα και να ενοουνται!!Δεν ειναι ευκολο.Δεν θα μιλησω για τα κοριτσακια δεκαεξη με εισοσιδυο ,εικοσιτρια ...αυτα αποτελουνε πλεον μια κατηγορια που δεν εχω επιθετο για χαρακτηρισμο και ειλικρινα λυπαμε!![ευτυχως ειπαρχουν και πολλες εξαιρεσεις]<br />Το να ανοιγεις τα ποδια σου χωρις λογο ..μονο και μονο γιατι πλεον ειναι της μοδος ,ειναι tredy ,καλυτερα να κανεις αλλαγη φυλου μηπως και καταλαβεις τι σημαινει εχω καψες.<br />Αν οντως σε εχουνε καταβαλει σαν τον διολο ..ναι με την ευχη μου ζησετω και σπασε ολα τα κοντερ και με ξεκαθαρες διαδικασιες .Μην περιμενεις τιποτα και ταυτοχρονα περιμενε τα παντα.Ολα ετσι καπως ξεκινανε !!<br />Το να προκαλεις ομως τον υπεροχο εχθρο σκεφτομενη τους κοιλιακους του, τοστακι με τους δκους σου κοιλιακους και στην συνεχεια την εχεις δει μαθητρια του καταχητικου μην περιμενεις αλλον χαρακτηρισμο για το προσωπο σου περα απο αυτον που τοσο πολυ φοβασαι .<br />Και το απιστευτο στην ιστορια ειναι οτι οι περισσοτερες απο εμας λειτουργουμε ετσι για να μην<br />μας καρφωσουνε αυτη την ταμπελα. Αν φαω το λουκανικο [που το συγκεκριμενο μου αρεσει πολυ] ,με την πρωτη και ολοκληρο ειμαι ευκολη και φτηνη αρα δεν ειμαι για σπιτι και οικογενεια!!Αν απο την αλλη το παιξω ..γλυφω την μουσταρδα και μου αρεσει αλλα το λουκανικο θα περιμενει λιγο, πιστευουμε οτι η επομενη σταση θα ειναι δειπνο υπο το φως των κεριων με τον παπα να περιμενει στην γωνια.<br />Ξερετε οι αντρες δεν ειναι τοσο βλακες και ηλιθιοι οσο θελουμε να πιστευουμε..εχουμε υπερκτιμησει τις δυνατοτητες μας και αλλωστε εχει τοσα πολλα καραβια εκει εξω που οι περισσοτεροι θεωρουνται πλεον εφοπλιστες.<br />Μια κυρια πανω απο ολα ειναι ειλικρινεις με τον ευατο της .Δεν μπερδευετε με πολλους δορυφορους ταυτοχρονα ..και αν το κανει πρεπει να ειναι πολυ καλη στην αποδικοπιοισει.<br />Κατι που χρειαζετε πολλα χιλιομετρα ,πολυ ιδρωτα και πανω απο ολα πολλες σφαλιαρες.<br />Μια κυρια δεν θα κανει ποτε κατι που δεν θα ηθελε να το βιωσει και αυτη.Ο κηπος μας και τα καταχωρημενα τετραγωνικα μας μετρα ειναι ,την δεδομενη στιγμη αυτα.Μην αμολας τα προβατακια σου σε αλλο χωραφι ..ο λυκος δεν κανει διακρισεις ..καποτε μπορει να αμολησει καποιος αλλος τα δικα του στο δικο σου..Ποια τα κοσμητικα επιθετα που θα χρησιμοποιουσες για την γειτονισσα σου;Συμφωνω οτι κανεις δεν ειναι ιδιοκτησια κανενος αλλα την δεδομενη χρονικη στιγμη η κυριοτητα δεν ειναι δικια σου..ασε την γυναικεια σου ανασφαλεια κατα μερος.<br />Το να φερθεις εξυπνα δεν σημαινει οτι φερεσε με πονηρια .Το να φερθεις με ειλικρινεια ομως σημαινει οτι διαθετω προσωπικοτητα[οτι κοστος και αν εχει αυτο],σημαινει οτι εχω αυτοπεποιθιση σημαινει οτι σεβομαι τον ευατο μου σημαινει οτι ειμαι κυρια.<br />Τα ασχημα νεα ειναι οτι ο αντρας και δε ο Ελληνας τις περισσοτερες φορες δεν αντεχει αυτη την ειλικρεινια ,εχει αλλα προτυπα στο μυαλο του για το τι σημαινει η λεξη κυρια.<br />Δεν εχει φαει λουκανικο πανω απο τρεις φορες ,δεν ξερει τι σημαινει οθωμανικο οπισθεν..ξερει να ανοιγει φυλο και τελος ξερει να κανει τα στραβα ματια γιατι οπως και να το κανουμε ειναι ο ..ΑΝΤΡΑΣ.<br />Εν κατακλειδι το πακετο θελει πολυ δουλεια και πανω απο ολα καθε πακετο ειναι μοναδικο .Εχει το δικο του χρωμα,το δικο του μεγεθος,την δικια του κορδελα,τον δικο του μοναδικο αποστολεα και παραληπτη και το μοναδικο του δικο του ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ!!!!<br />Αλλωστε τα παντα ειναι σχετικα κυριες και κυριοι!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-1218091438440283078?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-52851067678486855432008-12-13T05:09:00.000-08:002008-12-13T10:47:20.383-08:00<span style="font-weight: bold;"> Σήμερα προσπαθώντας να συνέλθω από το χτεσινό ξενύχτι και με οριζόντια θέση στην κρεβαταρα μου, σκέφτομαι τα χτεσινά αποκαλυπτικά γεγονότα. Εζησα κατι που μπορει σε καποιος να φανει αστειο ,εστω κοινοτυπο ..δεν ξερω αλλα για μενα που κοιταω το ταβανι ακουνητι εντελως, αν και το στομαχι μου διαμαρτυρετε εδω και ωρα ,ητανε ακρως υπεροχο!<br /> Με τον κολιττο μου εξω κ την υπολοιποι παρεα ..σε μια περιπλανιση που αυτη την φορα ειχε πολλα παρατραγουδα..μαλλον ο ιδιος εγινε ενα παρατραγουδο απο μονος του..<br /> Πως είναι δυνατόν προκείμενου να καταρρίψεις το στοχο που σου κουνιέται από τιν απέναντι όχθη του καταγωγίου που ονομάζετε μαγαζί διασκεδάσεως ..και δυστυχώς υπήρξα θαμώνας του εχτές το βράδυ,να μεταμορφώνεσαι σε λυσσασμένο μαλάκα που έχει να δει την ..χαράδρα και να βουτήξει μέσα της εκατό χρόνια!!!!ΠΩΣ???Μιλας για τον κολιττο σου δεσποινις ..ε ναι ακριβως γι'αυτο ..αυτο ομως σκεφτικα εκεινη την στιγμη και ακομα χειροτερα γιατι δεν ητανε ο φιλος μου αυτος ..οχι αυτο που παρακολουθουσα ητανε ο διδυμος αδερφος του..σιγουρα!<br /> Η αντρική φύσει θα μου απαντήσετε !Ναι δεν αντιλέγω ..αλλά ως ένα σημείο . Δεν θα κρύψω το γεγονός ότι απο ενα σημειο και μετα ειμασταν για γελια ..και φυσικα δεν θα κρυψω και το γεγονος οτι δεν εκανα καμια προσπαθεια στο να τον συμορφοσω αν και θα επρεπε..<br /> Κ για να έρθουμε στο ζουμι.Καλά η αντίπερα όχθη έχει κέφια κ καλά κάνει και παίζει το γνωστό παιχνίδι ..τώρα θα σε κάνω να χοροπηδας μαλάκα μου!!Το έχω κάνει και εγώ πολλές φορές γιατί να το κρυψομεν άλλωστε??Αλλα με μια σημαντικη διαφορα ..δεν ειχα να δοσο λογιαριασμο σε κανεναν ! Η γυναίκεια ανασφάλεια είναι το νερό για να ξεκινήσει ο μύλος να αλέθει και όπιον πάρει ο Χάρος!!Και άλλωστε είναι αυτο που αναζητούμε διακαώς πριν καν ανοίξουμε την εξώπορτα για την βραδινή μας έξοδο.Το παιχνίδι ,το θέλεις και θέλω,το σε παίρνω τώρα και ας είναι και στις τουαλέτες!!!Η κατάντια.Η ξεφτίλα.Η αποθέωση το πόσο μόνοι νιώθουμε και πόσο πολύ γδέρνουμαι τα κορμιά μας προσπαθώντας να ξεχάσουμε την καθημερινη πραγματικοτητα μας.Ισως αυτόν που θέλουμε και δεν μας θέλει και μπορεί αυτή τιν στιγμή να παρακολουθεί τα γεγονότα ,τον αχρηστο που τον λατρευαμε και μας φορεσε το κερατο ,το οτι η Μαρια ειναι κοπελα για σπιτι αλλα περα απο το να μαγειρευει παστιτσιο οπως η μανα μου ακομα φοραει της κιλοτες τις δικιας της μανας ,αν με εννοειτε και γιατι ρε πουστη μου να τα πληρωνω ολα εγο?Γιατί δεν χτυπάει το γαμημενο το κινητό ..που στο διάολο είναι όλοι τους?<br /> Σωστα ..που ειναι ολοι τους? Το τραγικο ειναι οτι και ολοι οι αλλοι την ιδια απορια εχουνε, αλλα την εκφραζουνε παντα με λαθος τροπο και σε λαθος χρονο.<br />Πως λεμε ,οταν εσυ πηγαινες εγω γυριζα....Ολα αυτα σκεφτομουνα για να δικαιολογισω το τσιρκο που ξετυλιγονταν μπροστα μου ,προς ξημερωμα ωρα ελλαδος,και παρακολουθουσα προσεκτικα, αφου πρωτα ειχα αποκρουσει αρκετα πεναλτι και ειχα ριξει απειρες κοκκινες καρτες σε αρκετους εξισου λυσσασμενους θαμωνες.<br /> Το κολιταρι μου ,σιγουρος επι της επικειμενης νικης μιας και η θυληκομαμι απεναντι τον εχει φτασει στο χειλος της χαραδρας ορμαει [και καλα κανει εδω που τα λεμε] .Αλλα η συγκεκριμενη χαραδρα εχει μεγαλο μηκος και εχουνε παρει θεση αρκετοι ομοδεατες..Τα σφινακια και τα ποτα ,σε ολη φυσικα την παρεα της πανε και ερχονται [δεν νομιζω να χαλασε ουτε πασαντεμπο η κυρια..για να δειτε ποσο κοροιδα ειστε]..Και να τα χαμογελα και να τα κουνηματα και να το τυχαιο αγγιγμα στο ομολογουμενος αβυσαλεο μπαλκονι της με περισσια χαρη απο τα δαχτυλα της.Και να τα χαχανητα ..και ξαφνου γυριζει και με κοιταζει!!!Δεν χρειαζετε να σας κανω μεταφραση της τηλεπαθητικης συνομιλιας μας..Μια η κεντρικη ιδεα..ποσο βλακες ειναι χριστε μου!!!ΠΟΣΟ!!!<br /> Ο φιλος μου καποια στιγμη θυματε οτι εχει και παρεα κ ερχετε στην μερια μας .-Θα σκασω ..ξεκιναει - Τι να κανω ,δεν ξερω ..και τον αλλο τον μαλακα τον ειδες απο κοντα δεν βλεπει οτι εγω παιζω μπαλα?-Καλα ρε μπαχλαδα ..απαντω ,την μπαλα που παιζεις με τιν Ντινα εδω και δυο χρονια και σε περιμενει και στο σπιτι την ξεχασες?<br />Κυριολεκτικα με κοιταξε με ενα υφος λες και του ειπα οτι η ΠΟΛΗ εγινε και παλι δικια μας.-Τι σχεση εχει αυτο τωρα? απαντα και καλα οταν εγω την παρακαλαγα καποτε και αυτη εκανε τα ιδια ητανε καλα? Ασε με που τωρα τελευταια εχει γινει και σαν ελεφαντας!![Που δεν ειναι σας το υπογραφω εγω..],και τελικα αλλο το ενα και αλλο το αλλο ..και βουρ ξανα για το ψητο!!<br /> Η αληθεια ειναι οτι δεν με εχει συνιθησει σε παρομειες δηλωσεις και γενικως ουτε σε τετοιες κυνηγητικα χομπι..σας ειπα ο διδυμος αδερφος του ητανε..<br /> Και δεν τελειωνουμε εκει..Το εργο ειχε και πολυ πολυ δραση.Κλοτσομπουνιδια ,ανοιχτες μυτες ,ενα μαγαζι στον αερα και αυτο γιατι τελικα η χαραδρα δεν αποφασιζε η μαλλον σαν την Πηνελοπη υφαινε τον ενα και χαλαγε τον αλλο και αντιστροφος..Και φυσικα ...εφυγε ΜΟΝΟ με την παρεα με την οποια ηρθε,συναμενη κουναμενη..Κυρια λεμε και με αυτοπεπιθιση στα Ιμαλαια..!!!Ειμουνα χιλια τα εκατο σιγουρη επι αυτου..Οπως ειμαι σιγουρη οτι καποιος αλλος ειναι ο ηθικος αυτουργος της συμπεριφορας της .Δεν θα την δικαιολογησω επειδη ειμαι και εγω γυναικα ..Πιστεψτε !!Απλα ολα εχουνε να κανουνε με την λεγομενη δραση και αντιδραση..<br /> Κοπελαρα ητανε ,μια κοπελαρα ομως που περα απο μενα κανεις απο τους υποψηφιους μνηστιρες δεν προσεξε οτι το κινητο της ειχε κολισει στα χερια και το κοιτουσε ανα πεντε λεπτα ..περιμενοντας κατι που τελικα δεν ηρθε!<br /> Και θα μου πειτε αυτα βρε γινονται καθε μερα !!Ναι γινονται ..τωρα οχι παντα με σπασμενα κεφαλια και τους μπατσους κατα ποδας..Το!! μαλιοκουδαρο και ο κολιτος μου με τα παρασημα στα μουτρα και καμια δικαιολογια ,κανενα παραμυθι με happy end που θα μπορουσε ανετα να νανουρισει την ξαγρυπνη πλεον Ντινα!!<br /> Στο αυτοκινητο επικρατει ακρα του ταφου σιωπη με μονη παραφωνια το κινητο του Βαγγου που δεν λεει απο καποια στιγμη κ μετα να χτυπα με το ονομα της φρικαρισμενης πλεον Ντινας...Αν με αγαπανε οι αντρες ειναι γιατι ποτε σε τετοιες ωρες που τα νευρα τους εχουνε πλεξει χαλι ,εγω δεν μιλαω ..Του στυλ σου τα ελεγα εγω και δεν με ακουσες και ντιπ μυαλο δεν εχεις??Ποτε !!!Να ακουτε τις γιαγιαδες σας κοριτσια κατι παραπανω ξερουνε.Θα ερθει η ωρα που θα το ανοιξουνε το ριμαδι οπος καλη ωρα το εκανε και ο καταπονεμενος φιλος μου..<br /> -Ειναι εγκυος ..και δεν ξερω τι σκατα να κανω..πως να ανοιξω σπιτι εδω καλα καλα δεν τα βγαζω περα μονος μου ..και δωσε και πες και πες και πες και ξαναπες..ενα καρο δεν γινετε!!<br />Παγωτο εμεινα..μαλιστα ..Δραση- αντιδραση ειπαμε ..ετσι εξηγητε η παρακρουση..<br /> -Την αγαπαω γαμοτοοο..μαλακιες ολο μαλακιες λεω δεν το εκανε μονη της και εγω χεστης ειμαι ..ενας τεραστιος κλασικος χεστης..<br /> Καποιες στιγμες οντως ειναι καλο να μην μιλαμε γιατι ειναι ηλιου φανεροτατο πια ειναι η δεδομενη απαντιση στο δεδομενο ερωτημα και ειναι ματαιο να προσπαθουμε να μεταμορφουθουμε σε κατι που δεν ειμαστε γιατι τρεμουμε τις τρομερες οντως αλλαγες της καθημερηνοτιτας μας που μονο η ζωη ουσιαστικα εχει αυτο το δικαιωμα..Ειναι η μανα δηλαδη και μοιραζει τα χαρτια..<br /> Ετσι ακριβως και ο αγαπημενος μου φιλος μεσα απο ολο αυτο που διαδραματιστηκε εχτες το βραδυ ..αμφισβητισε, ταλαντευτηκε,επεσε στην αρνηση ,νευριασε ,το επαιξε και πολυ αντρας ,σοκαριστηκε..ναι σοκαριστηκε μολις συνειδητοπιεισε την λεξη πατερας..και χαλαρωσε μολις η καρδια μιλησε ,τελευτεα αλλα οχι καταιδρομενη!!<br /> Κ γιατι τα καταθετω ολα αυτα? Το σιγουρο ειναι οτι εχω την εγκριση του ,αν και να μην ειχα το οκ ..παλι το ιδιο θα εκανα..Απαντηση δεν εχω!Το μονο που ξερω ειναι οτι τα χερια μου τρεχουν στα πληκτρα του υπολογιστη μου[χωρις ορθογραφεια ξανα..] μονα τους και θυμαμε καθε λεξη του ,καθε κινηση του ,καθε λεπτομερεια [ακομα και ποσα κοκκινα φαναρια συναντησαμε..],μια πολυ θυμαμε την εκφραση του προσωπου του οταν φτασαμε κατω απο το σπιτι ..ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΗΧΙΣΜΕΝΟΣ<br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"> Τελικα υπαρχουνε και παραμυθια αν οχι με καλο τελος[επετε η συνεχεια] αλλα τουλαχιστον με στιγμες που αν μη τι αλλο εχουνε πολλα να σου πουνε!Κ κατι ακομα ..ολα μα ολα εχουνε και αιτια και εξηγηση ,ολα ειναι μερος του παιχνιδιου .Δεν ειμαστε πιονια ,δεν λεω αυτο .Δικες μας οι πραξεις και δικες μας και οι επιπτωσεις και καλο ειναι να σπαμε τα μουτρα μας πιο συχνα ..ισως ετσι θα γινουμε μεγαλα παιδια ,ωριμοι αλλα οχι απο σκατα φτιαγμενοι!</span><br /><span style="font-weight: bold;"></span></div><span style="font-weight: bold;"> <br /> <br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-5285106767848685543?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-27896750337396473432008-12-04T23:09:00.000-08:002008-12-05T03:11:47.585-08:00<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;"><blockquote></blockquote><span style="font-weight: bold;"></span>Γεννηθηκα στην Γερμανια ,συγκεκριμενα στην Νυρε</span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;">μβεργι.Κλασικη ιστορια ελληνων μεταναστων θα σκεφτειτε!Για να δουμε αν και η δικια μου ιστορια ειναι για τα αζητιτα.Αλλη καμπουρα κουβαλας εσυ και αλλη εγω!Τελος παντων..οι γονεις μου απο οτι καταφερα να μαθω και να διασταυρωσω, παντρευτηκανε απο εναν ερωτα ολο τρελλα και κορδελα.Τρελλοι και παλαβοι σου λεω ..τοσο που επειδη, καθως η μητερουλα μου ειναι αυτο που λενε απο τζακι στα μερη μας οπως και στα μερη σας πιστευω ,ο λατρευτος μου παππους ειχε αποφασισει κ διαταξει ειδη με ποιον θα νοικοκυρευτει η θυγατερα του..και εν μια νυκτη [δεν ξερω αν ειχε και φεγγαρι,η θεια μου δεν θυματε]τα πιτσουνακια κλεφτηκανε. Με ταξι την εκλεψε,μην φανταζεστε κατι πιο.. prizon break ας πουμε..Η συνεχεια πιο ρομαντικη ..ο γαμος ευλογηθηκε σε ξωκλησι,με μοναδικους παρεβρισκομενους τους γονεις του μετεπειτα πατερα μου και μονο την γιαγια μου απο την εξισου μετεπειτα μητερα μου. Ο παππους μου ,ως Μεγας Παπας της Ρωμης ,αφορησε αυτο το μυστηριο. Ξεχασα να αναφερω και τους δυο μαρτυρες και φυσικα τον παπα, ο οποιος δεν εβλεπε μπροστα του απο το αγιο τσιπουρακι !!!Διασταυρωμενο και αυτο!!Η μαμα μου πανεμορφη [ετσι μου λενε ολοι για τα προσοντα της...τοτε],με μια καπελαδουρα ΝΑ ,της μοδος τοτε και ο father κομψοτατος μες το κουστουμακι του ,πανευτυχης που εγινε και επισημα πια δικια του η πριγκιπεσσα..Φωτογραφειες και ντοκουμενα επι του μεγαλειοδους γεγονοτος δεν υπαρχουνε ,θα σας εξηγησω παρακατω το λογο ..ετσι να υπαρχει και λιγο σασπενς.<blockquote></blockquote>Και επειδη ο παππους μου ειπε και ελαλισε ..εσυ δεν εισαι κορη μου πια ..η μαμα μου ως μια αλλη Μαρθα Βουρτση πηγε για τα ξενα ,καθως ο καλος μου πατερουλης δεν ειχε ουτε σπιρτα να αναψει τσιγαρο[να το παιζανε τουλαχιστον το ζευγαρι με τα σπιρτα], ηθελε να ανοιξει και σπιτικο τρομαρα του. Αλλα ερωτας ειναι αυτος, νεα παιδια, δεκαεφτα η μαμα μου ,εικοσι ο father μου,το μυαλο υπολειτουργει ενω καποια αλλα μερη του σωματος το εχουνε ριξει στο τσιφτετελι!!Και ετσι ερχομαστε στην Γερμανια και καπου εκει ερχομε και εγω.!ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ λοιπον!!!<blockquote></blockquote>Οι ραδιουργιες ομως των εχθρων δεν τελειωσανε ..οχι!Ο παππους μου δεν ελεγε να το χωνεψει με τιποτα,κοντευε να σκασει.Η κορη του, που την ειχε στα πουπουλα [αυτο ειναι αληθεια ..πλουμιστα κιολας],να παντρευτει το ρεμαλι, τον προικοθυρα τον ... καλα θελω καμια ωρα να γραφω τι κατεβαζε ..οχι και ξανα οχι!!Εδω το τοπιο ειναι λιγο θολο ,οσο αναφορα της πληροφοριες μου. Το μονο που εχω στα χερια μου ειναι ενα γραμμα της μανας μου προς την θεια μου ,που της εκθιαζει τον πατερα μου και οτι ειναι παρα πολυ ευτυχισμενη και περιμενει πως και πως ..εμενα!!Απο την αλλη εχω μαθει οτι και ξυλο επεφτε καθως ζηλιαρης ο συζυγος και πολυ αλκοολ και τζογος... αλλα ο πρακτορας εδω ειναι η C.I.A ,η γιαγια μου διλαδη. Η οποια σε τακτα χρονικα διαστηματα , ως καλη πεθερουλα και μανα ,εκανε την βιζιτα της για να δει τους νιοπαντρους. Και εδω θα τολμησω να πω οτι η γιαγια μου ,ως grande κολοπετσομενη,εβαλε το χερακι της! Ναι τολμω..δεν κρατας αντρα και δε τον μεγα παππου κλαρινο ,ενω αυτος νομιζει οτι κανει κουμαντο τοσα χρονια, και την περιουσια που κυμαινονταν σε κατι χωραφες και τρια σπιτια να μην μπορεις να την μετρησεις πλεον!! Μιλαμε για μυαλο και τσαγανο..<blockquote></blockquote> Και συνεχιζω ,το μπαμ εγινε οταν εγω ειμουνα μονο οχτω μηνων..την πηρε την μανα μου, μαλλον διακτινιστηκανε στην πατριδα σε χρονο dt και εγω μαζι φυσικα. Με τον πατερα μου δεν ξερω τι εγινε ..ο παππους μου ,ναι μεν χαρηκε αλλα θα της εβγαζε το λαδι και το ξυδι που ειχε φαει..το διαζυγιο δεν εγινε μονο καπνιζοντας την πιπα της ειρηνης..Απατσι και Γιανκιδες σε πληρη στοιχισει..για να καταλαβετε επι τεσσερα χρονια τραβιοντουσαν στα δικαστηρια. Τοσο μεγαλη διασταση πηρε το θεμα [ποιος Κουγιας και ποια Βατιδου] ,που βρηκα μεχρι και εφημεριδα εκεινης της εποχης που καταγραφει το ξυλο που επεσε αναμεσα στα σογια, στα σκαλοπατια του δικαστηριου. Ο πατερας μου δεν της εδεινε με τιποτε το γαμοχαρτο..μιλαμε για καψουρα[και αυτο σιγουρο πλεον] και η μαμα μου εχοντας βγαλει και το λαδι και το ξυδι ,παπαγαλειζε πλεον οτι κι αν της ζητουσε ο μεγας και τρανος παππους μου..Ο πατερας μου κατεληξε στην φυλακη ..μαλιστα, να και το prison break, ετσι μηπως παρουμε και το Ε.Μ.Μ.Υ στο τελος. Και μουλαρος ..εκει δεν ελεγε να το παρει αποφασει οτι τελειωσε.Οταν μιλανε οι μεγαλες δυναμεις κατεβαινουνε μεχρι και κυβερνησης λεμε..εδω θα κολοσουμε. Μεχρι και λεφτα του ταξανε εμαθα!!!Τιποτα ο πατερας μου..δεν λεω προς τιμη του, ισως απο την αλλη να ητανε και ο εγωισμος ,παντως την λυση σε αυτο το διπλωματικο τρικουβερτο γλεντι εδωσε ο αδερφος του πατερα μου. Δασκαλος και γραμματιζουμενος [ατσα απο τα παλια το δανειστικα] και αφου καταλαβε οτι η μαχη εχει χαθει λογω εξυπνοτερον ελυγμον του εχθρου..την μεταλαξη της θυγατερας εν ολιγεις..επιασε πρωτα την μητερα μου και την εβαλε να ορκιστει οτι ποτε δεν θα με αφηνε αν εκανε αλλη οικογενεια για να παρει το διαζυγιο. Η μανα μου φυσικα το εκανε και ετσι αφου επιασε μετα τον πατερα μου και ποτε δεν εμαθα τι του ειπε ,παρα μονο οταν εγινα δεκαοχτω,επεσαν οι υπογραφες.</span></span><blockquote></blockquote><br /></div><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;">Δηλαδη για να το καταλαβω και εγω,ο γαμος των γονιων μου κρατησε...ο κανονικος... γυρω στους δεκα μηνες ..ρεκορ για εκεινη την εποχη. Μπραβο μας ,παντα πρωτοποροι σε αυτη την οικογενεια ..ισως το λαβαρο της επαναστασεως να το κραταγε καποιος προ προ προ κ βαλε προπαππους μου.Η μανα μου ομως επεσε να πεθανει. Ξερετε αφου κοπασει η θυελα , βγαινει ο ηλιος και η αληθεια. Αν και ειμουνα γυρω στα πεντε τοτε, δεν εχω ξεχασει που μπηκα κρυφα στο δωματιο της μαμας μου, γιατι παντα φοβομουνα το σκοταδι και ακομα το φοβαμε, και την ειδα ταβλα στο κρεβατι και την γιαγια μου να της αλλαζει ενα πανι συνεχεια στο κεφαλι της και εκεινη να φωναζει συνεχεια μα συνεχεια τον πατερα μου!!!Ειχε τις φωτογραφιες απο το γαμο νομιζω στα χερια της και απο οτι θυμαμε η γιαγια μου ,οταν εκεινη πρεπει να λυποθυμισε ξανα,τις πηρε και τις εσκισε σε εξαλλη κατασταση..[γι'αυτο δεν υπαρχει ουτε ενα ντοκουμενο απο τοτε..δυστηχως για μενα..] απο τοτε μισουσα τις φωτογραφιες μεχρι που προσφατα ενα πλασμα με εκανε να της αγαπησω ξανα. Να αναφερω οτι το δικαστηριο λογο της ολης παραπανω καταστασης και ορισμενων αλλων αμφιβολων πιστειριων εβγαλε την ακολουθη αποφαση.Ο πατερας μου θα με συναντουσε και θα τον συναντουσα οταν ενηλικιονομουνα,δηλαδη στα δεκαοχτω μου..<blockquote></blockquote>.<br />Η αλιθεια ειναι οτι δεν μου ελειπε ..απλα κατι δεν μου κολαγε ,κατι ελειπε απο την εικονα απλα δεν καταλαβαινα τι?Ο παππους μου ειχε βαλει την πρικγηπισσα σε χρυσο κλουβι μαζι και το μικρο της. Εμαθα μετα οτι ο πατερας μου με καποιους αλλους συγγενεις του..και δικους μου λογικα..ερχοτανε να με δει πολυ συχνα αλλα και παλι ειχαμε δραματα.. το kill bill σε αλλη εκδοση ομως. Κill grandfather ..αλλα χωρις αποτελεσμα..Οταν τα εμαθα αυτα αρχισε να κολαει το παζλ στο μυαλο μου..Γιατι θυμαμε οτι για ενα μεγαλο διαστημα ,ειχαμε πολυ κοσμο στο σπιτι,ολο το εικοστετραωρο και οταν ερχοτανε μαλλον ο πατερας μου ,την μαμα μου την τραβαγανε μεσα στο δωματιο και εμενα μαζι και εγω τρομαζα και εκεινη εκλαιγε και η γιαγια μου της φωναζε και ακουγα φωνες απο παντου αλλα πιο πολυ εκεινη να φωναζει το ονομα του και αυτος [αυτος ητανε] το ονομα της και το δικο μου..αλλα δεν το ηξερα γιατι και αυτο το αλαξανε. Θα μου δινανε το ονομα της αλλης γιαγιας ,απο τον πατερα μου αλλα πηρα το αλλο ονομα,αστεια λεμε τωρα? Απορω γιατι δεν εξαφανισανε και μενα με τοσο μισος..απορω ωρες ωρες!!!<blockquote></blockquote><br />Οχι το αντιθετο εγινε..με λατρεψανε και ακομα με λατρευουνε και εγω το ιδιο ομολογω ,αν και οταν εμαθα ενα κοματι της αληθειας περασα σε αλλη διασταση..<br />πολυ απλα..<br />Η μητερα μου δεν κρατησε το λογο της ,ξερω πια οτι δεν μπορουσε [ειπαμε παπαγαλος ].Και οταν ο πατερας μου αρχισε να χανει καθε ελπιδα και αυτη το ιδιο, βρεθηκε και ο καταλληλος γαμπρος.Ομορφη καθως ητανε καρδιες εκαιγε ,τον εκαψε και αυτον.Συσσομο το βασιλειο ειπε ναι ...αλλα εδω εχουμε και αλλο βασιλειο.<br />Ερε γλεντια! Γιατι οι γονεις του μελλοντα πατριου μου ,απο μεγαλο τζακι και αυτοι,που δεν τα πειρανε μαζι τους οταν ανταμωσανε τον αγυριστο [για τα τζακια μιλαω] ,θεσανε απαραβατο κανονα για να γινει αυτη η συναλαγη. Σε γουσταρουμε για νυφη μας ,με το αζυμιωτο φυσικα αλλα χωρις το κουτσουβελο!!!<br />Ο παπαγαλος εφερε αντιρησεις φυσικα ,τα λουρια ομως πολυ πολυ σφιχτα ,κατεληξε μαριοννετα στα χερια τους και ειπε το ναι.<br />Ετσι με μεγαλωσανε ..ο παππους και ..η γιαγια!<br />[Μια παρενθεση..θα την δοικαιολωγω μεχρι να πεθανω.Ειναι η μανα μου και οταν εγινα και εγω γυναικα και αγαπησα και χειραγωγηθηκα πολυ απο αλλους καταλαβα,μην μου το στερησετε αυτο, απλα δεν θα το δεχτω]<blockquote></blockquote><br />Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΡΧΕΤΕ..<br />P.S Και παλι ζητω συγνωμη για την ορθογραφια..την επομενη φορα!!<br /><blockquote></blockquote><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-2789675033739647343?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1278250274264326741.post-89156758943930864192008-11-27T20:50:00.000-08:002008-11-28T00:46:27.844-08:00<div style="text-align: right;"><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;">Θα σας δείξω την πραγματικότητά μου!Θα προσπαθήσω,αν και δεν το ζήτησε κανεις. Άλλη μια αναρτήσει προσωπικών δεδομένων<span style="font-family:arial;"> <span style="font-family:georgia;">και εσωτερικών διαβουλεύσεων . Για να δούμε τι θα δούμε και εγώ και εσείς.Η αληθεια ειναι οτι αυτη την δεδομενη στιγμη εχω παθει γενικο blakout αλλα υποσχεθηκα στον ευατο μου οτι και ετσι να ειναι τα πραγματα θα γραψω οτι κατεβασει η κουτρα μου ..καλη ωρα!<blockquote></blockquote> </span></span></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:arial;"><span style="font-family:georgia;"> Αυτη την δεδομενη περιοδο της ζωης μου εχω απομονωθει σε ενα απο τα ομορφοτερα νησια της Ελλαδος.Γιατι αραγε; Ισως για να μην δω ποτε ξανα κοκκινο φαναρι,για να μην τρεχο απο τις εξι το πρωι σαν την τρελη να προλαβω τα απιθανα,για να μην βλεπω τις κυλοτες της κυρα-Βουλαρας απο διπλα [μια χαρα γυναικα ,μας ελεγε και το φλιτζανι που και που] αλλα δεν παυουν να ειναι κυλοτες, για να μην ακουω τον καθε αστοιχειοτω πλιν παντογνωστη ολων των καταστασεων να αμοαλει της ανωμαλιας το γκαγκελο;Ισως για ολα αυτα και ακομα περισσοτερα.</span></span></span></span> <span style="font-weight: bold;">Σιγουρα πολλα περισσοτερα ,οπως τοσα ειναι και ολα αυτα που με εκαναν να αγαπησω σπιθαμι προς σπιθαμι αυτο το νησι.<blockquote></blockquote>Οπιος βιαδασει αυτο το κειμενο σιγουρα θα σκεφτει,αλλη μια κακομοιρα που πιος ξερει απο πιον προσπαθει να ξεφυγει.Ναι σωστα και εγω ακριβως αυτο θα σκεφτομουνα ,οπος και εσεις..αλλα!Παντα υπαρχει αυτο το αλλα και στην δικια μου περιπτωσαρα ,οπος καπιοι πολυ οικιοι μου με αποκαλουνε ,το εργο δεν εχει ουτε συζυγο ουτε παιδια ουτε σκυλια ,ουτε αιμοσταγη δολοφονο κ σιγουρα καμια γυναικεια ανασφαλεια του τυπου που παω ,ποτε θα γινω μητερα,που εινε ο ξεφτιλας ο πριγκιπας που μου ταζανε.Οχι ,αλλωστε τα - αντα εχω ακομα τρεις ολοκληρους μηνες για να τα ασπαστω.Και οπως λενε οι κατα τοπου ειδημονες ειναι η πιο ομορφη δεκαετια της γυναικας.Ειδωμεν!<blockquote></blockquote>Η πρωτη φορα που πατησα το ποδι μου σε αυτο το νησι ειτανε πριν τρια χρονια που για μια ακομη φορα μου γυρισανε τα μυαλα κ αποφασισα να αφησω μαυρη πετρα πισω μου και να τραγουδησω το παμε για αλλα πιο μεγαλα!Και για να γνωριστουμε καλυτερα ..ειμαι και εγω ενα απο τα ελληνοπουλα με πτυχιο που παρολα αυτα δεν του αρεσε αυτο που σπουδασε και δουλευε παραλληλα.Ετσι μπηκε για τα καλα στην ζωη μου η μπαρα!Το μπαρ ,το club μιας και λεγομαστε ευρωπαιοι..που ποτε δεν το υοθετησα αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα.Ερωτας με την πρωτη..επαφη.Την λατρευω αυτη την δουλεια και δεν ντρεπομε να το δηλωσω.Κ δεν καταλαβαινω γιατι στην Ελλαδα ,που η μονη της , βαρια βιομηχανεια ,ειναι ο τουρισμος και η διασκεδαση ,την συκγεκριμενη δουλεια την εχουνε ριξει στα ταρταρα?Ειλικρινα ,ακομα το ψαχνω.Θες ετσι εχουμε γαλουχηθει και εμεις και οι γονεις μας ,θες το οτι νομιζουμε οτι ζουμε ακομα στην εποχη -γινε παιδι μου δικηγορος ή γιατρος να γινεις μεγας κ τρανος-θες το οτι ειμαστε πολυ τεραστια λαμογια?Θα το βρω που θα μου παει..Ενα ειναι το σιγουρο οτι η νοοτροπια μας στο συγκεκριμενο θεμα ειναι για να παιζει ο γυφτος το ντεφι και η αρκουδα [γεματος ο τοπος] να χορευει.Ετσι να το φιλοσοφησουμε και λιγο.<blockquote></blockquote>Και ι ιστορια συνεχιζετε ..Δουλεια καλοκαιρι και σε νησι.Περνας σε αλλη διασταση ,σταρ τρεκ ενα πραγμα.Ανεπαναληπτες στιγμες μαζι με ολα τα παρατραγουδα της.Τα δυο πρωτα χρονια,παντα το χειμωνα, γυρνουσα στην βαση μου ,αλλα τιποτε δεν ητανε το ιδιο ,σε καμια περιπτωση.Και παρα πολυ απλα και αβιαστα παρθηκε η αποφαση.Ενημερωσα εμενα φυσικα και την..σημαια!Την διασημη ελληνιδα μαμα αν με εννοειτε.Που το εχω σιγουρο..οτι οποιος διαβαζει ελληνικα με εννοει.Δεν το πηρε και πολυ καλα αλλα το οχυρο αντεξε!<blockquote></blockquote>Και θα με ρωτησετε- εσυ γουσταρεις τρελα την δουλεια σου ,που πας στο τοπιο της ερημου;-Σωστη η ερωτηση και γι'αυτο τωρα θα παιξουμε την ωρα της αληθειας.Εγω θα απαρνηθω τα κοκκινα φωτα και την κιτρινη τεκιλα που λατρευω αυτην την δεδομενη στιγμη γιατι θελω να κανω, ΤΟ ΑΥΤΟ ,οτι κι αν εινε αυτο.Εσυ, σε σενα μιλαω ,θα απαρνηθεις την κωλοδουλεια σου που εχεις φτασει σε σημειο να θελεις να αυτοκτονησεις και μονο στην σκεψη οτι αυριο το πρωι θα αντικρισεις την ξινη την προισταμενη σου [εβαλα και γυναικα, ε ρε γλεντια] να σου λεει ..αργησατε Κυριε Αντωνιου...Εχεις το θαρρος να δηλωσεις μια πτωχευσει στην εξαχρονη μουχλιασμενη σχεση σου, που λογο της ελληνικοτατης σοϊγιοκαταστασης ουτε ο Χουντινι δεν σε γλιτωνει [τα γαμηλια καλεσματα ειναι στο τυπογραφειο] ,ειπες την αληθεια στην κολητη σου οτι προχτες εφαγες για πρωινο τον γκομενο της [οι αντρες ειαι μακραν μπροστα στον τομεα αυτον ],μαζεψες 865 ψωροευρο να πας μεχρι την Βαρκελωνη ας πουμε ή πεταχτηκες μεχρι την Μυκονο για ενα σαβατοκυριακο,εβγαλες 865 φωτογραφιες και δηλωσες ειμουνα και εγω εκει;Εγω θα απαντησω ..ΝΑΙ εχω κανει ολα τα παραπανω και με το παραπανω!!Οποιος θελει το πιστευει,λιγο δυσκολο φυσικα γιατι ζουμε στην χωρα και στην εποχη του τι ειπε τωρα?Τι υπαρχει πισω απο αυτην την δηλωση ,καπιο λακο εχει η φαβα ,βρε δεν περνανε αυτα εδω..Ζουμε στην χωρα του μαστρο-Τζεπετο και του γλυκυτατου Πινοκιου.Πρωτα περνανε οι μυτες μας και μετα χτυπαμε και στα κουφουματα με τα αριστοκρατικα μας κερατα..ετσι για να το καταλαβουμε καλυτερα ποσο κοροιδα πιανομαστε γενικως καθε μερα!Λιγο κυνικη ; Ισως αλλα θα ηθελα αν εχετε το χρονο να κανετε μονοι σας ολες τις παραπανω ερωτησεις ,ας το παιξετε και λιγο Βουδιστες,ριξτε το στον διαλογισμο εκει λιγο πριν ερθει ο Μορφεας,και βγαλτε την αληθεια.<blockquote></blockquote>Πια ειμαι εγω τωρα που πηρα την ζυγαρια και ζυγιζω ?Σιγουρα οχι η Θεια Δικη.Απλα ενα πλασμα που εφαγε εκατομμυρια μετωπικες και θα δοκιμασει παμπολλες ακομα αλλα δεν προκειτε να αλλαξει ποτε εκεινη την απειροελαχιστη στιγμη του να νοιωθει πραγματικα και ολοκληρωτικα ελευθερη.Αλλωστε η ελευθερια ειναι τα παντα! Και νομιζω οτι αυτο δεν χωραει καμια αναλυση ουτε διαπραγματευση.Γι' αυτο μην το παζαρευετε..ο διαολος παραμονευει για την ψυχη του καθενος..καλημερα σας! <blockquote></blockquote>Υ.Γ Ζητω συγνωμη αν δολοφονησα εν ψυχρω την ελληνικη γραμματικη.Δυστυχως παντα με τους αριθμους ειχα την πιο τελεια σχεση και συν της αλλης εχει χαλασει το συστημα της διορθωσης ...ετσι για να μου σπασουν εμενα τα νευρα!!Δεν μασαμε ομως..κ παλι καλημερα σας.. <br /></span><ul><li><span style="font-weight: bold;"><br /></span></li><li><span style="font-weight: bold;"><br /></span></li><li><br /></li></ul></div><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:georgia;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1278250274264326741-8915675894393086419?l=kokkinimpara.blogspot.com' alt='' /></div>ANGIE DICKINSONhttp://www.blogger.com/profile/02836437307448229340noreply@blogger.com1